Drobnołuszczak zielonawoszary

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Drobnołuszczak zielonkawoszary
Drobnołuszczak  zielonkawoszary: zdjęcie
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina łuskowcowate
Rodzaj drobnołuszczak
Gatunek drobnołuszczak czarnołuskowy
Nazwa systematyczna
Pluteus salicinus (Pers.) P.Kumm.
Führ. Pilzk. (Zerbst): 99 (1871)

Drobnołuszczak zielonkawowoszary (Pluteus salicinus (Pers.) P.Kumm.) – gatunek grzybów należący do rodziny łuskowcowatych (Pluteaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Nazwę polską podał Władysław Wojewoda w 2003. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako łuskowiec wierzbowy[2].

Synonimy łacińskie[3]:

  • Agaricus salicinus Pers 1798
  • Agaricus salicinus var. glaucus Pers. 1801
  • Agaricus salicinus Pers. 1798 var. salicinus
  • Pluteus salicinus var. beryllus Sacc. 1801
  • Pluteus salicinus var. achloes Singer, 39: 183 1956
  • Pluteus salicinus var. americanus P. Banerjee & Sundb. 1993
  • Pluteus salicinus var. beryllus Sacc. 1887
  • Pluteus salicinus var. floccosus P. Karst. 1874
  • Pluteus salicinus var. obscurior Pilát 1951
  • Pluteus salicinus (Pers.) P. Kumm. 1871 var. salicinus
  • Rhodosporus salicinus (Pers.) J. Schrö. 1889

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kapelusz

Średnica 1,3-7 cm, początkowo jest wypukły, później szeroko i płasko rozpostarty. Powierzchnia początkowo o barwie szarej, rzadko cały biały. Wierzchołek jest zielony, a czasem oliwkowy[4].

Blaszki

U młodych okazów białe, potem o odcieniu łososioworóżowym[4].

Trzon

Wysokość 2-7 cm, grubość 0,3-0,7 cm, o podstawie nieco zgrubiałej. U podstawy widoczne są nieco ciemniejsze pasemka, a w górnej części jedwabisto błyszczący.

Miąższ

W kapeluszu i w górnej części trzonu białawy, w dolnej części trzonu ma kolor kości słoniowej. Zapach i smak stęchły[4].

Obszar występowania[edytuj | edytuj kod]

Jest szeroko rozpowszechniony w Stanach Zjednoczonych, na Wyspach Brytyjskich i w Europie Północnej. Po raz pierwszy został rozpoznany w stanie Illinos[5]. W Polsce występuje na Kaszubach, Warmii, Mazurach i w Bieszczadzkim Parku Narodowym[6].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jest spotykany stosunkowo rzadko. Występuje w lasach całej Polski, przede wszystkim w środowiskach wilgotnych, jak jary, grądy i olszyny. Pojawia się od lipca do listopada na zbutwiałych kłodach i starych pniakach drew liściastych, rzadziej iglastych.

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Saprotrof, grzyb jadalny, jednak na tyle niesmaczny, że nie jest spożywany.

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  4. 4,0 4,1 4,2 Pavol Škubla: Wielki atlas grzybów. Poznań: Elipsa, 2007. ISBN 978-83-245-9550-1.
  5. Drobnołuszczak zielonawoszary
  6. [1]