Eli Ochanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eli Ochanna
Ilustracja
Imię i nazwisko Elijjahu Ochanna
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1964
Jerozolima, Izrael
Pozycja napastnik
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
1980–1987
1987–1990
1990–1991
1991–1999
Beitar Jerozolima
KV Mechelen
SC Braga
Beitar Jerozolima
172 (70)
51 (10)
25 (3)
172 (82)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
1984–1997  Izrael 50 (17)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1999–2000
2000–2001
2001
2001–2003
2004–2005
2006–2008
2008–
2010
Beitar Jerozolima
Bene Jehuda Tel Awiw
Maccabi Petach Tikwa
Bene Jehuda Tel Awiw
Beitar Jerozolima
Hapoel Kefar Sawa
 Izrael U-19
 Izrael

Eli Ochanna, właśc. Elijjahu Ochanna (hebr. אלי אוחנה, ur. 1 lutego 1964 w Jerozolimie) – izraelski piłkarz grający na pozycji napastnika. W reprezentacji Izraela rozegrał 50 meczów i strzelił 17 bramek.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Ochanna rozpoczął w klubie Beitar Jerozolima. W 1980 roku awansował do pierwszego zespołu Beitaru i w sezonie 1980/1981 zadebiutował w nim w rozgrywkach drugiej ligi izraelskiej. Na koniec debiutanckiego sezonu awansował z Beitarem do pierwszej ligi. W sezonie 1983/1984 wywalczył z Beitarem wicemistrzostwo kraju. W sezonie 1984/1985 ponownie został wicemistrzem kraju, a także zdobył Puchar Izraela. Z kolei w sezonie 1986/1987 wywalczył mistrzostwo Izraela. W 1984 roku został wybrany Piłkarzem Roku w Izraelu.

Latem 1987 roku Ochanna przeszedł do belgijskiego KV Mechelen. W sezonie 1987/1988 wywalczył wicemistrzostwo Belgii. W maju 1988 wystąpił w wygranym 1:0 przez Mechelen finale Pucharu Zdobywców Pucharów z Ajaksem Amsterdam. Następnie w sezonie 1988/1989 został mistrzem Belgii, a także wygrał Superpuchar Europy. W 1988 roku jako gracz Mechelen został nagrodzony Bravo Award dla najlepszego młodego piłkarza w Europie.

W 1990 roku Ochanna odszedł z Mechelen do portugalskiego zespołu SC Braga. Spędził w nim sezon, w którym rozegrał 25 meczów w portugalskiej lidze i strzelił 3 gole.

W 1991 roku Ochanna wrócił do Beitaru Jerozolima. W sezonie 1991/1992 awansował z nim z drugiej do pierwszej ligi. W sezonie 1992/1993 zespół Beitaru jako beniaminek wywalczył tytuł mistrza Izraela. Mistrzem kraju Ochanna został również w sezonach 1996/1997 i 1997/1998. W 1997 roku po raz drugi wybrano go Piłkarzem Roku w Izraelu. W 1999 roku jako gracz Beitaru zakończył swoją karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1980/81 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Artzit 9 4
1981/82 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 3
1982/83 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 23 2
1983/84 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 29 13
1984/85 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 30 16
1985/86 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 25 7
1986/87 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 15
1987/88 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 31 7
1988/89 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 7 1
1989/90 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 13 2
1990/91 SC Braga Portugalia  Primeira Liga 25 3
1991/92 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Artzit 25 17
1992/93 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 22 14
1993/94 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 34 16
1994/95 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 6
1995/96 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 27 13
1996/97 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 26 14
1997/98 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 5 2
1998/99 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 5 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Izraela Ochanna zadebiutował 4 kwietnia 1984 roku w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Irlandią, rozegranym w Tel Awiwie. W 3. minucie tego meczu zdobył gola, swojego pierwszego w kadrze narodowej. W swojej karierze grał w eliminacjach do MŚ 1986, do MŚ 1990, do MŚ 1994 i do MŚ 1998. Od 1984 do 1997 roku rozegrał w reprezentacji 50 meczów, w których strzelił 17 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Ochanna został trenerem. W sezonie 1999/2000 prowadził Beitar Jerozolima. W latach 2000-2001 był trenerem Bene Jehuda Tel Awiw. Następnie prowadził Maccabi Petach Tikwa, ponownie Bene Jehuda, ponownie Beitar Jerozolima i Hapoel Kefar Sawa. W 2008 roku został selekcjonerem reprezentacji Izraela U-19. W 2010 roku tymczasowo prowadził dorosłą kadrę Izraela.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]