Dębów (województwo podkarpackie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy wsi w województwie podkarpackim. Zobacz też: inne miejscowości o tej nazwie.
Dębów
wieś
Państwo  Polska
Województwo  podkarpackie
Powiat przeworski
Gmina Gać
Liczba ludności (2011) 1226[1][2]
Strefa numeracyjna 16
Kod pocztowy 37-200[3]
Tablice rejestracyjne RPZ
SIMC 0602650
Położenie na mapie gminy Gać
Mapa konturowa gminy Gać, u góry po prawej znajduje się punkt z opisem „Dębów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Dębów”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Dębów”
Położenie na mapie powiatu przeworskiego
Mapa konturowa powiatu przeworskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dębów”
Ziemia50°02′40″N 22°26′27″E/50,044444 22,440833

Dębówwieś w Polsce, położona w województwie podkarpackim, w powiecie przeworskim, w gminie Gać[4][5].

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski.

Wieś szlachecka Dembow, własność Konstantego Korniakta, położona była w 1589 roku w ziemi przemyskiej województwa ruskiego[6].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa przemyskiego.

Integralne części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dębów[4][5]
SIMC Nazwa Rodzaj
0602667 Jaworznik część wsi
0602673 Wojciechówka część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa pochodzi od dębów, które tu rosły przed setkami lat. Pierwsza wzmianka historyczna o miejscowości pochodzi z 1394 roku. Nazwa osady wymieniana była w przywileju wydanym przez Jana z Tarnowa na rzecz parafii przeworskiej[7].

W XV wieku właścicielami wsi byli Derszniacy. W 1494 roku właścicielem został Tomasz, wójt z Grodziska. W XVII wieku właścicielami byli Morscy, a w XVIII wieku Grocholscy. Pierwszym znanym właścicielem Dębowa z rodu Grocholskich był Bartłomiej. Po nim dziedziczył jego syn Walenty, który w 1739 roku spłacił brata Ignacego. Ostatnim Grocholskim w Dębowie był syn Walentego, Michał[8]. W 1807 roku wdowa po Michale, Salomea z Daukszów Grocholska sprzedała Dębów Wojciechowi i Salomei z Kurowskich Wiśniewskim h. Prus. W 1849 roku właścicielką była Tekla Wiśniewska, córka Wojciecha i Salomei. Po jej śmierci wieś nabyli Lubomirscy[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wieś Dębów w liczbach, [w:] Polska w liczbach [online], polskawliczbach.pl [dostęp 2018-05-16] (pol.), liczba ludności w oparciu o dane GUS.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.. [dostęp 2018-05-15].
  3. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 223 [dostęp 2020-12-23] [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  4. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  5. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  6. Aleksander Jabłonowski, Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. 7. Ziemie ruskie. Ruś Czerwona. Cz. 1, Warszawa 1901, s. 12.
  7. a b Dębów. Przed wiekami rosły dęby. atlaswsi.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-12-16)].
  8. Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 7. Warszawa: Gebethner i Wolf, 1904, s. 80.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]