Dowódca Marynarki Wojennej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Flaga D-ca MW.svg

Dowódca Marynarki Wojennej – do roku 2014 najwyższy wojskowy zwierzchnik Marynarki Wojennej, do którego zakresu działania należało w szczególności dowodzenie związkami organizacyjnymi i jednostkami wojskowymi Marynarki Wojennej niewydzielonymi w podporządkowanie Dowódcy Operacyjnego Sił Zbrojnych, planowanie oraz realizacja mobilizacyjnego i operacyjnego rozwinięcia Marynarki Wojennej, szkolenie podległych związków organizacyjnych i jednostek wojskowych, przygotowanie sił i środków Marynarki Wojennej do działań bojowych oraz w sytuacjach przewidzianych w ustawach i ratyfikowanych umowach międzynarodowych, zarządzanie i przeprowadzanie kontroli podległych związków organizacyjnych i jednostek wojskowych, przewodniczenie Radzie SAR. Dowódca Marynarki Wojennej wykonywał swoje zadania przy pomocy Dowództwa Marynarki Wojennej.

Z dniem 1 stycznia 2014, na podstawie ustawy o zmianie ustawy o urzędzie Ministra Obrony Narodowej oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2013 r. poz. 852), stanowisko Dowódcy MW uległo likwidacji, a jego kompetencje przejęło i następcą prawnym jest Dowódca Generalny Rodzajów Sił Zbrojnych (z zastrzeżeniem, że Radzie SAR przewodniczy Dowódca Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ustawa o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej z 21 listopada 1967 roku (Dz.U. z 2012 poz. 461)