Iwajło Petew

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Iwajło Petew
Ивайло Петев
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 9 lipca 1975
Łowecz
Pozycja pomocnik
Informacje klubowe
Klub AEL Limassol (trener)
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1996–2002 Liteks Łowecz 86 (15)
1998 Olimpik Tetewen 6 (0)
1999 Spartak Warna 19 (2)
2002–2003 (j) Czerno More Warna 10 (1)
2002–2003 (w) Liteks Łowecz 3 (0)
2003–2004 Spartak Warna 13 (3)
2004–2005 Rodopa Smoljan 28 (4)
2005–2006 Dunaw Ruse 26 (2)
2006–2007 Marek Dupnica 10 (1)
2007–2008 Trikala FC 22 (1)
2008–2009 FK Ljubimec 2007 28 (5)
2009–2010 Etyr Wielkie Tyrnowo 23 (5)
W sumie: 274 (39)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
2009 FK Ljubimec 2007
2010–2013 Ludogorec Razgrad
2013–2014 AEL Limassol
2014–2016 Bułgaria
2016–2017 Dinamo Zagrzeb
2017–2018 Omonia Nikozja

Iwajło Bogdanow Petew (ur. 9 lipca 1975 w Łoweczu) – bułgarski piłkarz grający na pozycji pomocnika, oraz trener piłkarski.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Jest wychowankiem Liteksu Łowecz, w którego pierwszej drużynie zadebiutował w wieku dwudziestu jeden lat. Właśnie w Łoweczu już na samym początku piłkarskiej kariery osiągnął najwięcej: klub prowadzony najpierw przez Dimityra Dimitrowa, a potem przez Feraria Spasowa zdobył dwa tytuły mistrza Bułgarii, a w kolejnych latach także Puchar kraju. Jego zasługi dla Liteksu zostały docenione przez działaczy klubu: w 2010, po zdobyciu kolejnego tytułu mistrzowskiego, wybrano najlepszą drużynę ostatniej dekady. Petew znalazł się w niej obok m.in. Stanimira Stoiłowa, Iwajły Petkowa i Radostina Kisziszewa[1].

Po rozstaniu z Liteksem w 2002 Petew nie powtórzył już tych osiągnięć. Występował w zespołach głównie walczących o utrzymanie w ekstraklasie: Spartaku Warna (12. miejsce w sezonie 2003–2004), Rodopie Smoljan (12. miejsce w sezonie 2004–2005), Marku Dupnica (12. miejsce w sezonie 2006–2007) oraz w drużynach drugo- (Dunaw Ruse i Etyr Wielkie Tyrnowo) i trzecioligowych (FK Ljubimec 2007). Przez rok grał także w Grecji.

Piłkarską karierę zakończył w wieku trzydziestu pięciu lat z powodu kontuzji kolana[2].

Kariera szkoleniowa[edytuj | edytuj kod]

Działalność szkoleniową rozpoczął w 2009, jako grający trener trzecioligowego FK Ljubimca 2007.

Rok później został zatrudniony w zespole beniaminka II ligi, Ludogorcu Razgrad. Tu właśnie osiągnął pierwszy sukces w swojej karierze szkoleniowej: w sezonie 2010–2011 wywalczył z nim pierwszy w historii awans do ekstraklasy. Ponadto klub dotarł do 1/16 finału rozgrywek o Puchar Bułgarii, w którym uległ przyszłego finaliście Slawii Sofia.

Jeszcze lepiej Ludogorec radził sobie w ekstraklasie. Po rundzie jesiennej sezonu 2011–2012 – jako beniaminek ligi – zajmował pierwsze miejsce. Zanotował tylko jedną porażkę, trzy razy zremisował, a pokonał m.in. Lewskiego Sofia (2:1), Lokomotiw Sofia (4:0) i Slawię Sofia (6:0).

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Kariera piłkarska

Kariera szkoleniowa

Przypisy[edytuj | edytuj kod]