Chaudoir

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Chaudoir
Ilustracja
Herb Chaudoir
Typ herbu herb baronowski
Pierwsza wzmianka 1827 (nadanie)

Chaudoirpolski herb baronowski[1].

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Herb Chaudoir według Juliusza Ostrowskiego, Księga herbowa rodów polskich. Warszawa 1897 r.

Opis historyczny[edytuj | edytuj kod]

Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco[2]:

Na tarczy ściętej w polu górnem błękitnem – koń czarny w biegu; w dolnem zaś – dwa pasy poprzeczne, złote i błękitne naprzemian. Nad francuzką baronowską koroną dwa ukoronowane hełmy, nad pierwszym syrena z wzniesionym mieczem w prawej ręce, lewą opiera się na biodrze; nad drugim między dwiema trąbami złotemi pół konia czarnego. Labry błękitne podbite złotem. Na podstawie, po bokach tarczy, dwa konie czarne widoczne do połowy głowami ku sobie zwrócone.

Opis współczesny[edytuj | edytuj kod]

Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco[a]:

Na tarczy dwudzielnej w pas w polu górnym błękitnym, koń czarny w biegu; w dolnym dwa pasy poprzeczne, złote i błękitne naprzemian.

Nad tarczą francuska korona baronowska.

W klejnocie dwa ukoronowane hełmy, nad pierwszym syrena z wzniesionym mieczem w prawej ręce, lewą opiera się na biodrze; nad drugim między dwiema trąbami złotymi pół konia czarnego.

Labry herbowe błękitne, podbite złotem.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Herb został przyniesiony z Francji do Bawarii, gdzie Jan-Józef Chaudoir otrzymał od króla bawarskiego, Maksymiliana I, tytuł barona. W Królestwie Polskim Jan-Józef został przypuszczony do szlachectwa 29 listopada 1819 roku, natomiast jego syn Stanisław – 22 lutego 1820 roku. W roku 1827 otrzymali potwierdzenie tytułu baronów[2].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:

Chaudoir[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Tadeusz Gajl na swojej stronie internetowej nie podaje żadnych nazwisk związanych z tym herbem, choć z informacji podanych przez Juliusza Ostrowskiego możemy wywnioskować, że skoro herb został nadany Józefowi Chłusowiczowi to musiała posługiwać się nim rodzina o tym nazwisku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dane Herbu, gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-05-11].
  2. a b Juliusz Karol Ostrowski, Księga herbowa rodów polskich, Gł. skł.: Bolcewicz, 1906 [dostęp 2021-04-09].
  3. Nazwiska, gajl.wielcy.pl [dostęp 2021-05-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]