Chalid ibn al-Walid

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Meczet Chalid ibn al-Walid w Hims

Chalid ibn al-Walid (592-642) – dowódca wojsk muzułmańskich w czasie panowania pierwszego kalifa Abu Bakra.

Wsławił się wieloma podbojami, z których najważniejsze to podbicie Persji. Na podbój Persji przeprowadził swoje wojska przez serce Pustyni Syryjskiej, czego dokonał dzięki znajomości lokalizacji wodopojów i wykorzystaniu wielbłądów jako źródła pożywienia i wody. Po przekroczeniu pustyni rozpoczął oblężenie Damaszku, którego mieszkańcy poddali się we wrześniu 635 roku. W roku 636 pokonał dwa razy większą armię cesarza bizantyjskiego Herakliusza w bitwie nad rzeką Jarmuk. Następnie został odwołany przez nowego kalifa Omara I.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Praca zbiorowa pod redakcją naukową Macieja Salamona, 2005, Wielka Historia Świata Tom 4 Kształtowanie średniowiecza, Oficyna Wydawnicza FOGRA, ss. 186-187, ISBN 83-85719-85-7.