Dąb (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb

Dąb (Czelechy, Dub, Ehler, Żelechy) – polski herb szlachecki pochodzenia czeskiego.

Opis herbu[edytuj]

W polu czarnym[1] dąb złoty z trzema żołędziami, dwoma liśćmi i pięcioma korzeniami w takim samym kolorze.

Klejnot: samo godło, bez korzeni.

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Przyniesiony z Czech w XVI wieku[2]. Według Szymańskiego herb ten został nadany Janowi Aichlerowi, rajcy krakowskiemu w 1541 przez cesarza Karola V, który 24 sierpnia 1542 otrzymał szlachectwo polskie[3].

Herbowni[edytuj]

Achler, Achremowicz, Adamczewski, Adamczowski, Aichler, Ajhler, Bielkiewicz, Biskupski, Dąb, Dubieński, Dubojski, Dubowski, Dzierżek, Dzierżko, Fabrycjusz, Głodowski, Gołaszewski, Kocorowski, Koczorowski, Korzeliński, Kozubowski, Rudnicki, Skirmunt, Szewiński, Szilsław, Szulc, Worcel, Worcell, Zdzisławski, Zelsławski.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Symański podaje pole błękitne
  2. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9. str. 97
  3. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 42. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]