Eli Ochanna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eli Ochanna
Ilustracja
Pełne imię i nazwisko Elijjahu Ochanna
Data i miejsce urodzenia 1 lutego 1964
Jerozolima, Izrael
Pozycja napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1980–1987 Beitar Jerozolima 172 (70)
1987–1990 KV Mechelen 51 (10)
1990–1991 SC Braga 25 (3)
1991–1999 Beitar Jerozolima 172 (82)
W sumie: 420 (165)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1984–1997  Izrael 50 (17)
Kariera trenerska
Lata Klub
1999–2000 Beitar Jerozolima
2000–2001 Bene Jehuda Tel Awiw
2001 Maccabi Petach Tikwa
2001–2003 Bene Jehuda Tel Awiw
2004–2005 Beitar Jerozolima
2006–2008 Hapoel Kefar Sawa
2008– Izrael U-19
2010 Izrael

Eli Ochanna, właśc. Elijjahu Ochanna (hebr. אלי אוחנה, ur. 1 lutego 1964 w Jerozolimie) – izraelski piłkarz grający na pozycji napastnika. W reprezentacji Izraela rozegrał 50 meczów i strzelił 17 bramek.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Swoją karierę piłkarską Ochanna rozpoczął w klubie Beitar Jerozolima. W 1980 roku awansował do pierwszego zespołu Beitaru i w sezonie 1980/1981 zadebiutował w nim w rozgrywkach drugiej ligi izraelskiej. Na koniec debiutanckiego sezonu awansował z Beitarem do pierwszej ligi. W sezonie 1983/1984 wywalczył z Beitarem wicemistrzostwo kraju. W sezonie 1984/1985 ponownie został wicemistrzem kraju, a także zdobył Puchar Izraela. Z kolei w sezonie 1986/1987 wywalczył mistrzostwo Izraela. W 1984 roku został wybrany Piłkarzem Roku w Izraelu.

Latem 1987 roku Ochanna przeszedł do belgijskiego KV Mechelen. W sezonie 1987/1988 wywalczył wicemistrzostwo Belgii. W maju 1988 wystąpił w wygranym 1:0 przez Mechelen finale Pucharu Zdobywców Pucharów z Ajaksem Amsterdam. Następnie w sezonie 1988/1989 został mistrzem Belgii, a także wygrał Superpuchar Europy. W 1988 roku jako gracz Mechelen został nagrodzony Bravo Award dla najlepszego młodego piłkarza w Europie.

W 1990 roku Ochanna odszedł z Mechelen do portugalskiego zespołu SC Braga. Spędził w nim sezon, w którym rozegrał 25 meczów w portugalskiej lidze i strzelił 3 gole.

W 1991 roku Ochanna wrócił do Beitaru Jerozolima. W sezonie 1991/1992 awansował z nim z drugiej do pierwszej ligi. W sezonie 1992/1993 zespół Beitaru jako beniaminek wywalczył tytuł mistrza Izraela. Mistrzem kraju Ochanna został również w sezonach 1996/1997 i 1997/1998. W 1997 roku po raz drugi wybrano go Piłkarzem Roku w Izraelu. W 1999 roku jako gracz Beitaru zakończył swoją karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1980/81 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Artzit 9 4
1981/82 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 3
1982/83 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 23 2
1983/84 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 29 13
1984/85 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 30 16
1985/86 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 25 7
1986/87 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 15
1987/88 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 31 7
1988/89 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 7 1
1989/90 KV Mechelen Belgia  Eerste klasse 13 2
1990/91 SC Braga Portugalia  Primeira Liga 25 3
1991/92 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Artzit 25 17
1992/93 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 22 14
1993/94 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 34 16
1994/95 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 28 6
1995/96 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 27 13
1996/97 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 26 14
1997/98 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 5 2
1998/99 Beitar Jerozolima Izrael  Liga Leumit 5 0

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Izraela Ochanna zadebiutował 4 kwietnia 1984 roku w wygranym 3:0 towarzyskim meczu z Irlandią, rozegranym w Tel Awiwie. W 3. minucie tego meczu zdobył gola, swojego pierwszego w kadrze narodowej. W swojej karierze grał w eliminacjach do MŚ 1986, do MŚ 1990, do MŚ 1994 i do MŚ 1998. Od 1984 do 1997 roku rozegrał w reprezentacji 50 meczów, w których strzelił 17 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarskiej Ochanna został trenerem. W sezonie 1999/2000 prowadził Beitar Jerozolima. W latach 2000-2001 był trenerem Bene Jehuda Tel Awiw. Następnie prowadził Maccabi Petach Tikwa, ponownie Bene Jehuda, ponownie Beitar Jerozolima i Hapoel Kefar Sawa. W 2008 roku został selekcjonerem reprezentacji Izraela U-19. W 2010 roku tymczasowo prowadził dorosłą kadrę Izraela.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]