Eli Guttman

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eli Guttman
אלי גוטמן
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1958
Izrael
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1979–1980 Beitar Netanja
1980–1984 Maccabi Neve Sha'anan
1984–1985 Maccabi Kiryat Bialik
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1985–1986 Maccabi Kiryat Bialik
1986–1987 Beitar Hajfa
1988–1989 Maccabi Tirat Carmel
1989–1990 Maccabi Tamra
1990–1992 Maccabi Hajfa (asystent)
1992–1993 Hapoel Tzafririm Cholon
1994–1995 Maccabi Herclijja
1995 Hapoel Beit She'an
1996–1997 Hapoel Beer Szewa
1997–2000 Hapoel Hajfa
2000–2001 Beitar Jerozolima
2001–2002 Hapoel Petach Tikwa
2003–2003 Hapoel Hajfa
2003–2005 Hapoel Beer Szewa
2005–2006 Enosis Neon Paralimni
2006–2007 Maccabi Netanja
2007 AEL Limassol
2007–2011 Hapoel Tel Awiw
2011–2015 Izrael
2016 Hapoel Tel Awiw
2018 Maccabi Hajfa

Eli Guttman (hebr. אלי גוטמן, ur. 24 lutego 1958) – izraelski piłkarz, a następnie trener piłkarski. Od 2011 roku jest selekcjonerem reprezentacji Izraela.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Guttmann podczas kariery piłkarskiej grał w takich klubach jak: Beitar Netanja, Maccabi Neve Sha'anan i Maccabi Kiryat Bialik.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Guttman został trenerem. W swojej karierze prowadził takie kluby jak: Maccabi Kiryat Bialik, Beitar Hajfa, Maccabi Tirat Carmel, Maccabi Tamra, Hapoel Tzafririm Cholon, Maccabi Herclijja, Hapoel Beit She'an, dwukrotnie Hapoel Beer Szewa, dwukrotnie Hapoel Hajfa, Beitar Jerozolima, Hapoel Petach Tikwa, cypryjski Enosis Neon Paralimni, Maccabi Netanja, cypryjski AEL Limassol i Hapoel Tel Awiw. Dwukrotnie w swojej karierze trenerskiej wywalczył tytuł mistrza Izraela - w sezonie 1998/1999 z Hapoelem Hajfa oraz w sezonie 2009/2010 z Hapoelem Tel Awiw. Trzykrotnie zdobywał Puchar Izraela: 1997 (z Hapoelem Be'er Szewa), 2010 i 2011 (z Hapoelem Tel Awiw).

W grudniu 2011 roku Guttman został zatrudniony na stanowisku selekcjonera reprezentacji Izraela. Zastąpił Francuza Luisa Fernándeza. Swój debiut selekcjonerski zaliczył 29 lutego 2012 w towarzyskim meczu z Ukrainą, który Izrael przegrał 2:3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]