Wykusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wykusz na budynku w Kudowie-Zdroju

Wykusz – forma architektoniczna wzorowana na budownictwie Bliskiego Wschodu (architektura islamu), stanowiąca wystający z lica elewacji fragment budynku poszerzający przylegające wnętrze, nadwieszony powyżej parteru na wysokości jednej lub kilku kondygnacji.

Wykusz zazwyczaj wsparty jest na wspornikach, z oknami lub otworami strzelniczymi, nakryty osobnym daszkiem. Początkowo stosowany w budownictwie obronnym, z czasem (od średniowiecza do baroku) zatracił pierwotne zastosowanie i stał się elementem wzbogacającym ukształtowanie bryły budynku i dającym lepsze doświetlenie wnętrza w budownictwie mieszczańskim (szczególnie w okresie romantyzmu i historyzmu w architekturze).

Zobacz też[edytuj]

Bibliografia[edytuj]