Datowanie względne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Datowanie względne (zwane inaczej relatywnym) – sposób datowania określający chronologię starszeństwa źródła archeologicznego. Pozwala jedynie stwierdzić, który zabytek jest młodszy lub starszy od innego w pewnej opracowanej poprzednio sekwencji. Wyróżnia się terminus ante quem oraz terminus post quem. Do metod datowania względnego zalicza się:

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]

  • Dorota Ławecka 2003, Wstęp do archeologii, Warszawa-Kraków, Wydawnictwo Naukowe PWN
  • Renfrew C., Bahn Paul, 2002, Archeologia Teoria, Metody, Praktyka, Warszawa, Prószyński i S-ka