Cirilo de Alameda y Brea

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Cirilo de Alameda y Brea
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Kraj działania  Hiszpania
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1781
Torrejón de Velasco
Data i miejsce śmierci 30 czerwca 1872
Madryt
generał franciszkanów
Okres sprawowania 1817-1824
arcybiskup Toledo
Okres sprawowania 1857 - 1872
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Nominacja biskupia 30 września 1831
Sakra biskupia 12 marca 1832
Kreacja kardynalska 15 marca 1858
Pius IX
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 12 marca 1832
Konsekrator Francisco Javier de Cienfuegos y Jovellanos
Współkonsekratorzy Domingo de Silos Santiago Apollinario Moreno
Vicente Román y Linares

Cirilo de Alameda y Brea OFM (ur. 9 lipca 1781 w Torrejón de Velasco, zm. 30 czerwca 1872 w Madrycie) − hiszpański franciszkanin, generał zakonu, arcybiskup Toledo, prymas Hiszpanii, kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodym wieku wstąpił do franciszkanów. Wywierał znaczny wpływ na dwór Ferdynanda VII. Na skutek oburzenia hiszpańskich prowincji franciszkanów z powodu dwukrotnego wyboru na urząd generała Włochów, na żądanie króla Ferdynanda VIII został w 1817 mianowany przez papieża Piusa VII generałem zakonu. Urząd ten piastował do 1824. W 1831 został wybrany arcybiskupem Santiago de Cuba, w 1849 arcybiskupem Burgos, zaś w 1857 arcybiskupem Toledo i prymasem Hiszpanii. Papież Pius IX kreował go kardynałem prezbiterem 15 marca 1858. Zmarł 30 czerwca 1872, mając 91 lat.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]