Dąbrówka (gmina Sieradz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Zobacz też: Dąbrówka w innych znaczeniach tego słowa.
Dąbrówka
Państwo  Polska
Województwo łódzkie
Powiat sieradzki
Gmina Sieradz
Liczba ludności (2006) 260
Strefa numeracyjna (+48) 43
Kod pocztowy 98-200[1]
Tablice rejestracyjne ESI
SIMC 0713480
Położenie na mapie gminy wiejskiej Sieradz
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Sieradz
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie powiatu sieradzkiego
Mapa lokalizacyjna powiatu sieradzkiego
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Dąbrówka
Dąbrówka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dąbrówka
Dąbrówka
Ziemia51°32′38″N 18°42′35″E/51,543889 18,709722

Dąbrówka (do 2008 Dąbrówka Sieradzka) – wieś w Polsce położona w województwie łódzkim, w powiecie sieradzkim, w gminie Sieradz. Leży nad Żegliną, w odległości 4 km od Sieradza. Do 2007 roku nosiła nazwę Dąbrówka Sieradzka[2].

W latach 1975–1998 miejscowość położona była w województwie sieradzkim.

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dąbrówka[3][4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0713496 Mokre część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza wzmianka o niej pochodzi z 1407 r. W drugiej połowie XVIII w. wieś była własnością Sucheckich herbu Poraj, od nich w 1816 r. Dąbrówkę kupiła Teresa z Podczaskich Morawska i przekazała synowi Teodorowi Morawskiemu (1797-1879), działaczowi politycznemu, publicyście i historykowi. Morawski, gdy osiadł w Dąbrówce, związał się z opozycją kaliską braci Bonawentury i Wincentego Niemojowskich. Po wybuchu powstania listopadowego stał na czele misji dyplomatycznej, która pertraktowała z rządem francuskim i izbą deputowanych w sprawie pomocy dla powstania. Wkrótce wrócił do Warszawy, został posłem, a następnie członkiem komisji do spraw dyplomatycznych. Dnia 20 sierpnia 1831 r. został powołany na ministra spraw zagranicznych w rządzie gen. J. Krukowieckiego. Po upadku powstania musiał uciekać z kraju. Dąbrówkę skonfiskowali Rosjanie. Morawski umarł w Paryżu. Wieś na publicznej licytacji kupuje siostra Teodora – Konstancja z Morawskich-Parczewska, która w 1838 r. dobra te odsprzedaje Feliksowi Podczaskiemu. W 1857 r. Dąbrówkę nabywa Leopold Strzeszewski i w rękach jego rodziny majątek ten pozostaje do II wojny światowej, z tym że sukcesorzy Leopolda przeprowadzili działy majątkowe, a ostatnim właścicielem dworu był Tadeusz Strzeszewski.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

W Dąbrówce do około 1975 r. stał murowany dwór zbudowany w końcu XVIII w. W odróżnieniu od innych dworów miał dwa ganki wsparte na kolumnach. Po przydworskim parku zostały jedynie nieliczne drzewa, a wśród nich pomnikowe dęby.

W zachodniej części wsi (na posesji Walentego Fornalczyka) stoi kapliczka murowana z początku XIX w. z rzeźbą św. Wawrzyńca – według tradycji na mogile żołnierzy napoleońskich, zabitych tu przez kozaków.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  2. Rozporządzenie Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie ustalenia, zmiany i zniesienia urzędowych nazw niektórych miejscowości oraz obiektu fizjograficznego (pol.). W: Dz.U. z 2007 r. Nr 245, poz. 1811 [on-line]. Min. Spraw Wewnętrznych i Administracji. [dostęp 2010-09-15].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. KSNG: Wykaz urzędowych nazw miejscowości i ich części (pol.). opublikowany [w:] Dz.U. z 2013 r. poz. 200 ze zmianami w Dz.U. z 2015 r. poz. 1636. [dostęp 2018-01-06].