Cerkiew św. Michała Archanioła w Łodynie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Cerkiew św. Michała Archanioła
obecnie kościół św. Antoniego
kościół filialny
rejestr zabytków
Distinctive emblem for cultural property.svg A-136 z 12.03.1969[1]
Ilustracja
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Miejscowość Łodyna
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Parafia Parafia Matki Bożej Różańcowej w Brzegach Dolnych
Wezwanie św. Antoniego
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Cerkiew w Łodynie
Cerkiew w Łodynie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Cerkiew w Łodynie
Cerkiew w Łodynie
Ziemia49°27′45,2″N 22°35′25,5″E/49,462556 22,590417

Cerkiew św. Michała w Łodynie – dawna cerkiew greckokatolicka, wzniesiona w 1862 w Łodynie.

W latach 1951-1971 nieczynna kultowo.

Obiekt wpisano na listę zabytków w 1969 oraz włączono do podkarpackiego Szlaku Architektury Drewnianej

Historia[edytuj | edytuj kod]

Źródła podają, że już w 1589 istniała cerkiew w Łodynie. Następna powstała w 1740, a obecnie istniejącą zbudowano z drewna w 1862 już w innym miejscu. Remontowana w 1911 oraz w 1922. W latach 1945-51 wieś była w granicach ZSRR. Po powrocie do Polski służyła jako magazyn węgla drzewnego. W 1971 przejęta i użytkowana jako rzymskokatolicki kościół filialny św. Antoniego parafii w Brzegach Dolnych. Kolejny remont ukończono w 1975.

Architektura i wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Jest to drewniana budowla konstrukcji zrębowej,orientowana, trójdzielna. Do zamkniętego prostą ścianą prezbiterium przylega od strony północnej zakrystia. Szersza nawa oraz niska dwukondygnacyjna wieża z trójspadowym dachem przy babińcu. Osobne dachy kalenicowe nad każdą częścią świątyni z baniastą wieżyczką nad nawą.

Wewnątrz stropy płaskie belkowe. Połączenie prezbiterium i nawy w kształcie łuku o wykroju koszowym. Z pierwotnego wyposażenia zachowały się tylko ikony, które umieszczono w ołtarzach bocznych.

Otoczenie[edytuj | edytuj kod]

Obok od strony zachodniej cerkwi znajduje się murowana dzwonnica parawanowa zbudowana w 1911, z dwoma dzwonami. Na jednym z nich relief św. Antoniego Padewskiego.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo podkarpackie. 30 września 2017; 3 miesiące temu. [dostęp 2016-12-20].

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Magdalena i Artur Michniewscy, Marta Duda, Cerkwie drewniane Karpat. Polska i Słowacja, Wydawnictwo Rewasz, Wyd. II, Pruszków 2011, s. 216 ​ISBN 978-83-62460-12-0
  • Krzysztof Zieliński, Leksykon drewnianej architektury sakralnej województwa podkarpackiego, Rzeszów 2015, s. 168, ​ISBN 978-83-61577-68-3

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]