Edmund Modrzejewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Franciszek Modrzejewski
Data i miejsce urodzenia 29 października 1849
Kalisz
Data i miejsce śmierci 22 kwietnia 1893
Warszawa
Miejsce spoczynku Cmentarz Powązkowski w Warszawie (kw. 181–3–1)
Zawód, zajęcie chirurg, otiatra
Rodzice Franciszek Modrzejewski i Emilia z Dębskich
Małżeństwo Jadwiga Antonina Mrozowska
Dzieci Jadwiga Marianna Modrzejewska, Stefania Modrzejewska, Józef Modrzejewski, Władysław Modrzejewski, wnuk Joseph Mélèze Modrzejewski
Krewni i powinowaci Marceli Nencki, Leon Nencki, Kazimierz Nencki
Grób Edmunda Modrzejewskiego na Cmentarzu Powązkowskim

Edmund Franciszek Modrzejewski (ur. 29 października 1849, w Kaliszu, zm. 22 kwietnia 1893 w Warszawie) – polski lekarz, chirurg i pionier polskiej otiatrii.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Na początku lat siedemdziesiątych XIX stulecia, Edmund Modrzejewski pracował w Paryżu z francuskim fizjologiem Nestorem Grehantem, uczniem Claude'a Bernarda, jednego z wielkich uczonych francuskich. Modrzejewski w tym czasie, badał rozkład albumin w próżni. Wspólnie z Grehantem napisali pracę zatytułowaną „Sur la decomposition des matieres albuminoides dans le vide”. Praca ta została przedstawiona na posiedzeniu Francuskiej Akademii Nauk i opublikowana w czasopiśmie Comptes rendus de l'Académie des sciences[1]. Następnie studiował w Wiedniu otologię. Po powrocie do Warszawy prowadził badania nad chorobami uszu i nad ich leczeniem. Jego badania nad różnego typu schorzeniami uszu i zaburzeniami słuchu były szeroko cytowane[2][3]. Wykazał niebezpieczeństwo leczenia chorób uszu chlorkiem kokainy[4]. Zajmował się również głuchotą. Był prekursorem nowoczesnej rehabilitacji głuchych i głuchoniemych. Pracował nad zastosowaniem sztucznej błony bębenkowej[5].

Należał do Koła Wydawców Gazety Lekarskiej. Był jednym z jej wydawców obok Teodora Herynga, Franciszka Jawdyńskiego, Zygmunta Kramsztyka, Władysława Matlakowskiego, Leona Nenckiego, Henryka Nusbauma, Alfreda Sokołowskiego.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Edmund Franciszek Modrzejewski był synem sędziego Franciszka Modrzejewskiego, patrona Trybunału Cywilnego w Kaliszu i Emilii z Dębskich, córki rejenta kancelarii ziemiańskiej województwa płockiego, Pawła Dębskiego. W 1877 r. zawarł ślub z Jadwigą Mrozowską, córką farmaceuty, Józefa Mrozowskiego. Mieli dwie córki i dwóch synów. Wnuk Edmunda, Józef Modrzejewski (Joseph Mélèze-Modrzejewski), ur. w Lublinie w 1930 roku, emerytowany profesor Sorbony, żyje we Francji. Bracia Marceli i Leon Nenccy byli powinowatymi dr. Edmunda Modrzejewskiego. Edmund Modrzejewski zmarł w Warszawie w wieku 43 lat. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 181–3–1).

Najważniejsze prace naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • N.Grehant,E. Modrzejewski, Sur la decomposition des matieres albuminoides dans le vide”, Paris, Acad. Sci. Compt. Rend., 79, 1874, pp. 234-237.
  • E. Modrzejewski, Koresponencya, Gazeta Lekarska 1882, 17,44, p 907-910.
  • E. Modrzejewski,„Wieloliczne, wrodzone włókniaki miękkie, tak zwane miecznki nerwo-włókniaki Recklinghausen'a”,Gazeta Lekarska 1882 R17,str 380-406.
  • E.Modrzejewski, „0 sztucznej błonie bębenkowej i jej zastosowaniu”, Gazeta Lekarska 1884 R19.
  • E. Modrzejewski, „Przypadek otrucia chlorkiem kokainy”, Gazeta Lekarska 1888 R23.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Polski Słownik Biograficzny t. 21 s. 534.
  • A. Kierzek, „What Edmund Modrzejewski (1849-1893) contributed to the Polish otiatrics?”, Przegl Lek. 2006; 63(3):171-2.
  • A.Kierzek, „Rozszerzanie trąbek słuchowych przez świeczkowanie w XIX stuleciu”, Roczniki Pomorskiej Akademii Medycznej w Szczecinie, tom LII, 2006, s. 107-112.
  • A.Kierzek, „Nineteenth century physicians against drum perforation. I. The method of "mechanical" closure of drum perforation”, Otolaryngol. Pol., 1995; 49(5):483-9.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. N.Grehant, E. Modrzejewski, „Sur la decomposition des matieres albuminoides dans le vide”Paris, Acad. Sci. Compt. Rend., 79, 1874, s. 234-237
  2. Archives de parasytologie, 1898 vol. t 7e (1903), Parasites, Paris 1903
  3. E. Modrzejewski, „Wieloliczne, wrodzone włókniaki miękkie, tak zwane miecznki nerwo-włókniaki Recklinghausen'a”, Gazeta Lekarska, 1882, 17, s. 380-406.
  4. E. Modrzejewski, Przypadek otrucia chlorkiem kokainy, Gazeta Lekarska 1888 R23
  5. E. Modrzejewski, „0 sztucznej błonie bębenkowej i jej zastosowaniu”, Gazeta Lekarska 1884 R19