Ducula

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ducula[1]
Hodgson, 1836[2]
Ilustracja
Przedstawiciel rodzaju – muszkatela różowoszyja (D. zoeae)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd gołębiowe
Rodzina gołębiowate
Podrodzina trerony
Rodzaj Ducula
Typ nomenklatoryczny

Ducula insignis Hodgson, 1836

Synonimy
Gatunki

zobacz opis w tekście

Ducularodzaj ptaka z podrodziny treronów (Raphinae) w rodzinie gołębiowatych (Columbidae).

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Rodzaj obejmuje gatunki występujące w Azji, Australii i Oceanii[17].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała 33–55 cm; masa ciała 295–802 g[18].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

  • Myriphaga: botaniczny rodzaj Myristica Gronovius, 1755 (muszkatołowiec); gr. -φαγος -phagos „-jedzący”, od φαγειν phagein „jeść”[19]. Gatunek typowy: Columba aenea Linnaeus, 1766.
  • Carpophaga: gr. καρπος karpos „owoc”; -φαγος -phagos „-jedzący”, od φαγειν phagein „jeść”[20]. Gatunek typowy: Columba magnifica Temminck, 1821 (= Columba aenea Linnaeus, 1766).
  • Ducula: Nepalska nazwa Dukul dla muszkatel (por. nazwa Dunkul i Doomkul w hindi)[21].
  • Rinopus: gr. ῥις rhis, ῥινος rhinos „nos”; πους pous, ποδος podos „stopa”[22]. Nowa, klasyczna nazwa dla Ducula Hodgson, 1836.
  • Myristicivora: botaniczny rodzaj Myristica Gronovius, 1755 (muszkatołowiec); łac. -vorus „jedzący”, od vorare „jeść”[23]. Gatunek typowy: Columba littoralis Temmick, 1811 (= Columba bicolor Scopoli, 1786).
  • Zonoenas: gr. ζωνη zōnē „taśma, pas”; οινας oinas, οιναδος oinados „gołąb”[24]. Gatunek typowy: Columba mullerii Temminck, 1835.
  • Globicera: epitet gatunkowy Columba globicera Wagler, 1829; łac. globus „kula, glob”; gr. κερας keras, κερατος keratos „róg”[25]. Gatunek typowy: Columba pacifica J.F. Gmelin, 1789.
  • Ptilocolpa: gr. πτιλον ptilon „pióro, skrzydło”; κολουω kolouō „skrócić, obciąć”[26]. Gatunek typowy: Ptilocolpa carola Bonaparte, 1854.
  • Pterocolpa: gr. πτερον pteron „pióro, skrzydło”; κολουω kolouō „skrócić, obciąć”[27]. Gatunek typowy: Ptilocolpa carola Bonaparte, 1854.
  • Serresius: prof. Antoine Etienne Renaud Augustin Serrès (1786-1868), francuski anatom, fizjolog, chirurg[28]. Gatunek typowy: Serresius galeatus Bonaparte, 1855.
  • Phaenorhina: gr. φαινω phainō „pokazać, ukazać”; ῥις rhis, ῥινος rhinos „nozdrza”[29]. Gatunek typowy: Carpophaga (Phænorhina) goliath G.R. Gray, 1859.
  • Muscadivora: niderl. muscaat „gałka muszkatołowa”; łac. -vorus „jedzący”, od vorare „jeść”[30]. Gatunek typowy: Columba aenea Linnaeus, 1766.
  • Zonophaps: gr. ζωνη zōnē taśma, pas; φαψ phaps, φαβος phabos „gołąb”[31]. Gatunek typowy: Hemiphaga forsteni Bonaparte, 1854.
  • Compsoenas: gr. κομψος kompsos „piękno”; οινας oinas, οιναδος oinados „gołąb”[32]. Gatunek typowy: Columba radiata Quoy & Gaimard, 1830.
  • Lamprura: gr. λαμπρος lampros „znakomity”; ουρα oura „ogon”[33]. Gatunek typowy: Columba rufigaster Quoy & Gaimard, 1830.
  • Carpophagella: zdrobnienie nazwy rodzaju Carpophaga Selby, 1835[34]. Nowa nazwa dla Carpophaga Selby, 1835 (nazwa zajęta przez Carpophaga Billberg, 1828 (Cuculidae)).

Podział systematyczny[edytuj | edytuj kod]

Do rodzaju należą następujące gatunki[35]:

Opisano także wymarłe w czwartorzędzie gatunki: z wyspy Henderson (Ducula harrisoni)[36], z wyspy Taravai należącej do Wysp Gambiera (Ducula tihonireasini)[37] oraz z Tonga (Ducula shutleri)[38].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ducula, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B.H. Hodgson. Notices of the ornithology of Nèpál. „Asiatic Researches”. 19 (1), s. 160, 1836 (ang.). 
  3. C.S. Rafinesque: Analyse de la nature, or, Tableau de l’univers et des corps organisés. Palerme: Aux dépens de l’auteur, 1815, s. 69. (fr.)
  4. P.J. Selby: Pigeons. Edinburgh: W.H. Lizar, 1835, s. 112. (ang.)
  5. B.H. Hodgson. Classical terminology of Natural History. „The Journal of the Asiatic Society of Bengal”. 10 (1), s. 28, 1841 (ang.). 
  6. Reichenbach 1850 ↓, s. xxvi.
  7. Reichenbach 1850 ↓, s. xviii.
  8. Bonaparte 1854 ↓, s. 1072.
  9. Bonaparte 1854 ↓, s. 1074.
  10. G.R. Gray: Catalogue of the genera and subgenera of birds contained in the British Museum. London: The Trustees, 1855, s. 97, 150. (ang.)
  11. Ch.L. Bonaparte. Note sur les Oiseaux des îles Marquises, et particulièrement sur le genre nouveau Serresius. „Comptes rendus hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 41, s. 1110, 1855 (fr.). 
  12. G.R. Gray. List of New Caledonian Birds. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 27, s. 165, 1859 (ang.). 
  13. H. Schlegel: De Dierentuin van het Koninklijk Zoologisch Genootschap Natura Artis Magistra te Amsterdam. Amsterdam: Van Es., 1872, s. 209. (niderl.)
  14. T. Salvadori: Catalogue of the Columbæ, or Pigeons, in the collection of the British Museum. Cz. 21. London: The Trustees, 1893, s. 207, seria: Catalogue of the Birds in the British Museum. (ang.)
  15. a b J.H. Riley. Five new genera of birds. „Proceedings of the Biological Society of Washington”. 34, s. 51, 1921 (ang.). 
  16. E. Strand. Miscellanea nomenclatorica zoologica et palaeontologica I-II. „Archiv für Naturgeschichte. Abteilung A”. 92 (A8), s. 57, 1928 (niem.). 
  17. F. Gill & D. Donsker (red.): Pigeons (ang.). IOC World Bird List: Version 9.2. [dostęp 2019-08-16].
  18. L.F. Baptista, P.W. Trail & H.M. Horblit: Family Columbidae (Pigeons and Doves). W: J. del Hoyo, A. Elliott & J. Sargatal: Handbook of the Birds of the World. Cz. 4: Sandgrouse to Cuckoos. Barcelona: Lynx Edicions, 1997, s. 227–230, 233–236, 239–241. ISBN 84-87334-22-9. (ang.)
  19. Jobling 2019 ↓, s. Myriphaga.
  20. Jobling 2019 ↓, s. Carpophaga.
  21. Jobling 2019 ↓, s. Ducula.
  22. Jobling 2019 ↓, s. Rinopus.
  23. Jobling 2019 ↓, s. Myristicivora.
  24. Jobling 2019 ↓, s. Zonoenas.
  25. Jobling 2019 ↓, s. Globicera.
  26. Jobling 2019 ↓, s. Ptilocolpa.
  27. Jobling 2019 ↓, s. Pterocolpa.
  28. Jobling 2019 ↓, s. Serresius.
  29. Jobling 2019 ↓, s. Phaenorhina.
  30. Jobling 2019 ↓, s. Muscadivora.
  31. Jobling 2019 ↓, s. Zonophaps.
  32. Jobling 2019 ↓, s. Compsoenas.
  33. Jobling 2019 ↓, s. Lamprura.
  34. Jobling 2019 ↓, s. Carpophagella.
  35. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Podrodzina: Raphinae Wetmore, 1930 - trerony (wersja: 2019-07-21). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2019-08-16].
  36. G.M. Wragg & T.H. Worthy. A new species of extinct imperial pigeon (Ducula: Columbidae). „Historical Biology”. 16 (2), s. 127–140, 2006. 
  37. S. Rigal, P.V. Kirch & T.H. Worthy. New prehistoric avifaunas from the Gambier Group, French Polynesia. „Palaeontologia Electronica”. 21.3.43A, 2018. DOI: 10.26879/892. 
  38. Trevor H Worthy i David V. Burley. Prehistoric avifaunas from the Kingdom of Tonga. „Zoological Journal of the Linnean Society”, w druku. DOI: 10.1093/zoolinnean/zlz110. 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. H.G.L. Reichenbach: Avium systema naturale. Das natürliche system der vögel mit hundert tafeln grösstentheils original-abbildungen der bis jetzt entdecken fast zwölfhundert typischen formen. Vorlaüfer einer iconographie der arten der vögel aller welttheile. Dresden und Leipzig: Expedition der vollständigsten naturgeschichte, 1850, s. 1–36, i–xxxi. (niem.)
  2. Ch.L. Bonaparte. Coup d’œil sur les Pigeons (deuxième partie). „Comptes rendus hebdomadaires des Séances de l’Académie des Sciences”. 39, s. 1072–1078, 1854 (fr.). 
  3. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie & E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2019. [dostęp 2019-08-16]. (ang.)