Edmund Jerzy Jankowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Jerzy Jankowski
Data i miejsce urodzenia 16 grudnia 1912
Warszawa
Data i miejsce śmierci 26 kwietnia 1991
Warszawa
Zawód, zajęcie językoznawca, historyk literatury

Edmund Jerzy Jankowski (ur. 16 grudnia 1912 w Warszawie, zm. 26 kwietnia 1991 tamże) – polski językoznawca, profesor historii literatury.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum im. św. Stanisława Kostki, a następnie rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Podczas studiów działał w Sodalicji Mariańskiej, pracę magisterską pt. "Pogląd na świat Stefana Garczyńskiego" przygotował pod kierunkiem prof. Józefa Ujejskiego. Następnie pracował jako nauczyciel w Liceum Fundacji Sułkowskich w Rydzynie, a po powrocie do Warszawy w liceum o.o. Marianów na Bielanach. Podczas II wojny światowej był zaangażowany w tajemne nauczanie, po upadku powstania warszawskiego przebywał na Kielecczyźnie. Po zakończeniu wojny powrócił do Warszawy i nauczał w liceach, równocześnie działał w Towarzystwie Naukowym Warszawskim. Był organizatorem i prowadzącym Archiwum Elizy Orzeszkowej. Po włączeniu TNW w skład Polskiej Akademii Nauk został zatrudniony w Instytucie Badan Literackich PAN, uzyskał tam tytuł doktora, habilitował się na podstawie opracowania edytorskiego Listów Elizy Orzeszkowej, a następnie uzyskał stopień docenta. Od 1956 zasiadał w Radzie Naukowej Instytutu Badań Literackich PAN, pełnił funkcję kierownika Pracowni Dokumentacji i Edytorstwa Literatury XIX wieku IBL. Od 1967 był członkiem Komisji Egzaminacyjnej dla Dyplomowanych Pracowników Dokumentacji Naukowej przy PAN, działał w komisji edytorskiej Komitetu Nauk o Literaturze Polskiej PAN. Aktywnie działał w Towarzystwie Literackim im. Adama Mickiewicza, od 1950 przez sześć lat był sekretarzem, a kolejne dwadzieścia lat wiceprezesem Zarządu Głównego.

Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim (kwatera A-4-18/19).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]