Osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Osoba fizyczna wykonująca działalność gospodarczą lub indywidualny (jednoosobowy) przedsiębiorca lub przedsiębiorstwo prywatne osoby fizycznej – jedna z form, najprostsza organizacyjnie, prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.

Osoba fizyczna uzyskuje status przedsiębiorcy jednoosobowego poprzez uzyskanie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej[1]. Do prowadzenia działalności gospodarczej niektórych rodzajów przedsiębiorca musi uzyskać zezwolenie, licencję lub koncesję oraz przedstawić dokumenty potwierdzające posiadanie wymaganych kwalifikacji lub uprawnień[2]. Ogólne zasady działania przedsiębiorców określone są w ustawie o swobodzie działalności gospodarczej[3].

Zalety i wady[edytuj]

Zalety

  • najprostsza pod względem prawnym forma prowadzenia działalności gospodarczej,
  • nie wymaga dużych nakładów finansowych,
  • właściciel sam podejmuje wszystkie decyzje, co przy braku doświadczenia może okazać się wadą;

Wady

  • płynność finansowa zależy od kapitału początkowego przedsiębiorcy,
  • cały ciężar odpowiedzialności spoczywa na jednym człowieku (jednoosobowy przedsiębiorca jest „kierownikiem jednostki” w rozumieniu prawa podatkowego),
  • przedsiębiorca odpowiada całym swoim majątkiem za podjęte zobowiązania.

Zobacz też[edytuj]

Przypisy

  1. Kidyba 2013 ↓, s. 225.
  2. Kidyba 2013 ↓, s. 226.
  3. Ustawa z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 584)

Bibliografia[edytuj]

  • K. Wach: Jak założyć własną firmę w Polsce. rozdz. Rejestracja firm jednoosobowych i spółek cywilnych, Instytut Wspierania Przedsiębiorczości w Krakowie, Urząd Miasta Krakowa, Kraków 2006
  • Andrzej Kidyba: Prawo handlowe. Warszawa: C.H. Beck, 2013. ISBN 978-83-255-5419-4.