Ołeh Protasow

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ołeh Protasow
Ilustracja
Imię i nazwisko Ołeh Wałerijowycz Protasow
Data i miejsce
urodzenia
4 lutego 1964
Dniepropetrowsk, ZSRR
Pozycja napastnik
Wzrost 185 cm
Masa ciała 75 kg
Kariera juniorska
Dnipro Dniepropetrowsk
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)
1982–1987
1988–1990
1990–1994
1994–1995
1996–1998
1998–1999
1999–2000
Dnipro Dniepropetrowsk
Dynamo Kijów
Olympiakos SFP
Gamba Osaka
Weria
AO Proodeftiki
Panelefsiniakos Eleusina
145 (95)
71 (30)
86 (48)
55 (24)
62 (11)
28 (5)
2 (1)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1984–1991
1994
 ZSRR
 Ukraina
68 (29)
1 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2002–2004
2004–2005
2005
2006–2008
2008
2009
2010–2011
2011–2012
2012–2013
2014–2015
Olympiakos SFP
AEL Limassol
Steaua Bukareszt
Dnipro Dniepropetrowsk
Kubań Krasnodar
Iraklis Saloniki
Rostów
Astana
Dynama Mińsk
Astra Giurgiu

Ołeh Wałerijowycz Protasow, ukr. Олег Валерійович Протасов, ros. Олег Валерьевич Протасов, Oleg Walerjewicz Protasow (ur. 4 lutego 1964 w Dniepropetrowsku) – ukraiński piłkarz i trener piłkarski, podczas kariery grał na pozycji napastnika, reprezentant Związku Radzieckiego i Ukrainy, wicemistrz Europy w 1988. Zdobył 29 bramek dla reprezentacji narodowej, co plasuje go na drugim miejscu za Ołehem Błochinem z 42 bramkami.

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Na płaszczyźnie klubowej Protasow zaczynał karierę w Dnipro Dniepropietrowsk (1982–87), kontynuował ją w Dynamie Kijów, prowadzonym przez Walerego Łobanowskiego. Później grał w klubach zagranicznych: Olympiakos SFP (Grecja 1990–94), Gamba Osaka (Japonia 1994–95), PAE Weria (Grecja 1996) oraz AO Proodeftiki (Grecja 1998–99). Dwa razy zdobywał mistrzostwo ZSRR i raz został wybrany Radzieckim Piłkarzem Roku w 1987. Łącznie zdobył 125 goli w lidze ZSRR, co plasuje go na ósmym miejscu w historii.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

Protasow zagrał w reprezentacji 68 meczów, wystąpił w Mistrzostwach Świata w 1986 oraz mundialu w 1990 roku. Na Euro 1988 zdobył dwie bramki. Zaliczył również jeden występ w reprezentacji Ukrainy, w roku 1994.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po odejściu na piłkarską emeryturę, Protasow zajął się trenowaniem. W 2003 roku poprowadził Olympiakos SFP do tytułu mistrza Grecji, a w lecie 2005 przeszedł do Steauy Bukareszt z którą wywalczył w 2005 roku tytuł mistrzowski w Divizii A. W latach 2006–2008 prowadził rodzinny klub Dnipro Dniepropietrowsk, jednak nie zdobył z nim żadnych sukcesów. Potem trenował kluby Kubań Krasnodar oraz Iraklis Saloniki. 19 grudnia 2009 objął stanowisko głównego trenera FK Rostów[1]. 13 maja 2011 po serii nieudanych meczów podał się do dymisji[2]. 12 listopada 2011 podpisał kontrakt z kazachskim FK Astana[3], w którym pracował do kwietnia 2012[4]. W lipcu 2012 stał na czele Dynama Mińsk[5]. W czerwcu 2013 został zwolniony z zajmowanego stanowiska[6]. 10 października 2014 r. został głównym trenerem rumuńskiej Astry Giurgiu[7]. 3 marca 2015 został zwolniony[8].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy klubowe[edytuj | edytuj kod]

Dnipro Dniepropietrowsk[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1983
  • wicemistrz ZSRR: 1987
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1984, 1985

Dynamo Kijów[edytuj | edytuj kod]

  • mistrz ZSRR: 1990
  • wicemistrz ZSRR: 1988
  • brązowy medalista Mistrzostw ZSRR: 1989
  • zdobywca Pucharu ZSRR: 1990

Olympiakos SFP[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy reprezentacyjne[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy trenerskie[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

  • najlepszy piłkarza radziecki według tygodnika "Futboł": 1987
  • król strzelców Mistrzostw ZSRR: 1985, 1987, 1990
  • 7-krotnie wybierany do listy 33 najlepszych piłkarzy ZSRR: 1983, 1984, 1985, 1987, 1988, 1990

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]