Reprezentacja Izraela w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izrael
Przydomek הכחולים-לבנים (Niebiesko-biali)
Związek Ha-Hitachadut le-Kaduregel be-Jisra’el (ההתאחדות לכדורגל בישראל)
Sponsor techniczny Adidas
Trener Willibald Ruttensteiner
(od 2021)
Asystent trenera Rupert Marko
Marco Balbul
Gabriel Burstein
Skrót FIFA ISR
Ranking FIFA Steady2.svg 85. (1283.36 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 70. (10 lipca 2016) (1546 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Josi Benajun (97)
Najwięcej bramek Mordechaj Spiegler (32)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Egipt 7:1 Palestyna
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Stany Zjednoczone 3:1 Izrael 
(Nowy Jork, USA; 26.09.1948]

Najwyższe zwycięstwo
 Izrael 9:0 Chińskie Tajpej 
(Nowa Zelandia; 23.03.1988)
Najwyższa porażka
 Egipt 7:1 Palestyna
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Niemcy 7:1 Izrael 
(Kaiserslautern, Niemcy; 12.02.2002)

  1. Stan aktualny na 27 maja 2021.

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej od 1929 roku jest członkiem FIFA. Do 1974 roku należała do AFC[1], później do OFC[2], a w 1994 roku została przyjęta do UEFA[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1928-1948 piłkarze Izraela grali w barwach reprezentacji Palestyny[1]. Dopiero w maju 1948 roku, kiedy Izrael ogłosił niepodległość, powstała samodzielna drużyna narodowa tego kraju. Pierwszym ich meczem było spotkanie ze Stanami Zjednoczonymi przegrane 1-3.

Największe sukcesy reprezentacja odnosiła w latach 60. i na początku 70. Od 1956 do 1968 roku czterokrotnie stawała na podium w Pucharze Azji, w tym raz, kiedy była gospodarzem turnieju w 1964 roku, zdobyła główne trofeum. Ponadto dwa razy przegrywała w finale z Koreą Południową. W 1968 roku piłkarze Izraela po raz pierwszy zagrali na Igrzyskach Olimpijskich[1]. W swojej grupie wyszli z drugiego miejsca, pokonując Ghanę oraz Salwador. Po porażce z Bułgarią zakończyli swój udział na ćwierćfinale. Zwieńczeniem udanej dekady był awans do mundialu 1970[1]. W Meksyku podopieczni Imanu’ela Szefera w pierwszym meczu ulegli 0:2 Urugwajowi, ale w pozostałych zremisowali, najpierw ze Szwecją i na koniec z przyszłymi wicemistrzami świata Włochami. Jedyną bramkę na tym turnieju zdobył Mordechai Spiegler z reprezentacją Szwecji. Był wtedy największą gwiazdą Izraela oraz jego kapitanem. Do awansu z grupy zabrakło im dwóch punktów.

Był to pierwszy i jedyny do tej pory start reprezentantów Izraela w mistrzostwach świata. W 1976 roku kolejny raz udało się im awansować do Igrzysk Olimpijskich. Wszystkie trzy mecze w grupie zakończyły się remisem, po wyjściu z grupy ulegli Brazylii 1-4. Od tamtej pory nie udało im się zakwalifikować do żadnej prestiżowej imprezy piłkarskiej. Eliminacje do Mistrzostw Świata 1990 roku rozpoczęli w grupie Oceanii, w fazie grupowej wyeliminowali Nową Zelandię i Australię. W fazie play-off odpadli z reprezentacją Kolumbii, po jedynej straconej bramce w wyjazdowym spotkaniu. Kolejne kwalifikacje do Mistrzostw Świata były o wiele gorsze, Izrael zajął ostatnie miejsce w grupie. Wygrali jeden mecz w wyjazdowym spotkaniu z Francją. W dużej mierze z tego względu Francuzi nie zakwalifikowali się do Mistrzostw Świata.

Udanymi eliminacjami były kwalifikacje do Mistrzostw Europy 2000 roku, pamiętnym meczem wtedy było spotkanie z Austrią zwyciężone aż 5-0 i dzięki temu udało im się osiągnąć baraże ustępując Hiszpanii i wyprzedzając właśnie Austriaków. Niestety faza play-off zakończyła się sromotną porażką z reprezentacją Danii. Na swoim stadionie przegrali 0-5, a w rewanżu 0-3. Dobra forma trwała także chwilę później, do eliminacji Mistrzostw Świata w Korei Południowej i Japonii. W ostatnim meczu kolejny raz Izraelczycy musieli się zmierzyć o baraże z Austriakami. Prowadzili jedną bramką, jednak w doliczonym czasie bramkę na 1-1 zdobył Andreas Herzog, wyeliminowało to ich z możliwości fazy play-off i od niedawna trenerem reprezentacji jest właśnie Herzog, co wiąże się z kontrowersjami wokół niektórych osób izraelskiej piłki.

Izraelczycy w Europie[edytuj | edytuj kod]

Po pozytywnym doświadczeniu z Mundialu w Meksyku, europejskie kluby zaczęły się interesować izraelskimi reprezentantami. Trzech piłkarzy kilka lat później przeniosło się do europejskich klubów. Najbardziej znanym przypadkiem jest gwiazda tego okresu Mordechaj Szpiegler, który w 1972 roku przeniósł się do Paris FC i w pierwszej lidze francuskiej regularnie zdobywał bramki. W tym samym roku Szemu'el Rosenthal przeszedł do Borussii Monchengladbach, występując w pierwszej Bundeslidze zaliczając dwanaście spotkań. Trzecim zawodnikiem był Giora Spiegel, który spisał się najlepiej w Europie, w 1973 dołączył do Strasbourga a później grał w Olimpique Lyon. W lidze francuskiej rozegrał ponad sto meczów. Kilka lat później najbardziej utytułowanym w rozgrywkach Europejskich był obrońca Avi Cohen, występował w Liverpoolu i zdobył z tym klubem Mistrzostwo Anglii i Puchar Ligi Mistrzów. Jest do tej pory jedynym Izraelskim piłkarzem z tytułem najwyższych europejskich rozgrywek. Najbardziej rozpoznawalny Izraelski piłkarz lat 80 i 90 Ronny Rosenthal występował także w Liverpoolu oraz w wielu innych europejskich klubach. Kolejnym znanym przypadkiem był utalentowany ofensywny pomocnik Eli Ohana, odnosił sukcesy w KV Mechelen, a później reprezentował barwy portugalskiego klubu S.C Braga. Znanym zawodnikiem, który w roku 1996 został wypożyczony do angielskiego FC Southampton był Eyal Berkovic, który bardzo dobrze spisywał się w Premier League i na dłużej zagościł w tej lidze. Do niedawna występującym także w lidze angielskiej a przedtem hiszpańskiej była największa gwiazda ostatnich lat tej reprezentacji Yossi Benayoun.

Najlepsze mecze[edytuj | edytuj kod]

Data Miejsce Rozgrywki Przeciwnik Wynik
13.10.1993 Paryż, Francja Eliminacje do Mistrzostw Świata Francja 3-2
15.04.1998 Jerozolima, Izrael Towarzyski Argentyna 2-1

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2014[edytuj | edytuj kod]

Grupa F[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Eliminacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]


Eliminacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Baraże o udział w Euro 2020[edytuj | edytuj kod]

Półfinały[edytuj | edytuj kod]
8 października 2020
20:45 CET
Szkocja  0:0 (dogr.)
k. 5:3
(0:0, 0:0, 0:0)
 Izrael Hampden Park, Glasgow
Widzów: 0
Sędzia: Rumunia Ovidiu Hațegan
    Rzuty karne  
John McGinn Karny–gol
Callum McGregor Karny–gol
Scott McTominay Karny–gol
Lawrence Shankland Karny–gol
Kenny McLean Karny–gol
Pudło Eran Zahawi
Karny–gol Nir Biton
Karny–gol Shon Weissman
Karny–gol Mohammad Abu Fani

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 19601992Nie brał udziału (nie był członkiem UEFA)
  • 19962020Nie zakwalifikował się

Udział w Pucharze Azji[edytuj | edytuj kod]

  • 1956 – II miejsce
  • 1960 – II miejsce
  • 1964Mistrzostwo
  • 1968 – III miejsce
  • od 1972Nie bierze udziału (nie jest członkiem AFC)

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Trenerzy reprezentacji Izraela od lat 90.[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Israel make their mark, UEFA.com, 8 października 2018 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  2. OFC comes of age, FIFA.com, 20 listopada 2006 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  3. a b National Team Appearances list (ang.). Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 12 października 2010]. [zarchiwizowane z tego adresu (6 września 2017)].
  4. a b National Team Goalscorers list (ang.). Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 12 października 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]