Brzeziński III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brzeziński III
Brzezowski

Brzeziński III (Brzezowski, Brzeżewski) – kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Herb występował przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Brzeziński III: W polu błękitnym u podstawy podkowa srebrna, ponad nią półksiężyc srebrny z twarzą (oko w prawo), nad i pod rogami po jednej gwieździe złotej. Klejnot: półksiężyc jak w godle, nad rogami po jednej gwieździe złotej. Labry: błękitne, podbite srebrem.

Tak rekonstruuje herb Przemysław Pragert za Siebmacherem i Ledeburem.

Brzezowski: Gwiazdy po jednej pod i nad księżycem, złotym bez twarzy. Klejnotu brak.

Tak herb opisał Seweryn Uruski[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Wzmiankowany przez Nowego Siebmachera i Adelslexikon der Preussiche Monarchie Ledebura (Brzeziński III) oraz Uruskiego (Brzezowski).

Rodzina Brzezińskich[edytuj | edytuj kod]

Według Mülverstedta herb przysługiwał rodzinie Brzezińskich bez przydomka, zamieszkałych w Trzebiatkowej. Według Ledebura, Uruskiego i Żernickiego, używany przez rodzinę Brzezowskich osiadłą w Wielkopolsce (Czechowo, Jarząbkowo), a od 1803 posiadającą majątek w Słajkowie. Ciężko ustalić, czy chodzi tu o rodzinę Brzezińskich, używających głównie herbu Spiczak.

 Osobny artykuł: Spiczak.

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Wedle Mülverstedta używany przez Brzezińskich bez przydomku. Wedle Uruskiego, Ledebura i Żernickiego identycznego herbu używała rodzina Brzezowski (Brzeżewski).

Brzezińskim z Kaszub przypisywano też inne herby: Spiczak (używany w większości gałęzi), Brzeziński II, Brzeżewski (Brzeziński III odm.), Brzeziński IV, Brzeziński V. Przemysław Pragert uważa, że herb opisywany przez Ostrowskiego jako Brzeżewski jest wariantem tego herbu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 2. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 32.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]