Dom Dziekański w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dom Dziekański
Obiekt zabytkowy nr rej. A-559 z dnia 10.12.1931 i 13.04.1975
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Adres ul. Kanonicza 21
Typ budynku kamienica
Architekt Santi Gucci
Położenie na mapie Starego Miasta w Krakowie
Mapa lokalizacyjna Starego Miasta w Krakowie
Dom Dziekański
Dom Dziekański
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dom Dziekański
Dom Dziekański
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Dom Dziekański
Dom Dziekański
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
Dom Dziekański
Dom Dziekański
Ziemia50°03′21,0″N 19°56′12,8″E/50,055833 19,936889

Dom Dziekański – zabytkowa kamienica, zlokalizowana przy ulicy Kanoniczej na krakowskim Starym Mieście. Wraz z sąsiednim Domem św. Stanisława jest siedzibą Muzeum Archidiecezjalnego archidiecezji krakowskiej.

Historia kamienicy[edytuj | edytuj kod]

Kamienica została wybudowana w II połowie XIV wieku przez kanonika Jana z Brzeska. W latach 1582-1592 została gruntowanie przebudowana, z fundacji kanonika Stanisława Skarszewskiego, na reprezentacyjną rezydencję. Projekt przebudowy wykonał królewski architekt Santi Gucci Fiorentino. Powstały wówczas arkadowe krużganki, wykusz od strony dziedzińca oraz portal z arkadą wejściową, ujętą jońskimi kolumnami, opiętymi rustykowanymi pasami w formie klamer. Na fryzie portalu umieszczono sentencję z Eneidy Wergiliusza: „Trzymajcie się z dala niewtajemniczeni”. W XVIII wieku dziedziniec domu udekorowano herbami biskupów krakowskim oraz ustawiono na nim figurę św. Stanisława. W latach 1958-1963 w budynku mieszkał Karol Wojtyła, przyszły papież Jan Paweł II, będący wówczas biskupem pomocniczym krakowskim[1]. W 1994 w Domu Dziekańskim oraz sąsiednim Domu św. Stanisława ulokowano siedzibę Muzeum Archidiecezjalnego archidiecezji krakowskiej[2].

10 grudnia 1931 oraz ponownie 13 kwietnia 1975 kamienica została wpisana do rejestru zabytków[3]. Znajduje się także w gminnej ewidencji zabytków[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]