Datowanie lingwistyczne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Datowanie lingwistyczne – metoda datowania względnego, opiera się na studiach porównawczych języków pokrewnych. Wyróżnia się:

  • leksykostatystykę – metoda ta polega na wybraniu około 100 lub 200 pospolitych wyrazów i sprawdzeniu, które mają ten sam źródłosłów.
  • glottochronologia – za twórcę tej metody uważa się Morrisa Swadesha. Wprowadził on wzór, który mówił, iż dwa spokrewnione języki zachowują 85-86% wspólnego początkowego słownictwa po okresie rozdzielenia 1000 lat.

Metodą tą można datować wędrówki ludów, należy jednak pamiętać o zapożyczeniach słownych.

Bibliografia[edytuj]

  • Dorota Ławecka 2003,Wstęp do archeologii, Warszawa-Kraków, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  • Renfrew C., Bahn Paul, 2002, Archeologia Teoria, Metody, Praktyka, Warszawa, Prószyński i S-ka.