Dangiel II

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Herb

Dangiel II – polski herb szlachecki.

Opis herbu[edytuj | edytuj kod]

Opis zgodnie z klasycznymi regułami blazonowania:

W polu zielonym na pasie srebrnym, dwa liście winne złote wierzchołkami ku sobie zwrócone. W szczycie hełmu trzy pióra strusie[1][2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj | edytuj kod]

Jakób Danielecki wziął w dzierżawę Brzozdowiec 1595 r. Rodzina w województwie sieradzkim zamieszkała, Tomasz Danielecki syn Andrzeja 1771 r. Właściciel dóbr Pukarzew, Pierzaki, Mosty[1]. Według Uruskiego, za rodzinną tradycją, rodzina ta miała być gałęzią Danglów herbu Dangiel, która, osiadłszy w sieradzkim w XVII wieku odmieniła nazwisko na Danielecki. Z tej rodziny mieli pochodzić Danglowie: Fryderyk, kanonik warszawski w 1601 i Jan, włościanin w ziemi warszawskiej w 1605. W 1697 Marcin Danielecki podpisał elekcję z województwem lubelskim[3].

Herbowni[edytuj | edytuj kod]

Dwie rodziny herbownych:

Dangiel, Danielecki[4] .

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Nikołaj Iwanowicz Pawliszczew: Herbarz rodzin szlacheckich Królestwa Polskiego. 1853, s. 140.
  2. Adam Boniecki: Herbarz Polski. T. 4. 1901, s. 78.
  3. Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz szlachty polskiej. 1904, s. 62.
  4. Jaŭhien Hlinski: Herboŭnik biełaruskaj šlachty. T. 5. Miensk: Беларусь, 2018, s. 148-151. ISBN 978-985-01-1252-1. (biał.) Herbowny Kontrym-Domeyko (odm. herbu) (pol.)