Przejdź do zawartości

Elżbieta Zapendowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Elżbieta Zapendowska
Ilustracja
Elżbieta Zapendowska (2011)
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1947
Starachowice

Zawód, zajęcie

krytyk muzyczna

Elżbieta Maria Zapendowska[1] (ur. 11 maja 1947 w Starachowicach[2]) – polska krytyczka muzyczna, specjalistka od emisji głosu, osobowość telewizyjna.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Starachowicach, a dorastała w Opolu[2]. Jej ojciec był prawnikiem[3], pracował w wydziale finansowym w opolskim urzędzie[4.1]. Ma starszego o pięć lat brata[3]. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia w Opolu w klasie fortepianu. W 1966 zdała maturę w liceum w Niemodlinie[4.2]. Studiowała pedagogikę na Akademii Muzycznej w Warszawie[5][6][7].

W okresie studiów występowała w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu[4.3]. W latach 70. pracowała w Opolu jako nauczycielka gry na fortepianie w Szkole Muzycznej I stopnia oraz nauczycielka śpiewu w szkole podstawowej i liceum[6][7][8]. W 1977 rozpoczęła pracę w Wojewódzkim Domu Kultury[3], w którym założyła Opolskie Studio Piosenki; jego wychowankowie byli rokrocznie laureatami ogólnopolskich festiwali muzycznych[6][9]. Z pierwszymi uczniami studia założyła zespół Ballada, który z utworem „Wycinanki” zwyciężył w konkursie Debiutów na 16. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (1978)[4.4]. W 1985 powołała wokalną grupę gospel Studio Singers, która zwyciężyła na festiwalu Estrada’88 i brała udział w licznych przeglądach jazzowych[6]. Na początku lat 90. została zwolniona z pracy, a po dwuletnim okresie bezrobocia podjęła pracę w Miejskim Ośrodku Kultury[7][8][9][3].

W 1992 rozpoczęła pracę w warszawskim teatrze Studio Buffo, w którym przygotowywała wokalistów do spektakli: Metro, Do grającej szafy grosik wrzuć, Grosik 2, Nie opuszczaj mnie i Tyle miłości[7][10][6]. Przez następne sześć lat pracowała z zespołem Teatru Muzycznego „Roma” przy musicalach: Crazy for You, Piotruś Pan, Miss Saigon, Grease i Koty[11]. Udzielała lekcji wykonawcom polskiej sceny muzycznej, takim jak m.in. Michał Bajor, Edyta Górniak, Łukasz Zagrobelny czy Doda[7][8][10]. Uczestniczyła w nagraniach płyt m.in. Ryszarda Rynkowskiego, Maryli Rodowicz, Kasi Kowalskiej czy Marka Kościkiewicza[6].

Ogólnopolską rozpoznawalność zdobyła jako jurorka w programach rozrywkowych Polsatu: Idol (2002–2005, 2017), Jak oni śpiewają (2007–2009) i Must Be the Music. Tylko muzyka (2011–2016)[10]. W 2014 została uhonorowana przez Radę Miasta Opola tytułem Ambasadora Stolicy Polskiej Piosenki[12].

Była nauczycielką i jurorką na warsztatach i festiwalach muzycznych[10]. W latach 2009–2022 prowadziła z Andrzejem Głowackim Szkołę Piosenki w Warszawie[13]. W 2023 uruchomiła Studio Artystyczne Fraza w Warszawie. Rok później zapowiedziała koniec kariery zawodowej ze względu na pogarszający się stan jej zdrowia[14].

Życie prywatne

[edytuj | edytuj kod]

Jest rozwiedziona, z byłym mężem ma córkę Olgę (ur. 1975)[7][15]. Jej życiowym partnerem był Andrzej Kruk[16].

Cierpi na krótkowzroczność, choruje na zaćmę i jaskrę, a także straciła wzrok w prawym oku[17]. Jej asystentem jest przyjaciel i były uczeń, Konrad Majchrzak[18].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Elżbieta Zapendowska o Edycie Górniak: "Ona śpiewa pomioty!". Wideoportal. 3 maja 2012. 2:10 minuta.
  2. 1 2 Elżbieta Zapendowska: - Dawniej każdy solista na festiwalu był inny opole.naszemiasto.pl
  3. 1 2 3 4 Bartosz Sąder, Elżbieta Zapendowska: Nie znoszę lizusów. Całe życie ich unikam (WYWIAD) [online], onet.pl [dostęp 2024-04-23] [zarchiwizowane z adresu 2022-05-11] (pol.).
  4. Kamil Bałuk, Dawno temu w telewizji, Wydawnictwo Literackie, 2023, ISBN 978-83-08-07882-2.
    1. S. 68.
    2. S. 70–71.
    3. S. 73.
    4. S. 76–77.
  5. Do szkoły zdawałam pijana [online], www.se.pl.
  6. 1 2 3 4 5 6 Ogólnopolskie Konfrontacje Muzyczne [online], DK Sokół, 30 listopada 2019.
  7. 1 2 3 4 5 6 Ewa Gronkiewicz, Elżbieta Zapendowska: Bywa wredna [online], Onet Kultura, 30 stycznia 2003.
  8. 1 2 3 Elżbieta Zapendowska: Jestem niezależna, szczera i ślepa [online], Nowa Trybuna Opolska, 18 września 2010.
  9. 1 2 Katarzyna Kownacka, Muzyczny wf. Opolskie Studio Piosenki tworzy gwiazdy [online], Nowa Trybuna Opolska, 17 października 2010.
  10. 1 2 3 4 Michał Misiorek, Elżbieta Zapendowska: Polska muzyka pop jest nudna jak flaki z olejem [online], plejada.pl.
  11. Elżbieta Zapendowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (baza wiedzy: Osoby) [dostęp 2021-04-08].
  12. Uchwała nr LV/825/14 Rady Miasta Opola z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie nadania tytułu „Ambasadora Stolicy Polskiej Piosenki”. [online]
  13. Szkoła Piosenki Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego [online].
  14. Michał Boroń: Elżbieta Zapendowska „praktycznie nie widzi”. To już naprawdę koniec. Interia, 2024-10-05. [dostęp 2024-11-06].
  15. Ewa Smolińska-Borecka, Wywiad Elżbiety i Olgi Zapendowskich, „Gala” (11/2005), 14 marca 2005.
  16. Olga Figaszewska, Wytykano im różnicę wieku. Przez 27 lat udowadniali, że miłość nie zna żadnych granic [online], Viva.pl, 17 maja 2023.
  17. Anna Szatybełko, Elżbieta Zapendowska częściowo straciła wzrok [online], plejada.pl, 3 sierpnia 2020.
  18. Elżbieta Zapendowska rezygnuje z pracy warsztatowej. "Praktycznie nie widzi" [online], dziendobry.tvn.pl, 5 października 2024 [dostęp 2025-11-23].