Federico Delbonis

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Federico Delbonis
Ilustracja
Państwo  Argentyna
Data i miejsce urodzenia 5 października 1990
Azul
Wzrost 191 cm
Masa ciała 88 kg
Gra leworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2007
Zakończenie kariery aktywny
Trener Gustavo Tavernini
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 33 (9 maja 2016)
Australian Open 3R (2016)
Roland Garros 2R (2013, 2018)
Wimbledon 1R (2014–2016, 2018)
US Open 2R (2014, 2016)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 1
Najwyżej w rankingu 142 (11 lipca 2016)
Australian Open 1R (2014–2018)
Roland Garros 2R (2016, 2018)
Wimbledon 2R (2016, 2018)
US Open 2R (2015)

Federico Delbonis (ur. 5 października 1990 w Azul) – argentyński tenisista, zdobywca Pucharu Davisa 2016, olimpijczyk z Rio de Janeiro (2016).

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową rozpoczął w 2007 roku.

W lipcu 2013 roku awansował do finału kategorii ATP World Tour w Hamburgu, po wyeliminowaniu m.in. Rogera Federera. W spotkaniu o tytuł przegrał 6:4, 6:7(8), 2:6 z Fabio Fogninim, nie wykorzystując w drugim secie trzech piłek meczowych.

Na początku marca 2014 roku Delbonis wygrał turniej ATP World Tour w São Paulo, gdzie w finale był lepszy od Paolo Lorenziego. W maju awansował do finału w Nicei, w którym przegrał z Ernestsem Gulbisem.

W kwietniu 2016 roku wygrał drugi w karierze turniej z cyklu ATP World Tour w Marrakeszu, w meczu mistrzowskim pokonując Bornę Ćoricia 6:2, 6:4. Pod koniec roku zdobył z reprezentacją Argentyny Puchar Davisa. W decydującym meczu o tytule pokonał 6:3, 6:4, 6:2 Ivo Karlovicia[1]. Latem Delbonis zagrał na igrzyskach olimpijskich w Rio de Janeiro przegrywając w pierwszej rundzie singla i debla[2].

Na początku marca 2018 zwyciężył w konkurencji gry podwójnej w São Paulo partnerując Máximo Gonzálezowi. W sierpniu został finalistą debla w Kitzbühel, gdzie startował wspólnie z Danielem Braccialim.

W rankingu gry pojedynczej Delbonis najwyżej był na 33. miejscu (9 maja 2016), a w klasyfikacji gry podwójnej na 142. pozycji (11 lipca 2016).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (2–2)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 21 lipca 2013 Hamburg Ceglana Włochy Fabio Fognini 6:4, 6:7(8), 2:6
Zwycięzca 1. 2 marca 2014 São Paulo Ceglana (hala) Włochy Paolo Lorenzi 4:6, 6:3, 6:4
Finalista 2. 24 maja 2014 Nicea Ceglana Łotwa Ernests Gulbis 1:6, 6:7(5)
Zwycięzca 2. 10 kwietnia 2016 Marrakesz Ceglana Chorwacja Borna Ćorić 6:2, 6:4

Gra podwójna (1–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 4 marca 2018 São Paulo Ceglana Argentyna Máximo González Holandia Wesley Koolhof
Nowa Zelandia Artem Sitak
6:4, 6:2
Finalista 1. 4 sierpnia 2018 Kitzbühel Ceglana Włochy Daniele Bracciali Czechy Roman Jebavý
Argentyna Andrés Molteni
2:6, 4:6

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wirtualna Polska Media, Puchar Davisa: Federico Delbonis lepszy od Ivo Karlovicia. Pierwszy triumf Argentyny w historii rozgrywek - WP SportoweFakty, „sportowefakty.wp.pl”, 27 listopada 2016 [dostęp 2018-03-05] (pol.).
  2. Federico Delbonis Bio, Stats, and Results, Olympics at Sports-Reference.com [dostęp 2018-03-05] (ang.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]