Simone Bolelli

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Simone Bolelli
Simone Bolelli
Państwo  Włochy
Miejsce zamieszkania Monte Carlo
Data i miejsce urodzenia 8 października 1985
Bolonia
Wzrost 183 cm
Masa ciała 79 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2003
Zakończenie kariery aktywny
Trener Umberto Rianna
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 36 (23 lutego 2009)
Australian Open 2R (2008, 2009, 2015)
Roland Garros 3R (2008)
Wimbledon 3R (2008, 2011, 2014)
US Open 2R (2007, 2014)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 19 (23 marca 2015)
Australian Open W (2015)
Roland Garros 2R (2009, 2014)
Wimbledon 2R (2014)
US Open QF (2011)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Włochy
Igrzyska śródziemnomorskie
Brąz
Almería 2005 gra pojedyncza

Simone Bolelli (ur. 8 października 1985 w Bolonii) – włoski tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w grze podwójnej, w tym wielkoszlemowego Australian Open 2015, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Pekinu.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Karierę tenisową Bolelli rozpoczął w 2003 roku.

Początkowo startował w turniejach z serii ITF Men's Circuit i ATP Challenger Tour. Pod koniec kwietnia 2008 roku doszedł do finału rozgrywek rangi ATP World Tour w Monachium, eliminując po drodze m.in. Paula-Henriego Mathieu; mecz o tytuł przegrał z Fernando Gonzálezem.

W grze podwójnej Włoch ma w dorobku 4 triumfy w zawodach ATP World Tour. W maju 2011 roku wygrał turniej w Monachium, grając w parze z Horacio Zeballosem, a w finale pokonali parę Andreas BeckChristopher Kas. W lipcu tegoż samego roku Bolelli wraz z Fabiem Fogninim wygrali zawody w Umagu, pokonując w finałowym pojedynku duet Marin ČilićLovro Zovko. W lutym 2013 roku, ponownie z Fogninim, triumfował w zmaganiach w Buenos Aires, po zwycięstwie w finale z Nicholasem Monroem i Simonem Stadlerem. W 2015 roku włoska para zwyciężyła w zawodach gry podwójnej podczas Australian Open, w meczu mistrzowskim triumfując nad deblem Pierre-Hugues HerbertNicolas Mahut 6:4, 6:4. Ponadto Bolelli grał w 4 finałach, w których został pokonany.

Od kwietnia 2007 roku Bolelli reprezentuje Włochy w Pucharze Davisa. Do końca 2012 roku rozegrał 19 meczów; w singlu odniósł 7 zwycięstw i 6 porażek, natomiast w deblu ma 4 wygrane pojedynki oraz 2 przegrane.

W 2008 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Pekinie. Z rywalizacji singlowej odpadł w 1 rundzie pokonany przez Victora Hănescu. Z turnieju deblowego również został wyeliminowany w 1 rundzie, a tworzył parę z Andreasem Seppim.

W rankingu gry pojedynczej Bolelli najwyżej był na 36. miejscu (23 lutego 2009), a w klasyfikacji gry podwójnej na 19. pozycji (23 marca 2015).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (0–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 4 maja 2008 Monachium Ceglana Chile Fernando González 6:7(4), 7:6(4), 3:6

Gra podwójna (4–4)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 1 maja 2011 Monachium Ceglana Argentyna Horacio Zeballos Niemcy Andreas Beck
Niemcy Christopher Kas
7:6(3), 6:4
Zwycięzca 2. 31 lipca 2011 Umag Ceglana Włochy Fabio Fognini Chorwacja Marin Čilić
Chorwacja Lovro Zovko
6:3, 5:7, 10–7
Finalista 1. 21 października 2012 Moskwa Twarda (hala) Włochy Daniele Bracciali Czechy František Čermák
Słowacja Michal Mertiňák
5:7, 3:6
Zwycięzca 3. 24 lutego 2013 Buenos Aires Ceglana Włochy Fabio Fognini Stany Zjednoczone Nicholas Monroe
Niemcy Simon Stadler
6:3, 6:2
Finalista 2. 2 marca 2013 Acapulco Ceglana Włochy Fabio Fognini Polska Łukasz Kubot
Hiszpania David Marrero
5:7, 2:6
Zwycięzca 4. 31 stycznia 2015 Australian Open, Melbourne Twarda Włochy Fabio Fognini Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:4, 6:4
Finalista 3. 22 marca 2015 Indian Wells Twarda Włochy Fabio Fognini Kanada Vasek Pospisil
Stany Zjednoczone Jack Sock
4:6, 7:6(3), 7–10
Finalista 4. 19 kwietnia 2015 Monte Carlo Ceglana Włochy Fabio Fognini Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
6:7(3), 1:6

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]