Reprezentacja Izraela w piłce nożnej mężczyzn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Izrael
Przydomek הכחולים-לבנים (Niebiesko-biali)
Związek Ha-Hitachadut le-Kaduregel be-Jisra’el (ההתאחדות לכדורגל בישראל)
Sponsor techniczny Adidas
Trener Austria Andreas Herzog
(od 2018)
Skrót FIFA ISR
Ranking FIFA Decrease2.svg 89. (1278 pkt.)[a]
Miejsce w rankingu Elo 70. (10 lipca 2016) (1546 pkt.)
Zawodnicy
Najwięcej występów Josi Benajun (97)
Najwięcej bramek Mordechaj Spiegler (32)
Stroje
domowe
Stroje
wyjazdowe
Mecze
Pierwszy mecz
 Egipt 7:1 Palestyna Palestyna (mandat)
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Stany Zjednoczone 3:1 Izrael 
(Nowy Jork, USA; 26.09.1948]

Najwyższe zwycięstwo
 Izrael 9:0 Chińskie Tajpej 
(Nowa Zelandia; 23.03.1988)
Najwyższa porażka
 Egipt 7:1 Palestyna Palestyna (mandat)
(Kair, Egipt; 16.03.1934)

 Niemcy 7:1 Izrael 
(Kaiserslautern, Niemcy; 12.02.2002)

  1. Stan aktualny na 24 października 2019.

Reprezentacja Izraela w piłce nożnej od 1929 roku jest członkiem FIFA. Do 1974 roku należała do AFC[1], później do OFC[2], a w 1994 roku została przyjęta do UEFA[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 1928-1948 piłkarze Izraela grali w barwach reprezentacji Palestyny[1]. Dopiero w maju 1948 roku, kiedy Izrael ogłosił niepodległość, powstała samodzielna drużyna narodowa tego kraju. Pierwszym ich meczem było spotkanie ze Stanami Zjednoczonymi przegrane 1-3.

Największe sukcesy reprezentacja odnosiła w latach 60. i na początku 70. Od 1956 do 1968 roku czterokrotnie stawała na podium w Pucharze Azji, w tym raz, kiedy była gospodarzem turnieju w 1964 roku, zdobyła główne trofeum. Ponadto dwa razy przegrywała w finale z Koreą Południową. W 1968 roku piłkarze Izraela po raz pierwszy zagrali na Igrzyskach Olimpijskich[1]. W swojej grupie wyszli z drugiego miejsca, pokonując Ghanę oraz Salwador. Po porażce z Bułgarią zakończyli swój udział na ćwierćfinale. Zwieńczeniem udanej dekady był awans do mundialu 1970[1]. W Meksyku podopieczni Imanu’ela Szefera w pierwszym meczu ulegli 0:2 Urugwajowi, ale w pozostałych zremisowali, najpierw ze Szwecją i na koniec z przyszłymi wicemistrzami świata Włochami. Jedyną bramkę na tym turnieju zdobył Mordechai Spiegler z reprezentacją Szwecji. Był wtedy największą gwiazdą Izraela oraz jego kapitanem. Do awansu z grupy zabrakło im dwóch punktów.

Był to pierwszy i jedyny do tej pory start reprezentantów Izraela w mistrzostwach świata. W 1976 roku kolejny raz udało się im awansować do Igrzysk Olimpijskich. Wszystkie trzy mecze w grupie zakończyły się remisem, po wyjściu z grupy ulegli Brazylii 1-4. Od tamtej pory nie udało im się zakwalifikować do żadnej prestiżowej imprezy piłkarskiej. Eliminacje do Mistrzostw Świata 1990 roku rozpoczęli w grupie Oceanii, w fazie grupowej wyeliminowali Nową Zelandię i Australię. W fazie play-off odpadli z reprezentacją Kolumbii, po jedynej straconej bramce w wyjazdowym spotkaniu. Kolejne kwalifikacje do Mistrzostw Świata były o wiele gorsze, Izrael zajął ostatnie miejsce w grupie. Co ciekawe wygrali jeden mecz i to w wyjazdowym spotkaniu z Francją. W dużej mierze z tego względu Francuzi nie zakwalifikowali się do Mistrzostw Świata.

Udanymi eliminacjami były kwalifikacje do Mistrzostw Europy 2000 roku, pamiętnym meczem wtedy było spotkanie z Austrią zwyciężone aż 5-0 i dzięki temu udało im się osiągnąć baraże ustępując Hiszpanii i wyprzedzając właśnie Austriaków. Niestety faza play-off zakończyła się sromotną porażką z reprezentacją Danii. Na swoim stadionie przegrali 0-5, a w rewanżu 0-3. Dobra forma trwała także chwilę później, do eliminacji Mistrzostw Świata w Korei Południowej i Japonii. W ostatnim meczu kolejny raz Izraelczycy musieli się zmierzyć o baraże z Austriakami. Prowadzili jedną bramką, jednak w doliczonym czasie bramkę na 1-1 zdobył Andreas Herzog, wyeliminowało to ich z możliwości fazy play-off i od niedawna trenerem reprezentacji jest właśnie Herzog, co wiąże się z kontrowersjami wokół niektórych osób izraelskiej piłki.

Izraelczycy w Europie[edytuj | edytuj kod]

Po pozytywnym doświadczeniu z Mundialu w Meksyku, europejskie kluby zaczęły się interesować izraelskimi reprezentantami. Trzech piłkarzy kilka lat później przeniosło się do europejskich klubów. Najbardziej znanym przypadkiem jest gwiazda tego okresu Mordechaj Szpiegler, który w 1972 roku przeniósł się do Paris FC i w pierwszej lidze francuskiej regularnie zdobywał bramki. W tym samym roku Szemu'el Rosenthal przeszedł do Borussi Monchengladbach, występując w pierwszej Bundeslidze zaliczając dwanaście spotkań. Trzecim zawodnikiem był Giora Spiegel, który spisał się najlepiej w Europie, w 1973 dołączył do Strasbourga a później grał w Olimpique Lyon. W lidze francuskiej rozegrał ponad sto meczów. Kilka lat później najbardziej utytułowanym w rozgrywkach Europejskich był obrońca Avi Cohen, występował w Liverpoolu i zdobył z tym klubem Mistrzostwo Anglii i Puchar Ligii Mistrzów. Jest do tej pory jedynym Izraelskim piłkarzem z tytułem najwyższych europejskich rozgrywek. Najbardziej rozpoznawalny Izraelski piłkarz lat 80 i 90 Ronny Rosenthal występował także w Liverpoolu oraz w wielu innych europejskich klubach. Kolejnym znanym przypadkiem był utalentowany ofensywny pomocnik Eli Ohana, odnosił sukcesy w KV Mechelen, a później reprezentował barwy portugalskiego klubu S.C Braga. Znanym zawodnikiem, który w roku 1996 został wypożyczony do angielskiego FC Southampton był Eyal Berkovic, który bardzo dobrze spisywał się w Premier League i na dłużej zagościł w tej lidze. Do niedawna występującym także w lidze angielskiej a przedtem hiszpańskiej była największa gwiazda ostatnich lat tej reprezentacji Yossi Benayoun.

Najlepsze mecze[edytuj | edytuj kod]

Data Miejsce Rozgrywki Przeciwnik Wynik
13.10.1993 Paryż, Francja Eliminacje do Mistrzostw Świata Francja 3-2
15.04.1998 Jerozolima, Izrael Towarzyski Argentyna 2-1

Bieżące kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

Grupa F[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna M Mecze Bramki Pkt
W R P + +/−
1.  Rosja 10 7 1 2 20 5 +15 22
2.  Portugalia 10 6 3 1 20 9 +11 21
3.  Izrael 10 3 5 2 19 14 +5 14
4.  Azerbejdżan 10 1 6 3 7 11 −4 9
5.  Irlandia Północna 10 1 4 5 9 17 −8 7
6.  Luksemburg 10 1 3 6 7 26 −19 6


Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016[edytuj | edytuj kod]

Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Belgia 23 10 7 2 1 24 5 +19
 Walia 21 10 6 3 1 11 4 +7
 Bośnia i Hercegowina 17 10 5 2 3 17 12 +5
 Izrael 13 10 4 1 5 16 14 +2
 Cypr 12 10 4 0 6 16 17 –1
 Andora 0 10 0 0 10 4 36 -32
  Walia Izrael Belgia Cypr Bośnia i Hercegowina Andora
Walia  X 0:0 1:0 2:1 0:0 2:0
Izrael  0:3 X 0:1 1:2 3:0 4:0

Belgia  0:0 3:1 X 5:0 3:1 6:0

Cypr  0:1 1:2 0:1 X 2:3 5:0

Bośnia i Hercegowina  2:0 3:1 1:1 1:2 X 3:0

Andora  1:2 1:4 1:4 1:3 0:3

X

Kwalifikacje do Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2018[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Lp. Drużyna Pkt M W R P Br+ Br- +/-
1. Hiszpania Hiszpania 28 10 9 1 0 36 3 +33
2. Włochy Włochy 23 10 7 2 1 21 8 +13
3. Albania Albania 13 10 4 1 5 10 13 -3
4. Izrael Izrael 12 10 4 0 6 10 15 -5
5. Macedonia Północna Macedonia 11 10 3 2 5 15 15 0
6. Liechtenstein Liechtenstein 0 10 0 0 10 1 39 -38


Kwalifikacje do Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2020[edytuj | edytuj kod]

Grupa G[edytuj | edytuj kod]

Awans do ME z pierwszego miejsca w grupie
Awans do ME z drugiego miejsca w grupie
Zakwalifikowani do baraży
Niezakwalifikowani do ME
Zespół Pkt M W R P Br+ Br− +/−
 Polska 22 9 7 1 1 15 3 +12
 Austria 19 9 6 1 2 19 8 +11
 Słowenia 14 9 4 2 3 14 8 +6
 Macedonia Północna 11 9 3 2 4 11 13 -2
 Izrael 11 9 3 2 4 16 17 -1
 Łotwa 0 9 0 0 9 2 28 -26
  Polska Austria Izrael Słowenia Macedonia Północna Łotwa
Polska  X 0:0 4:0 - 2:0 2:0
Austria  0:1 X 3:1 1:0 2:1 6:0
Izrael  1:2 4:2 X 1:1 1:1 3:1
Słowenia  2:0 0:1 3:2 X 1:1 1:0
Macedonia Północna  0:1 1:4 - 2:1 X 3:1
Łotwa  0:3 : 0:3 0:5 0:2 X

Udział w Mistrzostwach Świata[edytuj | edytuj kod]

Udział w Mistrzostwach Europy[edytuj | edytuj kod]

  • 19601992Nie brał udziału (nie był członkiem UEFA)
  • 19962016Nie zakwalifikował się

Udział w Pucharze Azji[edytuj | edytuj kod]

  • 1956 – II miejsce
  • 1960 – II miejsce
  • 1964Mistrzostwo
  • 1968 – III miejsce
  • od 1972Nie bierze udziału (nie jest członkiem AFC)

Rekordziści[edytuj | edytuj kod]

     Kolorem niebieskim zaznaczono wciąż aktywnych piłkarzy

Najwięcej występów w kadrze[edytuj | edytuj kod]

# Nazwisko Lata gry
w kadrze
Mecze[3] Bramki[4]
1 Arik Benado 1995–2007 94 0
2 Alon Harazi 1992–2006 89 1
3 Josi Benajun 1998– 88 24
4 Amir Schelach 1992–2001 85 0
5 Nir Klinger 1987–1997 83 2
6 Mordechaj Spiegler 1963–1977 82 32
7 Awi Nimni 1992–2006 80 17
8 Tal Banin 1990–2002 78 13
Jicchak Szum 1969–1981 78 10
Ejal Berkowic 1992–2004 78 9

Aktualizacja: 24 maja 2012

Najwięcej goli w kadrze[edytuj | edytuj kod]

Lp Nazwisko Lata gry
w kadrze
Bramki[4] Mecze[3]
1 Mordechaj Spiegler 1963–1977 32 83
2 Jehoszua Feigenbaum 1966–1977 24 51
Josi Benajun 1998– 24 88
3 Ronen Harazi 1992–1999 23 53
5 Nachum Stelmach 1956–1968 22 61
6 Gideon Damti 1971–1981 20 69
7 Gijjora Spiegel 1965–1980 18 44
Jehoszua Glazer 1949–1961 18 35
9 Eli Ochanna 1984–1997 17 51
Awi Nimni 1992–2006 17 80

Aktualizacja: 24 maja 2012

Trenerzy reprezentacji Izraela od lat 90.[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Israel make their mark, UEFA.com, 8 października 2018 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  2. OFC comes of age, FIFA.com, 20 listopada 2006 [dostęp 2018-12-02] (ang.).
  3. a b National Team Appearances list (ang.). Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 12 października 2010].
  4. a b National Team Goalscorers list (ang.). Izraelski Związek Piłki Nożnej. [dostęp 12 października 2010].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]