Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Ilustracja
Fragment północnej pierzei Placu Wolności - budynek BGK po lewej
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres pl. Wolności 16
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Tygrysy: Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński, Eugeniusz Wierzbicki
Rozpoczęcie budowy 1938
Ukończenie budowy 1942
Ważniejsze przebudowy 1945
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego
Ziemia52°24′31,0″N 16°55′36,5″E/52,408611 16,926806

Budynek Banku Gospodarstwa Krajowego – budynek bankowy, zlokalizowany w Poznaniu przy Placu Wolności 16, na narożniku ul. Nowowiejskiego.

Architektura[edytuj | edytuj kod]

Projekt architektoniczny gmachu wybrano w konkursie (1937[1]), spośród 26 nadesłanych prac, a realizację rozpoczęto w 1938. Zwycięzcą konkursu była grupa młodych twórców z Warszawy, tzw. Tygrysy: Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński i Eugeniusz Wierzbicki. Obiekt był drugim, po gmachu PKO monumentalnym, modernistycznym budynkiem przy Placu Wolności. Zastąpił dawną Komendanturę Miasta z 1846. Ocena jury konkursowego była następująca: Usytuowanie na parceli dobre. Wejście założone dogodnie. Bardzo dobrze umieszczone klatki schodowe. Komunikacja i rozmieszczenie biur dobre. Sala operacyjna zaprojektowana prawidłowo i dobrze. Pod względem architektonicznym projekt rozwiązany dobrze. Wątpliwości budzi jedynie akcent architektoniczny przed wejściem do sali operacyjnej nie skoordynowany z dobrze pomyślanym wejściem w rzucie[1].

Dwubryłowa budowla nawiązywała zarówno do architektury Auguste'a Perreta, jak i rozwiązań młodych warszawskich modernistów tego okresu. Obie bryły różnią się wielkością i opracowaniem fasady, jednak łączy je wspólna faktura okładziny.

Bank nie został ukończony przed wybuchem II wojny światowej, w związku z czym dokończyli go Niemcy w 1942. Uległ niewielkim uszkodzeniom wojennym i zachował się w z grubsza niezmienionej formie - w 1945 dodano jedynie spadzisty dach zamiast płaskiego, co było sprzeczne z pierwotną ideą architektoniczną.

Z budynkiem przez ul. Nowowiejskiego sąsiaduje dawny Bank Wschodni.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Tadeusz Barucki, Wacław Kłyszewski, Jerzy Mokrzyński, Eugeniusz Wierzbicki, Warszawa: Arkady, 1987, s. 16, ISBN 83-213-3302-8, OCLC 834780191.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 322, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.