Brzeziński III

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Brzeziński III
Brzezowski

Brzeziński III (Brzezowski, Brzeżewski) – kaszubski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj]

Herb występował przynajmniej w dwóch wariantach. Opisy z wykorzystaniem zasad blazonowania, zaproponowanych przez Alfreda Znamierowskiego[1]:

Brzeziński III: W polu błękitnym u podstawy podkowa srebrna, ponad nią półksiężyc srebrny z twarzą (oko w prawo), nad i pod rogami po jednej gwieździe złotej. Klejnot: półksiężyc jak w godle, nad rogami po jednej gwieździe złotej. Labry: błękitne, podbite srebrem.

Tak rekonstruuje herb Przemysław Pragert za Siebmacherem i Ledeburem.

Brzezowski: Gwiazdy po jednej pod i nad księżycem, złotym bez twarzy. Klejnotu brak.

Tak herb opisał Seweryn Uruski[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Wzmiankowany przez Nowego Siebmachera i Adelslexikon der Preussiche Monarchie Ledebura (Brzeziński III) oraz Uruskiego (Brzezowski).

Rodzina Brzezińskich[edytuj]

Według Mülverstedta herb przysługiwał rodzinie Brzezińskich bez przydomka, zamieszkałych w Trzebiatkowej. Według Ledebura, Uruskiego i Żernickiego, używany przez rodzinę Brzezowskich osiadłą w Wielkopolsce (Czechowo, Jarząbkowo), a od 1803 posiadającą majątek w Słajkowie. Ciężko ustalić, czy chodzi tu o rodzinę Brzezińskich, używających głównie herbu Spiczak.

 Osobny artykuł: Spiczak.

Herbowni[edytuj]

Wedle Mülverstedta używany przez Brzezińskich bez przydomku. Wedle Uruskiego, Ledebura i Żernickiego identycznego herbu używała rodzina Brzezowski (Brzeżewski).

Brzezińskim z Kaszub przypisywano też inne herby: Spiczak (używany w większości gałęzi), Brzeziński II, Brzeżewski (Brzeziński III odm.), Brzeziński IV, Brzeziński V. Przemysław Pragert uważa, że herb opisywany przez Ostrowskiego jako Brzeżewski jest wariantem tego herbu.

Przypisy

  1. Alfred Znamierowski, Paweł Dudziński: Wielka księga heraldyki. Warszawa: Świat Książki, 2008, s. 104-108. ISBN 978-83-247-0100-1.
  2. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. T. 2. Warszawa: Gebethner i Wolff, 1904, s. 32.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]