Simone Bolelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Simone Bolelli
Simone Bolelli
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 8 października 1985
Bolonia
Wzrost 183 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Umberto Rianna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 36 (23 lutego 2009)
Australian Open 2R (2008, 2009)
Roland Garros 3R (2008)
Wimbledon 3R (2008, 2011)
US Open 2R (2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 3
Najwyżej w rankingu 37 (13 lutego 2012)
Australian Open SF (2013)
Roland Garros 2R (2009)
Wimbledon 1R (2007-2009)
US Open QF (2011)
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Dorobek medalowy

Simone Bolelli (ur. 8 października 1985 w Bolonii) – włoski tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w grze podwójnej, reprezentant w Pucharze Davisa.

Karierę tenisową Bolelli rozpoczął w roku 2003. Początkowo startował w turniejach z serii ITF Men's Circuit i ATP Challenger Tour. Pod koniec kwietnia 2008 roku doszedł do finału rozgrywek rangi ATP World Tour w Monachium, eliminując po drodze m.in. Paula-Henriego Mathieu; mecz o tytuł przegrał z Fernando Gonzálezem.

W grze podwójnej Włoch ma w dorobku trzy triumfy w zawodach ATP World Tour. W maju 2011 roku wygrał turniej w Monachium grając w parze z Horacio Zeballosem, a w finale pokonali parę Andreas Beck-Christopher Kas. W lipcu tegoż samego roku Bolelli wraz z Fabiem Fogninim wygrali zawody w Umagu, pokonując w finałowym pojedynku duet Marin Čilić-Lovro Zovko. W lutym 2013 roku, ponownie z Fogninim, triumfował w zmaganiach w Buenos Aires, po zwycięstwie w finale z Nicholasem Monroem i Simonem Stadlerem. Ponadto Bolelli grał w dwóch finałach, w których został pokonany.

Od kwietnia 2007 roku Bolelli reprezentuje Włochy w Pucharze Davisa. Do końca 2012 roku rozegrał 19 meczów; w singlu odniósł 7 zwycięstw i 6 porażek, natomiast w deblu ma 4 wygrane pojedynki oraz 2 przegrane.

Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 36. miejscu pod koniec lutego 2009 roku, z kolei w zestawieniu deblistów w lutym 2012 roku zajmował 37. pozycję.

Statystyki turniejowe[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza[edytuj | edytuj kod]

Finalista (1)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2008 Niemcy Monachium Ceglana Chile Fernando González 6:7(4), 7:6(4), 3:6

Gra podwójna[edytuj | edytuj kod]

Zwycięzca (3)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2011 Niemcy Monachium Ceglana Argentyna Horacio Zeballos Niemcy Andreas Beck
Niemcy Christopher Kas
7:6(3), 6:4
2. 2011 Chorwacja Umag Ceglana Włochy Fabio Fognini Chorwacja Marin Čilić
Chorwacja Lovro Zovko
6:3, 5:7, 10-7
3. 2013 Argentyna Buenos Aires Ceglana Włochy Fabio Fognini Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Niemcy Simon Stadler
6:3, 6:2

Finalista (2)[edytuj | edytuj kod]

Nr Rok Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnik w finale Wynik finału
1. 2012 Rosja Moskwa Twarda (hala) Włochy Daniele Bracciali Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
5:7, 3:6
2. 2013 Meksyk Acapulco Ceglana Włochy Fabio Fognini Polska Łukasz Kubot
Hiszpania David Marrero
5:7, 2:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]