Czarna Orawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Czarna Orawa
Ilustracja
Kontynent Europa
Państwo  Polska
Rzeka
Długość 29 km
Źródło
Miejsce Żeleźnica (szczyt)
Ujście
Recypient Orawa

Czarna Orawarzeka w południowej Polsce. Jej źródła znajdują się na stokach Bukowińskiego Wierchu i Żeleźnicy. Rzeka przepływa przez Beskid Orawsko-Podhalański, Kotlinę Orawsko-Nowotarską i na samej granicy polsko-słowackiej uchodzi do sztucznego zbiornika wodnego – Jeziora Orawskiego[1]. Górny bieg potoku (do ujścia Bukowińskiego Strumyka) nosi nazwę Orawka. Głównymi dopływami są: Bębeński Potok (uchodzi jeszcze do Orawki), Bukowiński Strumyk, Jasiowski Potok, Jędraszcz (uchodzi do Orawki), Piekielnik, Pietrzakowski Potok, Psi Potok, Psiarnia, Syhlec, Wisielec, Zubrzyca[2].

Czarna Orawa należy do zlewiska Morza Czarnego. Do czasu powstania Jeziora Orawskiego końcowe 19 km dolnego biegu rzeki znajdowało się na terytorium Słowacji. Koło wsi Uście (obecnie słow. Ústie nad Priehradou) w okolicach Trzciany Czarna Orawa łączyła się z Białą Orawą, tworząc rzekę Orawę. Obecnie, po skróceniu biegu o tereny zalewowe zbiornika, rzeka w całości znajduje się w granicach Polski[3].

Nad Czarną Orawą leżą orawskie wsie: Bukowina-Osiedle, Harkabuz, Podsarnie, Podwilk, Orawka i Jabłonka[1].

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. a b Geoportal. Mapa topograficzna i satelitarna. [dostęp 2014-04-01].
  2. Wykaz wód płynących Polski. [dostęp 2014-09-04].
  3. Stanisław Figiel, Piotr Krzywda: Beskid Żywiecki. Oficyna Wydawnicza „Rewasz”, 2006. ISBN 83-89188-59-7.