Dorothea Schlegel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dorothea Schlegel
Brendel Mendelssohn
Ilustracja
Dorothea Schlegel, portret Antona Graffa (ok. 1790)
Imię i nazwisko Dorothea Veit Schlegel
Data i miejsce urodzenia 24 października ok. 1763, 1764
Berlin
Data i miejsce śmierci 3 sierpnia 1839
Frankfurt nad Menem
Narodowość niemiecka
Dziedzina sztuki pisarstwo
Epoka romantyzm
Ważne dzieła

Florentin (1801)

Portret Dorothey Mendelssohn Veit Schlegel, namalowany w 1925.
Grób Dorothei Schlegel we Frankfurcie, sektor B, nr. 180.

Dorothea Schlegel[1][2], urodzona jako Brendel Mendelssohn, od 1814 Dorothea von Schlegel (ur. 24 października ok. 1763, 1764 w Berlinie, zm. 3 sierpnia 1839 we Frankfurcie nad Menem) – niemiecka pisarka, krytyk literacki epoki romantyzmu.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Córka żydowskiego filozofa i pisarza – Mosesa Mendelssohna i Fromet Mendelssohn, z domu Gugenheim[1]. W 1778 na prośbę rodziców wyszła za mąż, za berlińskiego bankiera, Simona Veita[1]. W latach 1787–1793 para doczekała się czterech synów, z których tylko dwóch przeżyło: Johannes Veit[1] i Philipp Veit[1]. Synowie Veit zostali później współzałożycielami nazarejskiej szkoły malarstwa[1]. W 1798 małżeństwo z Veitem rozpadło się. Od 1797 Veit przyjaźniła się z pisarzem, Friedrichem Schlegelem[1]. Schlegel towarzyszył jej po rozwodzie z Veitem w podróży do Jeny, gdzie oboje mieszkali u Augusta Wilhelma Schlegela i jego żony, Caroline[1]. W 1799 została wydana powieść Friedricha Schlegela – Lucinda, która opisywała romans Veit ze Schlegelem i wywołała skandal w kręgach literackich[3]. W 1802 Veit towarzyszyła Friedrichowi Schlegelowi w podróży do Paryża. Tam, w 1804 przeszła na protestantyzm[1] i poślubiła Friedricha Schlegela. W 1808, w Kolonii razem ze swoim mężem przeszła na katolicyzm[1]. Po śmierci męża w 1829 roku zamieszkała we Frankfurcie nad Menem u syna malarza – Philippa Veita[4].

Mieszkała w Wiedniu, Frankfurcie nad Menem i Dreźnie.

Kariera zawodowa[edytuj | edytuj kod]

Dorothea Schlegel była znana i podziwiana od 1800[1], i ściśle związane z miastem Jena. Jej jedyna powieśćFlorentin[5][6] została opublikowana w 1801 przez Friedricha Schlegela bez podania nazwiska autora.

Ponadto pisała mniejsze artykuły i tłumaczenia[1]. Przetłumaczyła między innymi „Corinne lub Włochy“ – (fr. Corinne ou l'Italie) – Madame de Staël.

Dzieła Dorothey von Schlegel[edytuj | edytuj kod]

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Część placu z fontanną.

Jej imieniem i nazwiskiem nazwano plac w Berlinie(niem. Dorothea-Schlegel-Platz), a także ulicę w mieście Lobeda(niem. Dorothea-Veit-Strasse).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l Dorothea Schlegel, geb. Mendelssohn (niem.). wortblume.de. [dostęp 2020-03-30].
  2. Dorothea Schlegel (niem.). zeno.org. [dostęp 2020-03-31].
  3. Dorothea Schlegel: Erfinderin der romantischen Ehe (niem.). deutschlandfunk.de. [dostęp 2014-10-24].
  4. Dorothea Mendelssohn Schlegel. Jewish Women's Archive, jwa.org [dostęp 2020-03-31].
  5. Dorothea Schlegel: Florentin: Ein Roman (niem.). amazon.de. [dostęp 2015-10-17].
  6. Dorothea Schlegel: Schlegel, Dorothea von: Florentin. Hrsg. v. Friedrich Schlegel. Lübeck u. a., 1801. (niem.). deutschestextarchiv.de, 1801. [dostęp 2020-03-30].
  7. Dorothea Schlegel: Gespräch über die neueren Romane der Französinnen (niem.). ds.ub.uni-bielefeld.de, 1803. [dostęp 2020-03-30].