Brunon Zwarra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brunon Zwarra
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 18 października 1919
Gdańsk

Brunon Zwarra (ur. 18 października 1919 w Gdańsku) – autor książek o historii Gdańska, więzień niemieckich obozów koncentracyjnych.

Życiorys[edytuj]

W latach 1929–1935 uczęszczał do Gimnazjum Polskiego. Wzorem swojego ojca, Wojciecha, wstąpił do polskich organizacji na terenie Wolnego Miasta Gdańska – należał m.in. do Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży Męskiej, Zjednoczenia Zawodowego Polskiego i KS "Gedania". Od 1935 pracował w Emalierni J. Segora we Wrzeszczu.

Po wybuchu II wojny światowej aresztowany 14 września 1939 w Gdyni, był więziony w obozach w Nowym Porcie, Stutthofie i Sachsenhausen. Zwolniony w 1942 powrócił do pracy w Emalierni Segora. Po przejściu frontu i powrocie Gdańska do Polski zajął się odbudową zniszczonego zakładu, pod nową nazwą Zakład Lakierniczo-Emalierski "Gedania" (do 1948).

W latach siedemdziesiątych, dzięki namowom i wsparciu prof. Mariana Pelczara, zajął się pracą pisarską. Najważniejszym osiągnięciem Zwarry na tym polu jest opracowanie publikacji Gdańsk 1939. Wspomnienia Polaków gdańszczan (1984), zawierającej 73 dokumentalne relacje o początku II wojny światowej w Gdańsku. Ponadto jest autorem autobiograficznej pięciotomowej książki Wspomnienia gdańskiego bówki oraz powieści W gdańskiej twierdzy i Gdańszczanie.

W swoich książkach prowadzi ostrą polemikę z Günterem Grassem. Według opinii Zwarry w książce Blaszany bębenek Grass przekazał wypaczony i szkalujący dobre imię Polaków obraz obrony Poczty Polskiej 1 września 1939. W 1993 oficjalnie zaprotestował przeciwko przyznaniu Grassowi honorowego obywatelstwa miasta Gdańska.

Mieszkał na Biskupiej Górce, od lat mieszka w Oliwie.

Nagrody[edytuj]

  • Laureat Nagrody Miasta Gdańska w Dziedzinie Kultury (za 1997)[1]

Dorobek literacki[edytuj]

Przypisy