Elżbieta Zapendowska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Elżbieta Zapendowska
Ilustracja
Elżbieta Zapendowska (2011)
Data i miejsce urodzenia

11 maja 1947
Starachowice

Zawód, zajęcie

krytyk muzyczna

Elżbieta Maria Zapendowska[1] (ur. 11 maja 1947 w Starachowicach[2]) – polska krytyk muzyczna, specjalistka od emisji głosu, osobowość telewizyjna.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w Starachowicach, a dorastała w Opolu[2]. Jej ojciec był prawnikiem[3], pracował w wydziale finansowym w opolskim urzędzie[4]. Ma starszego o pięć lat brata[3]. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną II stopnia w Opolu w klasie fortepianu. W 1966 zdała maturę w liceum w Niemodlinie[5]. Studiowała pedagogikę na Akademii Muzycznej w Warszawie[6][7][8].

W okresie studiów występowała w Teatrze Lalki i Aktora w Wałbrzychu[9]. W latach 70. pracowała w Opolu jako nauczycielka gry na fortepianie w Szkole Muzycznej I stopnia oraz nauczycielka śpiewu w szkole podstawowej i liceum[7][8][10]. W 1977 rozpoczęła pracę w Wojewódzkim Domu Kultury[3], w którym założyła Opolskie Studio Piosenki; jego wychowankowie byli rokrocznie laureatami ogólnopolskich festiwali muzycznych[7][11]. Z pierwszymi uczniami studia założyła zespół Ballada, który z utworem „Wycinanki” zwyciężył w konkursie Debiutów na 16. Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu[12]. W 1985 powołała wokalną grupę gospel Studio Singers, która zwyciężyła na festiwalu Estrada’88 i brała udział w licznych przeglądach jazzowych[7]. Na początku lat 90. została zwolniona z pracy, a po dwuletnim okresie bezrobocia podjęła pracę w Miejskim Ośrodku Kultury[8][10][11][3].

W 1992 rozpoczęła pracę w warszawskim teatrze Studio Buffo, w którym przygotowywała wokalistów do spektakli: Metro, Do grającej szafy grosik wrzuć, Grosik 2, Nie opuszczaj mnie i Tyle miłości[8][13][7]. Przez następne sześć lat pracowała z zespołem Teatru Muzycznego „Roma” przy musicalach: Crazy for You, Piotruś Pan, Miss Saigon, Grease i Koty[14]. Udzielała lekcji wykonawcom polskiej sceny muzycznej, takim jak m.in. Michał Bajor, Edyta Górniak, Łukasz Zagrobelny czy Doda[8][10][13]. Uczestniczyła w nagraniach płyt m.in. Ryszarda Rynkowskiego, Maryli Rodowicz, Kasi Kowalskiej czy Marka Kościkiewicza[7].

Ogólnopolską rozpoznawalność zdobyła jako jurorka w programach rozrywkowych Polsatu: Idol (2002–2005, 2017), Jak oni śpiewają (2007–2009) i Must Be the Music. Tylko muzyka (2011–2016)[13]. W 2014 została uhonorowana przez Radę Miasta Opola tytułem Ambasadora Stolicy Polskiej Piosenki[15].

Jest nauczycielką i jurorką na warsztatach i festiwalach muzycznych[13]. W latach 2009–2022 prowadziła z Andrzejem Głowackim Szkołę Piosenki w Warszawie[16]. W 2023 uruchomiła Studio Artystyczne Fraza w Warszawie.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Jest rozwiedziona, z byłym mężem ma córkę Olgę (ur. 1975)[8][17]. Jej życiowym partnerem był Andrzej Kruk[18].

Ma poważne problemy ze wzrokiem – cierpi na krótkowzroczność, choruje na zaćmę i jaskrę, straciła wzrok w prawym oku[19].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Elżbieta Zapendowska o Edycie Górniak: "Ona śpiewa pomioty!". Wideoportal. 3 maja 2012. 2:10 minuta.
  2. a b Elżbieta Zapendowska: - Dawniej każdy solista na festiwalu był inny opole.naszemiasto.pl
  3. a b c d https://kultura.onet.pl/muzyka/wywiady-i-artykuly/elzbieta-zapendowska-wywiad-nie-znosze-lizusow-cale-zycie-ich-unikam/48m63zq
  4. Kamil Bałuk, Dawno temu w telewizji, Wydawnictwo Literackie, 2023, s. 68, ISBN 978-83-08-07882-2.
  5. Kamil Bałuk, Dawno temu w telewizji, Wydawnictwo Literackie, 2023, s. 70–71, ISBN 978-83-08-07882-2.
  6. Do szkoły zdawałam pijana, www.se.pl.
  7. a b c d e f Ogólnopolskie Konfrontacje Muzyczne, DK Sokół, 30 listopada 2019.
  8. a b c d e f Ewa Gronkiewicz, Elżbieta Zapendowska: Bywa wredna, Onet Kultura, 30 stycznia 2003.
  9. Kamil Bałuk, Dawno temu w telewizji, Wydawnictwo Literackie, 2023, s. 73, ISBN 978-83-08-07882-2.
  10. a b c Elżbieta Zapendowska: Jestem niezależna, szczera i ślepa, Nowa Trybuna Opolska, 18 września 2010.
  11. a b Katarzyna Kownacka, Muzyczny wf. Opolskie Studio Piosenki tworzy gwiazdy, Nowa Trybuna Opolska, 17 października 2010.
  12. Kamil Bałuk, Dawno temu w telewizji, Wydawnictwo Literackie, 2023, s. 76–77, ISBN 978-83-08-07882-2.
  13. a b c d Michał Misiorek, Elżbieta Zapendowska: Polska muzyka pop jest nudna jak flaki z olejem, plejada.pl.
  14. Elżbieta Zapendowska, [w:] Encyklopedia teatru polskiego (osoby). [online] [dostęp 2021-04-08].
  15. Uchwała nr LV/825/14 Rady Miasta Opola z dnia 27 lutego 2014 r. w sprawie nadania tytułu „Ambasadora Stolicy Polskiej Piosenki”.
  16. Szkoła Piosenki Elżbiety Zapendowskiej i Andrzeja Głowackiego.
  17. Ewa Smolińska-Borecka, Wywiad Elżbiety i Olgi Zapendowskich, „Gala” (11/2005), 14 marca 2005.
  18. Olga Figaszewska, Wytykano im różnicę wieku. Przez 27 lat udowadniali, że miłość nie zna żadnych granic, Viva.pl, 17 maja 2023.
  19. Anna Szatybełko, Elżbieta Zapendowska częściowo straciła wzrok, plejada.pl, 3 sierpnia 2020.