Przejdź do zawartości

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej mężczyzn

Przejrzana
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Izrael
ישראל
Ilustracja
Przydomek

הכחולים-לבנים (Niebiesko-biali),
הנבחרת (Wybrany zespół)

Związek

Ha-Hitachadut le-Kaduregel be-Jisra’el (ההתאחדות לכדורגל בישראל)

Sponsor techniczny

Puma

Menedżer generalny

Josi Benajun
(od 2022)

Trener

Ran Ben Szimon
(od 2024)

Asystent trenera

Alon Harazi

Skrót FIFA

ISR

Ranking FIFA

75. (1323.43 pkt.)[a]

Miejsce w rankingu Elo

70. (15 lutego 2023) (1546 pkt.)

Zawodnicy
Najwięcej występów

Josi Benajun (101)

Najwięcej bramek

Eran Zahawi (33)

Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
{{{trzeci strój}}}
Mecze
Pierwszy mecz
 Królestwo Egiptu 7:1 Mandat Palestyny/Erec Izrael Mandat Palestyny
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Stany Zjednoczone 3:1 Izrael 
(Nowy Jork, USA; 26.09.1948]

Najwyższe zwycięstwo
 Izrael 9:0 Chińskie Tajpej 
(Nowa Zelandia; 23.03.1988)
Najwyższa porażka
 Królestwo Egiptu 7:1 Mandat Palestyny/Erec Izrael Mandat Palestyny
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Niemcy 7:1 Izrael 
(Kaiserslautern, Niemcy; 12.02.2002)

Medale
Mistrzostwa Azji
Mistrz: 1964
Wicemistrz: 1956, 1960
III miejsce: 1968
Strona internetowa
  1. Stan aktualny na 15 lutego 2024.

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej od 1929 roku jest członkiem FIFA. Do 1974 roku należała do AFC[1], później do OFC[2], a w 1994 roku została przyjęta do UEFA[1].

Historia

[edytuj | edytuj kod]

W latach 1928–1948 piłkarze Izraela grali w barwach reprezentacji Palestyny[1]. Dopiero w maju 1948 roku, kiedy Izrael ogłosił niepodległość, powstała samodzielna drużyna narodowa tego kraju. Pierwszym ich meczem było spotkanie ze Stanami Zjednoczonymi przegrane 1-3.

Największe sukcesy reprezentacja odnosiła w latach 60. i na początku 70. Od 1956 do 1968 roku czterokrotnie stawała na podium w Pucharze Azji, w tym raz, kiedy była gospodarzem turnieju w 1964 roku, zdobyła główne trofeum. Ponadto dwa razy przegrywała w finale z Koreą Południową. W 1968 roku piłkarze Izraela po raz pierwszy zagrali na Igrzyskach Olimpijskich[1]. W swojej grupie wyszli z drugiego miejsca, pokonując Ghanę oraz Salwador. Po porażce z Bułgarią zakończyli swój udział na ćwierćfinale. Zwieńczeniem udanej dekady był awans do mundialu 1970[1]. W Meksyku podopieczni Imanu’ela Szefera w pierwszym meczu ulegli 0:2 Urugwajowi, ale w pozostałych zremisowali, najpierw ze Szwecją i na koniec z przyszłymi wicemistrzami świata Włochami. Jedyną bramkę na tym turnieju zdobył Mordechai Spiegler z reprezentacją Szwecji. Był wtedy największą gwiazdą Izraela oraz jego kapitanem. Do awansu z grupy zabrakło im dwóch punktów.

Był to pierwszy i jedyny do tej pory start reprezentantów Izraela w mistrzostwach świata. W 1976 roku kolejny raz udało się im awansować do Igrzysk Olimpijskich. Wszystkie trzy mecze w grupie zakończyły się remisem, po wyjściu z grupy ulegli Brazylii 1-4. Od tamtej pory nie udało im się zakwalifikować do żadnej prestiżowej imprezy piłkarskiej. Eliminacje do Mistrzostw Świata 1990 roku rozpoczęli w grupie Oceanii, w fazie grupowej wyeliminowali Nową Zelandię i Australię. W fazie play-off odpadli z reprezentacją Kolumbii, po jedynej straconej bramce w wyjazdowym spotkaniu. Kolejne kwalifikacje do Mistrzostw Świata były o wiele gorsze, Izrael zajął ostatnie miejsce w grupie. Wygrali jeden mecz w wyjazdowym spotkaniu z Francją. W dużej mierze z tego względu Francuzi nie zakwalifikowali się do Mistrzostw Świata.

Udanymi eliminacjami były kwalifikacje do Mistrzostw Europy 2000 roku, pamiętnym meczem wtedy było spotkanie z Austrią zwyciężone aż 5-0 i dzięki temu udało im się osiągnąć baraże ustępując Hiszpanii i wyprzedzając właśnie Austriaków. Niestety faza play-off zakończyła się sromotną porażką z reprezentacją Danii. Na swoim stadionie przegrali 0-5, a w rewanżu 0-3. Dobra forma trwała także chwilę później, do eliminacji Mistrzostw Świata w Korei Południowej i Japonii. W ostatnim meczu kolejny raz Izraelczycy musieli się zmierzyć o baraże z Austriakami. Prowadzili jedną bramką, jednak w doliczonym czasie bramkę na 1-1 zdobył Andreas Herzog, wyeliminowało to ich z możliwości fazy play-off i od niedawna trenerem reprezentacji jest właśnie Herzog, co wiąże się z kontrowersjami wokół niektórych osób izraelskiej piłki.

Izraelczycy w Europie

[edytuj | edytuj kod]

Po pozytywnym doświadczeniu z Mundialu w Meksyku, europejskie kluby zaczęły się interesować izraelskimi reprezentantami. Trzech piłkarzy kilka lat później przeniosło się do europejskich klubów. Najbardziej znanym przypadkiem jest gwiazda tego okresu Mordechaj Szpiegler, który w 1972 roku przeniósł się do Paris FC i w pierwszej lidze francuskiej regularnie zdobywał bramki. W tym samym roku Szemu'el Rosenthal przeszedł do Borussii Monchengladbach, występując w pierwszej Bundeslidze zaliczając dwanaście spotkań. Trzecim zawodnikiem był Giora Spiegel, który spisał się najlepiej w Europie, w 1973 dołączył do Strasbourga a później grał w Olimpique Lyon. W lidze francuskiej rozegrał ponad sto meczów. Kilka lat później najbardziej utytułowanym w rozgrywkach Europejskich był obrońca Avi Cohen, występował w Liverpoolu i zdobył z tym klubem Mistrzostwo Anglii i Puchar Ligi Mistrzów. Jest do tej pory jedynym Izraelskim piłkarzem z tytułem najwyższych europejskich rozgrywek. Najbardziej rozpoznawalny Izraelski piłkarz lat 80 i 90 Ronny Rosenthal występował także w Liverpoolu oraz w wielu innych europejskich klubach. Kolejnym znanym przypadkiem był utalentowany ofensywny pomocnik Eli Ohana, odnosił sukcesy w KV Mechelen, a później reprezentował barwy portugalskiego klubu S.C Braga. Znanym zawodnikiem, który w roku 1996 został wypożyczony do angielskiego FC Southampton był Eyal Berkovic, który bardzo dobrze spisywał się w Premier League i na dłużej zagościł w tej lidze. Do niedawna występującym także w lidze angielskiej a przedtem hiszpańskiej była największa gwiazda ostatnich lat tej reprezentacji Yossi Benayoun.

Najlepsze mecze

[edytuj | edytuj kod]
Data Miejsce Rozgrywki Przeciwnik Wynik
13.10.1993 Paryż, Francja Eliminacje do Mistrzostw Świata Francja 3-2
15.04.1998 Jerozolima, Izrael Towarzyski Argentyna 2-1

Grupa F

[edytuj | edytuj kod]

Grupa G

[edytuj | edytuj kod]

Grupa G

[edytuj | edytuj kod]

Baraże o udział w Euro 2020

[edytuj | edytuj kod]
Półfinały
[edytuj | edytuj kod]
8 października 2020
20:45 CET
Szkocja  0:0 (dogr.)
k. 5:3
(0:0, 0:0, 0:0)
 Izrael Hampden Park, Glasgow
Widzów: 0
Sędzia: Rumunia Ovidiu Hațegan
    Rzuty karne  
John McGinn Karny–gol
Callum McGregor Karny–gol
Scott McTominay Karny–gol
Lawrence Shankland Karny–gol
Kenny McLean Karny–gol
Pudło Eran Zahawi
Karny–gol Nir Biton
Karny–gol Shon Weissman
Karny–gol Mohammad Abu Fani
Udział w mistrzostwach świata
Rok Kwalifikacje Wynik
Urugwaj 1930Nie brał udziału (jako Mandat Palestyny/Erec Izrael)
Włochy 1934Nie zakwalifikował się (jako Mandat Palestyny/Erec Izrael)
Francja 1938
Brazylia 1950Nie zakwalifikował się
Szwajcaria 1954
Szwecja 1958
Chile 1962
Anglia 1966
Meksyk 1970AwansFaza grupowa
RFN 1974Nie zakwalifikował się
Argentyna 1978
Hiszpania 1982
Meksyk 1986
Włochy 1990
Stany Zjednoczone 1994
Francja 1998
Korea Południowa Japonia 2002
Niemcy 2006
Południowa Afryka 2010
Brazylia 2014
Rosja 2018
Katar 2022
Stany Zjednoczone Meksyk Kanada 2026
Udział w mistrzostwach Europy
Rok Kwalifikacje Wynik
Francja 1960Nie brał udziału (nie był członkiem UEFA)
Hiszpania 1964
Włochy 1968
Belgia 1972
Jugosławia 1976
Włochy 1980
Francja 1984
RFN 1988
Szwecja 1992
Anglia 1996Nie zakwalifikował się
Belgia Holandia 2000
Portugalia 2004
Austria Szwajcaria 2008
Polska Ukraina 2012
Francja 2016
Unia Europejska 2020
Niemcy 2024
  • 1956 – II miejsce
  • 1960 – II miejsce
  • 1964Mistrzostwo
  • 1968 – III miejsce
  • od 1972Nie bierze udziału (nie jest członkiem AFC)

Rekordziści

[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy reprezentacji Izraela od lat 90.

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 3 4 5 Israel make their mark [online], UEFA.com, 8 października 2018 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  2. OFC comes of age [online], FIFA.com, 20 listopada 2006 [dostęp 2018-12-02] [zarchiwizowane z adresu 2016-11-16] (ang.).
  3. 1 2 National Team Appearances list. Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 2010-10-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 września 2017)]. (ang.).
  4. 1 2 National Team Goalscorers list. Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 2010-10-12]. (ang.).

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]