Dawid Fajnhauz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dawid Fajnhauz
Data urodzenia 22 grudnia 1920
Data i miejsce śmierci 12 lipca 2004
Chicago
Zawód, zajęcie historyk

Dawid Fajnhauz (ur. 22 grudnia 1920, zm. 12 lipca 2004 w Chicago) – polski historyk żydowskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W młodości znalazł się w Mordowii w ZSRR. Absolwent historii Uniwersytetu Wileńskiego. Następnie pracownik tamże (w styczniu 1959 został aresztowany i oskarżony o polski nacjonalizm). W 1959 został repatriowany do Polski. W latach 1960-1969 był pracownikiem Instytutu Historii Polskiej Akademii Nauk. Pracował pod kierunkiem Stefana Kieniewicza nad poszczególnymi tomami polsko-radzieckiej serii „Powstanie Styczniowe. Materiały i Dokumenty”. Dawid Fajnhauz uczestniczył w opracowaniu kilku tomów, takich jak trzy tomy Prasy tajnej z lat 1861-1864 (Wrocław 1966, 1969, 1970). Zajmował się też Henrykiem Kamieńskim, działalnością emigracji w dobie Wiosny Ludów. Opracował z Arturem Eisenbachem i Abrahamem Weinem tom dokumentów o udziale Żydów w powstaniu styczniowym.

W 1969 zmuszony był opuścić Polskę. Na emigracji współpracował z pismem "Teki Historyczne". Został pochowany na cmentarzu Rosehill w Chicago.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Ruch konspiracyjny na Litwie i Białorusi : 1846-1848, Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe 1965.
  • Lithuanians in multi-ethic Chicago until World War 2, Chicago: Lithuanian Library Press and Loyola Univ. Press 1977.
  • Lithuanians in the USA. Aspects of Etnic Identity, Chicago: Lithuanian Library Press 1991.
  • 1863 Litwa i Białoruś, Warszawa: "Neriton" - Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk 1999.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafał Stobiecki, Klio na wygnaniu. Z dziejów polskiej historiografii na uchodźstwie w Wielkiej Brytanii po 1945 r., Poznań: Wydawnictwo Poznańskie 2005.
  • Wiktoria Śliwowska, Dawid Fajnhauz (22 XII 1920 - 12 VII 2004). Wspomnienie, "Kwartalnik Historyczny" 112 (2005), nr 2, s. 169-171.