Dąb (herb szlachecki)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb

Dąb (Czelechy, Dub, Ehler, Żelechy) – polski herb szlachecki, pochodzenia czeskiego, nie posiadający zawołania[1].

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

W polu czarnym[2] dąb złoty z trzema żołędziami, dwoma liśćmi i pięcioma korzeniami w takim samym kolorze.

Klejnot: samo godło, bez korzeni.

Geneza[edytuj | edytuj kod]

Przyniesiony z Czech w XVI wieku[3]. Według Szymańskiego herb ten został nadany Janowi Aichlerowi, rajcy krakowskiemu w 1541 przez cesarza Karola V, który 24 sierpnia 1542 otrzymał szlachectwo polskie[4].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Achler, Achremowicz, Adamczewski, Adamczowski, Aichler, Ajhler, Bielkiewicz, Biskupski, Dąb, Dubieński, Dubojski, Dubowik[5], Dubowski, Dzierżek, Dzierżko, Fabrycjusz, Głodowski, Gołaszewski, Kocorowski, Koczorowski, Korzeliński, Kozubowski, Rudnicki, Skirmunt, Szewiński, Szilsław, Szulc, Worcel, Worcell, Zdzisławski, Zelsławski.

Odmiany herbu[edytuj | edytuj kod]

Odmiany herbu Dąb
Herb Dąb II

Jedną z odmian jest również herb Żelsławski, będący wariantem herbu Dąb z czerwonym polem, odciętym wierzchołkiem oraz dwoma żołędziami po lewej stronie i dwoma żołędziami po prawej stronie[6][7].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. PAU 1913 ↓, s. 34.
  2. Symański podaje pole błękitne
  3. Alfred Znamierowski: Herbarz rodowy. Warszawa: Świat Książki, 2004. ISBN 83-7391-166-9. str. 97
  4. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 42. ISBN 83-7181-217-5.
  5. Jaŭhien Hlinski: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 5. Miensk: Беларусь, 2018, s. 590-593. ISBN 978-985-01-1252-1. (biał.) (pol.)
  6. Nazwiska, gajl.wielcy.pl [dostęp 2022-01-22].
  7. Herbarz Niesieckiego, wielcy.pl [dostęp 2022-01-22].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]