Federico Caccia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Federico Caccia
kardynał prezbiter
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1635
Mediolan
Data i miejsce śmierci 14 stycznia 1699
Mediolan
arcybiskup Mediolanu
Okres sprawowania 1693–1699
Wyznanie katolicyzm
Kościół rzymskokatolicki
Sakra biskupia 4 stycznia 1693
Kreacja kardynalska 12 grudnia 1695
Innocenty XII
Kościół tytularny Santa Pudenziana
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 4 stycznia 1693
Konsekrator Galeazzo Marescotti
Współkonsekratorzy Prospero Bottini
Stefano Giuseppe Menatti

Federico Caccia (ur. w 1635 w Mediolanie, zm. 14 stycznia 1699 tamże) – włoski kardynał.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w 1635 roku w Mediolanie, jako syn Camilla Caccii i Orsoli Casati[1]. Studiował na Uniwersytecie Pawijskim, gdzie uzyskał doktorat utroque iure[1]. Po podróży od rzymu został rektorem archigimnazjum i audytorem Roty Rzymskiej[1]. 2 stycznia 1693 roku został wybrany tytularnym arcybiskupem Laodycei, a dwa dni później przyjął sakrę[2]. W tym samym roku został nuncjuszem w Hiszpanii, asystentem Tronu Papieskiego i arcybiskupem Mediolanu[1]. 12 grudnia 1695 roku został kreowany kardynałem prezbiterem i otrzymał kościół tytularny Santa Pudenziana[2]. Rok później zrezygnował z nuncjatury[2]. Zmarł 14 stycznia 1699 roku w Mediolanie[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e Federico Caccia (ang.). The Cardinals of the Holy Roman Church. [dostęp 2019-04-19].
  2. a b c Federico Caccia (ang.). catholic-hierarchy.org. [dostęp 2019-04-19].