CWKS Resovia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
CWKS Resovia
Cywilno-Wojskowy Klub Sportowy „Resovia”
Data założenia 1910

Cywilno-Wojskowy Klub Sportowy Resovia (CWKS Resovia) – polski wielosekcyjny klub sportowy działający w Rzeszowie. Początkowo związany przede wszystkim z piłką nożną, obecnie posiada także m.in. sekcję siatkarską, łuczniczą i lekkoatletyczną.

Klub wykorzystuje stadion z miejscami dla 7.000 widzów oraz dwie hale sportowe (Halę Podpromie na 4300 miejsc oraz Halę ROSiR na 800 miejsc).

Historia[edytuj]

  • 1906 – „boisko gimnastyczne” w parku miejskim „chwastami porosło”[1]
  • 1907 – początek zorganizowanych „gier i zabaw” w parku miejskim (prowadzonych przez Karola Starego – lipiec)[2], 29 września – na boisku w parku miejskim rozegrano pierwszy mecz (z Wisłą Kraków 0:10), gospodarze określani są jako „championi rzeszowscy”[3][4], 20 października – planowane w parku miejskim zawody z „drużyną tarnowską”, organizatorem meczu jest PTG „Sokół”[5]
  • 1908 – 4 października – mecz w parku miejskim (z Wisłą II Kraków 2:6), gospodarze określani są jako „drużyna rzeszowska”[6]
  • 1909 – 1 sierpnia – mecz w parku miejskim (z Czarnymi Lwów 1:8), gospodarze określani są jako „Czerwono-czarni”[7] oraz „Czarni” i „Rzeszowianie”[8], mecz ten jest przez niektórych badaczy uznawany jako początek drużyny Resovii
  • 1910 – 10 lipca – derby w parku miejskim (Resovia – Bar Kochba Rzeszów 6:1)[9], 2 października – mecz Resovii w parku miejskim (z Wisłoką Dębica 8:4)[10]
  • 1911 – czerwiec – zebranie założycielskie klubu (pod nazwą Rzeszowskie Koło Sportowe) zorganizowane z inicjatywy Hermana Kleinmana[11][12]

Klub został oficjalnie zarejestrowany w 1910, jednak jego początki sięgają drużyn szkolnych działających na terenie Rzeszowa już w latach 1905-1907. Z tego względu na różnych etapach swojej historii klub uznawał za datę swojego powstania lata 1905[13], 1907[14] i 1910[15]

Resovia zawiesiła działalność na czas I wojny światowej, jednak wznowiła ją już w 1919 roku[16]. W czerwcu 1920 otwarto pierwszy Stadion Resovii na błoniach przy ulicy Krakowskiej[17]. Już rok później klub przekształcił się z amatorskiego towarzystwa sportowego w klub zajmujący się sportem wyczynowym[17]. Resovia powstała jako klub piłkarski, jednak już w latach 20. powstały sekcje tenisa, lekkiej atletyki, kolarska, a w roku 1932 – sekcja siatkówki[18]. W latach 30. powstały także sekcje bokserska, strzelecka, tenisa stołowego i koszykówki[19].

Początkowo klub był organizacją czysto cywilną, jednak 12 lutego 1933 połączył się z drużyną sportową stacjonującego w garnizonie Rzeszów 17. pułku piechoty[16]. Powstałe w ten sposób Wojskowo-Cywilne Towarzystwo Sportowe „Resovia” wywalczyło m.in. piłkarskie mistrzostwo (1937) i wicemistrzostwo (1933, 1934) Okręgu Lwowskiego. 10 marca 1935 prezesem zarządu klubu sportowego WCTS Resovia został ppłk Stanisław Siuda, a prezesem honorowy starosta rzeszowski Marian Panglisz[20]. Współpraca z Wojskiem Polskim zakończyła się w 1938, kiedy Resovia ponownie przyjęła cywilny statut i nawiązała współpracę z rzeszowskim oddziałem zakładów Cegielskiego (obecnie Zelmer)[21]. Wtedy też klub przemianowano na Klub Sportowy H. Cegielski Poznań Resovia w Rzeszowie[21].

W 1960 w klubie działało 11 sekcji, w 1964 już tylko 6[22].

Informacje ogólne[edytuj]

  • Barwy: od 1911 biało-czerwone (na początku istnienia klub miał oficjalnie na przemian barwy biało-czerwone i czerwono-czarne[potrzebny przypis])
  • Przydomek: Malta, Pasiaki, Pasy, Sovia

Sportowcy[edytuj]

Olimpijczycy[edytuj]

Bronisław Bebel, Jolanta Bebel, Bogusław Duda, Krzysztof Gierczyński, Stanisław Gościniak, Krzysztof Ignaczak, Bogusław Kanicki, Marek Karbarz, Zdzisław Myrda, Franciszek Niemiec, Jan Popowicz, Włodzimierz Stefański, Jan Such, Maria Szeliga, Marcin Wika, Paweł Woicki, Barbara Wojnar-Baran.

Medaliści olimpijscy[edytuj]

Bronisław Bebel, Marek Karbarz, Włodzimierz Stefański.

Mistrzowie świata[edytuj]

Katarzyna Wiśniowska, Łukasz Kustra, Stanisław Gościniak, Marek Karbarz, Włodzimierz Stefański, Krzysztof Martens.

Indywidualni mistrzowie Polski[edytuj]

Jan Baran-Bilewski, Katarzyna Wiśniowska, Jan Popowicz, Bogumiła Bielas-Kustra, Maria Szeliga, Małgorzata Szczepańska-Trojnar, Anna Dyrak, Aldona Szymutko, Mirosław Szymutko, Piotr Furman, Bogusław Duda, Jan Kłos, Barbara Wojnar-Baran, Jacek Pastusiński, Kazimierz Chudziński

Drużynowi mistrzowie Polski[edytuj]

Sekcje[edytuj]

Hokej na lodzie
 Osobny artykuł: Resovia (hokej na lodzie).
Koszykówka
 Osobny artykuł: Resovia (koszykówka).
Siatkówka
 Osobny artykuł: Resovia (piłka siatkowa).
Piłka nożna
 Osobny artykuł: Resovia (piłka nożna).
Żużel
 Osobny artykuł: Resovia (żużel).

Przypisy

  1. Głos Rzeszowski” nr 23 z 10 czerwca 1906.
  2. „Głos Rzeszowski” nr 28 z 14 lipca 1907.
  3. „Głos Rzeszowski” nr 35 z 1 września 1907.
  4. „Głos Rzeszowski” nr 40 z 7 października 1907.
  5. „Głos Rzeszowski” nr 42 z 20 października 1907.
  6. „Głos Rzeszowski” nr 41 z 11 października 1908.
  7. „Głos Rzeszowski” nr 31 z 1 sierpnia 1909.
  8. „Głos Rzeszowski” nr 32 z 8 sierpnia 1909.
  9. „Głos Rzeszowski” nr 29 z 17 lipca 1910.
  10. „Głos Rzeszowski” nr 40 z 2 października 1910.
  11. „Głos Rzeszowski” nr 22 z 28 maja 1911.
  12. „Głos Rzeszowski” nr 27 z 2 lipca 1911.
  13. Zaborniak 2004 ↓, s. 3.
  14. Grzegorczyk, Kadow i Małodobry 1977 ↓, s. 3-5.
  15. CWKS Resovia 2013 ↓, ¶ 1-6, 15-21.
  16. a b Husarski 2001 ↓, s. 120-121.
  17. a b Husarski 2001 ↓, s. 120.
  18. Husarski 2001 ↓, s. 120, 122-124.
  19. Husarski 2001 ↓, s. 124-125.
  20. Ze sportu. „Zew Rzeszowa”. 7, s. 55, 1 kwietnia 1935. 
  21. a b Husarski 2001 ↓, s. 121.
  22. Jan Filipowicz. Proporcje. „Nowiny Rzeszowskie”, s. 4, Nr 43 z 20 lutego 1964. 

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]