Dom Brandtów w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dom Brandtów
Ilustracja
Główna elewacja, po prawej fragment Banku Włościańskiego
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Adres Plac Wolności 8
Styl architektoniczny secesja
Ukończenie budowy 1912
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
Dom Brandtów
Dom Brandtów
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dom Brandtów
Dom Brandtów
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom Brandtów
Dom Brandtów
Ziemia52°24′27,7560″N 16°55′34,6440″E/52,407710 16,926290
Klatka schodowa

Dom Brandtówsecesyjny dom handlowy, zlokalizowany w Poznaniu przy Placu Wolności 8 (południowa pierzeja), w centrum miasta.

"W 1912 r. na parceli pod numerem 8 została wybudowana (...) okazała kamienica należąca do kupców Leopolda i Bertholda Brandtów. Gmach ten, z wysuniętym do przodu szerokim wykuszem, zwieńczony wysokim mansardowym dachem, został prawdopodobnie zaprojektowany przez Martina Sonnabenda. W budynku mieścił się wielki "Magazyn sprzętów kuchennych, szkła i porcelany" firmy Moritz Brandt oraz sklep Stefana Centowskiego z konfekcją męską"[1]. Na dwóch dolnych kondygnacjach znajdują się przeszklone lokale, dawniej użytkowane jako jednoprzestrzenne. Przy wejściu, w latach 50. XX wieku (lub, według innych teorii w latach 30. – na PeWuKę) umieszczono dwie płaskorzeźby związane ze sportemŁuczniczkę i Dyskobola. Było to związane z działającym podówczas w tym miejscu sklepem z artykułami sportowymi. W latach PRL nagich sportowców wzbogacono o dorobione spodenki sportowe, które były bardziej zgodne z moralnością socjalistyczną. Po transformacji systemowej płaskorzeźby zaginęły[2].

Według Marcina Libickiego architektura obiektu odbiega znacząco od pobliskich realizacji, np. Banku Włościańskiego, czy domu handlowego Haasego. Według tego autora, budynek jest niezdecydowany architektonicznie i brak mu myśli przewodniej. Krytykuje niefortunnie zaaranżowaną część centralną w kontraście z ponurymi niszami balkonów.

Obecnie budynek nadal pełni funkcje handlowe i bankowe (neoBANK), ale wymaga głębokiej rewitalizacji, z uwagi na słaby stan techniczny.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Waldemar Karolczak, Ulice i zaułki dawnego Poznania – Plac Wolności, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2010, s. 49
  2. Zburzmy pomniki

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Praca zbiorowa, Poznań – przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, s.188, ​ISBN 83-87847-92-5
  2. Praca zbiorowa, Poznań – spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.42, ​ISBN 83-89525-07-0
  3. Marcin Libicki, Poznań – przewodnik, Wydawnictwo Gazeta Handlowa, Poznań, 1997, ss.309-310, ​ISBN 83-902028-4-0
  4. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  5. Waldemar Karolczak, Ulice i zaułki dawnego Poznania – Plac Wolności, Muzeum Narodowe w Poznaniu, Poznań 2010, s. 49