Datowanie względne kalibrowane

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Datowanie względne kalibrowane – datowanie na podstawie procesów naturalnych, dostatecznie stabilnych z punktu widzenia zastosowań archeologicznych, jednak nie tak regularnych jak rozpad promieniotwórczy. Metody te nie są kalibrowane w latach lecz pomagają ustalić wiek bezwzględny po poddaniu kalibracji metodą bezwzględną.

Do metod datowania względnego kalibrowanego należą:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Dorota Ławecka, Wstęp do archeologii, Warszawa-Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003.
  • Colin Renfrew, Paul Bahn, Archeologia. Teorie, metody, praktyka, Warszawa: Wydawnictwo Prószyński i S-ka, 2002.