Edward Rymar

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Rymar

Edward Rymar (ur. 28 grudnia 1936 w Haczowie) – polski historyk, mediewista, specjalista w dziedzinie historii Nowej Marchii, Pomorza i genealogii dynastycznej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował historię na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Pracę magisterską Początki i rozwój Pyrzyc napisał na Uniwersytecie Adama Mickiewicza w 1964 r. u prof. dr hab. Gerarda Labudy. Doktoryzował się w 1976 roku, habilitował w 1996 na Uniwersytecie Gdańskim, gdzie tytuł profesora nauk humanistycznych uzyskał w 2004. Od 1997 był profesorem nadzwyczajnym w instytucie Historii i Stosunków Międzynarodowych Uniwersytetu Szczecińskiego. Profesor „belwederski” 2004.

W latach 1958–1997 był dyrektorem Powiatowej i Miejskiej Biblioteki Publicznej w Pyrzycach, gdzie utworzył regionalne muzeum. 1989–1990 był przewodniczącym Komitetu Obywatelskiego Ziemi Pyrzyckiej. 1964–1968 i 1990–1994 był radnym Rady Miejskiej w Pyrzycach. 1995–1998 był radnym Rady Powiatu Pyrzyckiego. 1990–2001 był przewodniczącym koła Unii Wolności. Od 1994 do 2013 był zastępcą redaktora naczelnego „Gazety Ziemi Pyrzyckiej”. Jako redaktor pisze do tego miesięcznika od 1991. W latach 2013–2016 współpracował z „Tygodnikiem Pyrzyckim” (red. T. Duklanowski)

Pierwsze prace drukował w roczniku Zeszyty Pyrzyckie (1967–1973). W 1977 r. obronił pracę doktorską pod kierunkiem prof. Gerarda Labudy (UAM Poznań) na temat: O rzekomym[1] księstwie sławieńsko-słupskim w XII– XIII w. Rozprawy genealogiczne i Rodowód książąt pomorskich (wyd. 1995–1996) stały się podstawą pomyślnego postępowania habilitacyjnego w 1996 r. (Uniwersytet Gdański). Był pracownikiem Instytutu Historii i Stosunków Międzynarodowych, w Zakładzie Historii Średniowiecznej Uniwersytetu Szczecińskiego.

Ważniejsze publikacje i rozprawy naukowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wojny i spory pomorsko-brandenburskie w XV-XVI w. (2012)
  • Rodowód książąt pomorskich (1995–1996, suplement 2003, wydanie 2. poprawione i uzupełnione 2005)
  • Widuchowa nad Odrą. Z dziejów dawnych i nowych (1997)
  • Studia i materiały z dziejów Nowej Marchii i Gorzowa. Szkice historyczne (1999)
  • Banie nad Tywą. Z dziejów ziemi bańsko-swobnickiej (1999)
  • Biskupi, mnisi, reformatorzy. Studia z dziejów diecezji kamieńskiej (2002)
  • Wielka podróż wielkiego księcia (2004)
  • Święta Studnia, czyli Misyjne dzieło patrona Pyrzyc św. Ottona, biskupa bamberskiego i pamięć o nim poprzez wieki, 2006, z wersją niem.: Der Heilige Brunnen oder Die Missionsreise Otto von Bamberg, des Schutzheiligen von Pyritz und das Andenken an ihn im Lauf der Jahrhunderte
  • Nowomarchijskie miasteczko, dziś wieś Danków na przestrzeni wieków, 2009. Pyrzyce i okolice poprzez wieki (2009)
  • Strzelce (Krajeńskie) i okolice na przestrzeni wieków (do 1945), 2011
  • Lipiany i okolice poprzez wieki (do 1945 r.) z ex kursem o polskich początkach w latach 1945–1950 (Lipianach „powiatowych”), 2014
  • Historia polityczna i społeczna Nowej Marchii w średniowieczu (do roku 1535), 2015;
  • Handel Gorzowa w średniowieczu i wczesnym okresie nowożytnym (do 1571 r.), 2016;
  • Słownik historyczny Nowej Marchii w średniowieczu, t I–II, 2016, t. V, 2017, t. III, IV (w druku);
  • Bitwa radziecko-niemiecka o Pyrzyce (styczeń-marzec 1945), 2020, Kalendarium, Szczecin 2020
  • Bój o Pyrzyce 1945 Szczecin 2020, ​ISBN 978-83-64070-37-2​.

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W spisie przewodów doktorskich Instytutu Historii UAM w jubileuszowej monografii w tytule pracy Rymara nie ma słowa „rzekomym”, por. Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 1956–2006, Poznań 2006, s. 193; Przewody doktorskie przeprowadzone w Instytucie Historii. [dostęp 2010-01-11]. [zarchiwizowane z tego adresu (2009-05-09)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • W. Michnal, Edward Rymar – bibliotekarz, działacz społeczny, historyk i naukowiec, w: „Bibliotekarz Zachodniopomorski” 2019, nr 1, s. 97–112
  • Współcześni uczeni polscy, T. V Suplement A–Ż, Ośrodek Przetwarzania Informacji, ​ISBN 83-916278-4-5​, s. 706

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]