Dominic Purcell

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dominic Purcell
Ilustracja
Imię i nazwisko Dominic Haakon Myrtvedt Purcell
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1970
Wallasey
Zawód aktor
Współmałżonek

Rebecca Williamson
(1998-2008; rozwód)

Lata aktywności od 1991

Dominic Purcell, właśc. Dominic Haakon Myrtvedt Purcell[1] (ur. 17 lutego 1970 w Wallasey) – australijski aktor telewizyjny i filmowy urodzony w Wielkiej Brytanii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wczesne lata[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w Wallasey[2] w hrabstwie Cheshire, w północno-zachodniej Anglii. Jego ojciec, Phil Myrtvedt, pochodził z Norwegii, a matka Mary T. „Maureen” (z domu Hassett) z Irlandii[3]. Kiedy miał dwa lata, jego rodzina przeprowadziła się z Anglii do Australii – najpierw do Bondi w Sydney, a potem na Zachodnie Przedmieścia. Miał zostać w przyszłości ogrodnikiem, lecz po obejrzeniu sensacyjnego dramatu wojennego Olivera Stone’a Pluton (Platoon, 1986) zapragnął zostać aktorem. Uczył się aktorstwa w Teatrze Australijskim dla Młodych Ludzi (The Australian Theatre for Young People – ATYP) oraz Western Australian Academy of Performing, gdzie spotkał swoją przyszłą żonę Rebeccę Williamson i studiował z Hugh Jackmanem[4].

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Pierwsze aktorskie szlify zdobył na srebrnym ekranie występując w australijskich serialach: Raw FM (1997-98) i Szkoła złamanych serc (Heartbreak High, 1999) u boku Simona Bakera i Pety Toppano.

W 2000 przyjechał do Stanów Zjednoczonych, zamieszkał w Los Angeles, w stanie Kalifornia i zadebiutował na dużym ekranie w sensacyjnym dreszczowcu przygodowym Mission: Impossible II (Mission: Impossible II, 2000) z Tomem Cruise.

Następnie powrócił na srebrny ekran w australijskich serialach: Zagubiony świat (The Lost World, 2001) i Władca zwierząt (BeastMaster, 2001) z Danielem Goddardem w roli tytułowej. Sławę zawdzięcza roli Lincolna „Linca” Burrowsa w serialu Skazany na śmierć (2005-2007), za którą otrzymał nagrodę Australijskiego Instytutu Filmowego[5]. W 2009 był na okładce zimowo-wiosennego numeru magazynu „Men’s Health[6]. Wystąpił w filmie akcji House of the Rising Sun (2011)[7] u boku wrestlera Dave’a Batisty. W kolejnym projekcie Millera, dramacie kryminalnym Martwy policjant (Officer Down, 2013), zagrał jedną z głównych ról.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Od sierpnia 1997, Purcell spotykał się z Rebeccą Williamson. Wzięli ślub 1 sierpnia 1998[8]. Mają czworo dzieci: syna Josepha (ur. 12 sierpnia 1999), córkę Audrey (ur. 30 stycznia 2001) oraz bliźnięta: Lily i Gusa (ur. 7 lipca 2003). 21 października 2007 Dominic Purcell i Rebecca Williamson ogłosili separację i 22 października 2008 rozwiedli się[9]

Od lipca 2011 do stycznia 2018, Purcell był związany z amerykańską aktorką i modelką AnnaLynne McCord[10].

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

Filmy[edytuj | edytuj kod]

Filmy telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

  • 2001: Niepokonany (Invincible) jako Keith Grady
  • 1999: Córka prezydenta (First Daughter) jako Troy Nelson
  • 1999: Bezlitośni zabójcy (Silent Predators) jako kierowca ciężarówki
  • 1998: Moby Dick jako Bulkington

Seriale telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Brian O’Connor: Break Out (ang.). „Men’s Fitness”, 2006-11-13. [dostęp 2015-05-03].
  2. Dominic Purcell (ang.). TV.com. [dostęp 2015-05-03].
  3. Dominic Purcell What Nationality Ancestry Race (ang.). Ethnicity of Celebs. [dostęp 2020-12-07].
  4. Western Australian Academy of Performing Arts website (ang.). waapa. [dostęp 2015-05-03].
  5. Dominic Purcell Awards (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-12-07].
  6. Dominic Purcell Mens Health Living Winter 2009 Olivia Munn Drew (ang.). PopScreen. [dostęp 2015-05-03].
  7. Nathan Southern: Dominic Purcell Biography (ang.). AllMovie. [dostęp 2020-12-07].
  8. Dominic Purcell Dating (ang.). FamousFix. [dostęp 2020-12-07].
  9. Prison Break's Dominic Purcell and Wife Split (ang.). „People”. [dostęp 2015-05-03].
  10. AnnaLynne McCord splits from boyfriend Dominic Purcell (ang.). „Daily Mail”. [dostęp 2015-05-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]