Brodziec ciemnorzytny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Brodziec ciemnorzytny
Tringa solitaria[1]
A. Wilson, 1813
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd siewkowe
Podrząd bekasowce
Rodzina bekasowate
Podrodzina brodźce
Rodzaj Tringa
Gatunek brodziec ciemnorzytny
Podgatunki
  • T. s. cinnamomea (Brewster, 1890)
  • T. s. solitaria A. Wilson, 1813
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     przeloty

     zimowiska

Brodziec ciemnorzytny[3] (Tringa solitaria) – gatunek średniej wielkości wędrownego ptaka z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie jest zagrożony wyginięciem.

Wygląd
Długość ciała 18–21 cm; masa ciała 31–69 g; rozpiętość skrzydeł 55–59 cm[4].
Charakterystyczna biała obrączka oczna. Wierzch ciała ciemnooliwkowy z białymi plamkami. Ogon ciemny, sterówki z zewnątrz biało prążkowane. Szyja oraz pierś z czarnymi kreskami; gardło oraz brzuch białe. Dziób krótki, prosty oraz oliwkowy[5].
Środowisko
Brzegi strumieni, bagna, stawy, mokradła w północnej części Ameryki Północnej[5].
Podgatunki i zasięg występowania
Wyróżnia się dwa podgatunki T. solitaria[4][6]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Tringa solitaria, [w:] Integrated Taxonomic Information System [online] (ang.).
  2. Tringa solitaria, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species [online] (ang.).
  3. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Tringinae Rafinesque, 1815 - brodźce (Wersja: 2020-01-12). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-02-02].
  4. a b Van Gils, J., Wiersma, P. & Kirwan, G.M.: Solitary Sandpiper (Tringa solitaria). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-02-02].
  5. a b Andrew Gosler: Atlas ptaków świata. Warszawa: Multico Oficyna Wydawnicza, 2000. ISBN 83-7073-059-0.
  6. P. Rasmussen, D. Donsker (red.): Sandpipers, snipes, coursers (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-02-02].