Dolnośląska Fabryka Instrumentów Lutniczych Defil w Lubinie
![]() Budynek fabryczny | |
Państwo | |
---|---|
Adres |
ul. Odrodzenia 33, 59-300 Lubin |
Data założenia |
1945 |
Data likwidacji |
30 sierpnia 2005 |
Forma prawna | |
Nr KRS | |
Strona internetowa |
Dolnośląska Fabryka Instrumentów Lutniczych DEFIL w Lubinie (także DFIL, Defil) – przedsiębiorstwo państwowe produkujące instrumenty muzyczne, m.in. gitary, fortepiany i skrzypce, działające w latach 1947–2005.
Historia
[edytuj | edytuj kod]Powstała w roku 1947 na terenach przedwojennej niemieckiej fabryki klawiatur i mechanizmów fortepianowych i pianinowych Langera i Gadebuscha F. Langer & Co., przekazanej pod zarząd Zjednoczonych Zakładów Przemysłu Muzycznego. Początkowo produkowano mechanizmy pianinowe, stopniowo rozszerzając produkcję o gitary, mandoliny i skrzypce. Mechanikę do pianin lubińska fabryka wysyłała do zakładów w Legnicy i Kaliszu (łącznie ok. 300 tys. mechanik). Pianina marek Calisia i Legnica posiadają w swym wnętrzu mechanizmy z fabryki w Lubinie[1].
Gitary produkowane w Lubinie w czasach PRL-u były eksportowane do krajów bloku socjalistycznego – głównie na Kubę[potrzebny przypis]. Na gitarach Defil wielu polskich muzyków zaczynało grę na instrumencie, które ówcześnie były jedyną alternatywą dla trudno dostępnych czeskich gitar Jolana.
W latach 50. używano znaku DFIL (skrót od nazwy fabryki), którym opatrywano instrumenty. W latach 1963–93 używano do markowania zarejestrowanego znaku Defil. W późniejszych latach wrócono do pierwotnego znaku DFIL. W latach 1963–66 produkowano całe pianina pod własną marką „Lubin” – wyprodukowano 1017 instrumentów.
Po zamknięciu fabryki Defil budynek został zamieniony w magazyny do wynajęcia, niszczeje.
The Feel of Defil
[edytuj | edytuj kod]W 2015 roku rozpoczęto projekt artystyczny przywracający pamięć o fabryce i instrumentach Defil autorstwa poznańskiego muzyka i kolekcjonera Emila Bonifaczuka. Muzycy uczestniczący w projekcie wykonują utwory na dawnych instrumentach Defil[2]. Albumy udostępniane są na licencji Creative Commons do darmowego pobrania w formacie mp3.
Muzeum gitar Defil
[edytuj | edytuj kod]W 2016 roku w Warszawie powstało muzeum Defila, założone przez basistę zespołu Papa Dance Waldemara Kuleczkę. Muzeum początkowo mieściło się w PKiN, później przeniesione zostało na ulicę Wiktorską. Prezentuje przede wszystkim kolekcję gitar założyciela[3], nagrodzoną w V Ogólnopolskim Konkursie „Wspomnień Miłośników ROCK & ROLLA”, zorganizowanym w 2013 przez Fundację Sopockie Korzenie. Patronami są Samorząd Województwa Pomorskiego, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Urząd Marszałkowski miasta Sopot. Eksponaty figurują jako zarejestrowane zabytki.
Produkty
[edytuj | edytuj kod]
|
|
|
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Dolnośląska Fabryka Instrumentów Lutniczych w Lubinie („Defil”, DFIL). ArsPolonica, 25 sierpnia 2012. [dostęp 2019-03-18].
- ↑ Defil. Nowy projekt muzyczny związany z Dolnośląską Fabryką Instrumentów Lutniczych. Lubin - nasze miasto, 13.11.2015. [dostęp 2019-03-18]. (pol.).
- ↑ MUZEUM GITAR DEFIL. Ocalić od zapomnienia…. Magazyn elublin.pl, 2.1.2021. [dostęp 2021-02-13]. (pol.).
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- The Feel of Defil – strona projektu
- Muzeum Gitar Defil w Warszawie – profil Facebook