Ivo Karlović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ivo Karlović
Ivo Karlović
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Dubaj/Miami
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1979
Zagrzeb
Wzrost 211 cm
Masa ciała 104 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywny
Trener Petar Popovic
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 14 (18 sierpnia 2008)
Australian Open 4R (2010)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon QF (2009)
US Open 3R (2003, 2008, 2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 44 (10 kwietnia 2006)
Australian Open SF (2010)
Roland Garros 2R (2004, 2011)
Wimbledon 3R (2005)
US Open 2R (2004, 2007, 2011)

Ivo Karlović (ur. 28 lutego 1979 w Zagrzebiu) – chorwacki tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Aten.

Kariera tenisowa[edytuj]

W 2000 roku rozpoczął karierę tenisową.

Początkowo grywał w turniejach z serii ITF Futures oraz ATP Challenger Tour.

W 2004 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atenach w konkurencji gry pojedynczej. Awansował w zawodach do 3 rundy, po wcześniejszych zwycięstwach z Andreim Pavelem i Arnaudem Clémentem. Odpadł po porażce z Carlosem Moyą.

Pierwszy finał zawodów ATP World Tour osiągnął w roku 2005 na trawiastych kortach w Londynie (Queen's), eliminując m.in. Lleytona Hewiitta i Thomasa Johanssona. Spotkanie finałowe przegrał z Andym Roddickiem. Na początku 2006 roku Karlović odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w turnieju ATP World Tour, podczas rywalizacji deblowej w Memphis. W rundzie finałowej pokonał razem z Chrisem Haggardem Amerykanów Jamesa Blake'a i Mardy'ego Fisha.

W lutym 2007 roku Chorwat doszedł do finału w San José. Mecz o tytuł przegrał z Andym Murrayem. W kwietniu Karlović wygrał swój pierwszy turniej z cyklu ATP World Tour w singlu, podczas rywalizacji na ziemnych kortach w Houston. Po drodze wyeliminował Tommy'ego Haasa, a w finale wynikiem 6:4, 6:1 Mariano Zabaletę. Latem Chorwat triumfował w Nottingham, na nawierzchni trawiastej. W drodze po tytuł pokonał m.in. Dmitrija Tursunowa, a w rundzie finałowej Arnauda Clémenta. W październiku Karlović zwyciężył w halowych rozgrywkach w Sztokholmie, po wygranej w finale nad Thomasem Johanssonem. Tegoż samego roku osiągnął ponadto finał gry podwójnej w Indianapolis, partnerując Tejmurazowi Gabaszwilemu.

Czwarty singlowy tytuł Karlović wywalczył w czerwcu 2008 roku w Nottingham, broniąc tym samym zwycięstwa z 2007 roku. Chorwat po drodze pokonał m.in. w półfinale Gaëla Monfilsa, a w finale Fernando Verdasco. Rok później Karlović osiągnął po raz pierwszy w karierze ćwierćfinał turnieju wielkoszlemowego, podczas Wimbledonu. Wyeliminował wcześniej dwóch zawodników z czołowej "dziesiątki" rankingu, Jo-Wilfrieda Tsongę i Fernando Verdasco; przegrał z Rogerem Federerem. W połowie sierpnia 2008 roku osiągnął najwyższą pozycję rankingową – nr 14.

W styczniu 2010 roku wraz z Dušanem Vemiciem doszedł do półfinału wielkoszlemowego Australian Open. Chorwacko-serbska para pokonała po drodze m.in. debel Łukasz Kubot-Oliver Marach oraz parę Lukáš Dlouhý-Leander Paes. W tego samego roku Karlović doszedł do finału singla w Delray Beach. Spotkanie finałowe przegrał z Ernestsem Gulbisem.

Piąty singlowy tytuł tenisista chorwacki wywalczył po pięciu latach, w lipcu 2013 roku w Bogocie. W finale pokonał Alejandro Fallę.

W lutym 2014 roku Karlović doszedł do finału turnieju w Memphis, w którym uległ Keiemu Nishikoriemu. W maju przegrał w meczu mistrzowskim zawodów w Düsseldorfie wynikiem 2:6, 6:7(4) z Philippem Kohlschreiberem. W lipcu zanotował kolejny finał singlowy – w Newport przegrał 3:6, 7:6(4), 6:7(3) z Lleytonem Hewittem. W tym samym miesiącu Karlović był uczestnikiem finału w Bogocie, w którym uległ Bernardowi Tomiciowi.

Kolejne singlowe zwycięstwo Chorwat osiągnął w lutym 2015, po wygranej w Delray Beach z Donaldem Youngiem 6:3, 6:3. W czerwcu Karlović został mistrzem gry podwójnej w ’s-Hertogenbosch wspólnie z Łukaszem Kubotem. Debel ten pokonał w finale Pierra-Huguesa Herberta i Nicolasa Mahuta. W lipcu ponownie osiągnął finał w Newport, lecz tym razem uległ w nim 6:7(5), 7:5, 6:7(2) Rajeevowi Ramowi.

Od roku 2000 Karlović jest reprezentantem Chorwacji w Pucharze Davisa. Do końca 2012 rozegrał dla zespołu 25 meczów (singiel i debel), z których w 13 wygrywał.

Karlović jest najwyższym zawodnikiem w gronie stu najlepszych tenisistów od wprowadzenia rankingu światowego w 1973 – mierzy 211 cm. Potężnemu wzrostowi zawdzięcza nieprzeciętne możliwości serwisowe. 19 czerwca 2015 roku, podczas turnieju w Halle, ustanowił rekord świata w liczbie zaserwowanych asów w meczu do dwóch wygranych setów, serwując 45 asów i pokonując Tomáša Berdycha 7:5, 6:7(8), 6:3[1]. Karlović jako drugi tenisista w historii przekroczył liczbę 10 000 zaserwowanych asów. Miało to miejsce podczas turnieju w Montrealu w 2015 roku w zwycięskim meczu drugiej rundy przeciwko Milosowi Raonicowi[2]. Karlović był też rekordzistą w prędkości serwisu[3].

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (6–8)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 12 czerwca 2005 Londyn (Queen's) Trawiasta Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:7(7), 6:7(4)
Finalista 2. 18 lutego 2007 San José Twarda (hala) Wielka Brytania Andy Murray 7:6(3), 4:6, 6:7(2)
Zwycięzca 1. 15 kwietnia 2007 Houston Ceglana Argentyna Mariano Zabaleta 6:4, 6:1
Zwycięzca 2. 23 czerwca 2007 Nottingham Trawiasta Francja Arnaud Clément 3:6, 6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 października 2007 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Thomas Johansson 6:3, 3:6, 6:1
Zwycięzca 4. 22 czerwca 2008 Nottingham Trawiasta Hiszpania Fernando Verdasco 7:5, 6:7(4), 7:6(8)
Finalista 3. 28 lutego 2010 Delray Beach Twarda Łotwa Ernests Gulbis 2:6, 3:6
Zwycięzca 5. 21 lipca 2013 Bogota Twarda Kolumbia Alejandro Falla 6:3, 7:6(4)
Finalista 4. 16 lutego 2014 Memphis Twarda (hala) Japonia Kei Nishikori 4:6, 6:7(0)
Finalista 5. 24 maja 2014 Düsseldorf Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 2:6, 6:7(4)
Finalista 6. 13 lipca 2014 Newport Trawiasta Australia Lleyton Hewitt 3:6, 7:6(4), 6:7(3)
Finalista 7. 20 lipca 2014 Bogota Twarda Australia Bernard Tomic 6:7(5), 6:3, 6:7(4)
Zwycięzca 6. 22 lutego 2015 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Donald Young 6:3, 6:3
Finalista 8. 19 lipca 2015 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram 6:7(5), 7:5, 6:7(2)

Gra podwójna (2–1)[edytuj]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 lutego 2006 Memphis Twarda (hala) Południowa Afryka Chris Haggard Stany Zjednoczone James Blake
Stany Zjednoczone Mardy Fish
0:6, 7:5, 10–5
Finalista 1. 29 lipca 2007 Indianapolis Twarda Rosja Tejmuraz Gabaszwili Argentyna Juan Martín del Potro
Stany Zjednoczone Travis Parrott
6:3, 2:6, 6–10
Zwycięzca 2. 13 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Polska Łukasz Kubot Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:2, 7:6(9)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 2R 1R 1R 1R 3R 2R 4R 1R 3R 1R 1R 2R 0 / 12 10–12
Francja French Open 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 3R 1R 0 / 10 4–10
Wielka Brytania Wimbledon 3R 4R 1R 1R 1R 1R QF 2R 2R 1R 4R 0 / 11 14–11
Stany Zjednoczone US Open 3R 1R 2R 1R 1R 3R 1R 3R 1R 2R 2R 2R 0 / 12 10–12
Bilans spotkań 4–2 4–4 1–4 1–4 1–4 4–4 5–4 3–1 3–4 3–4 1–2 3–4 5–4 N/A 38–45
  • W latach 2000–2002 nie zakwalifikował się do turnieju wielkoszlemowego.

Przypisy

  1. Ivo Karlovic breaks aces record in Berdych win at Gerry Weber Open (ang.). bbc.com, 2015-06-19. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-08-20)].
  2. ATP Staff: Karlovic Cracks 10,000th Ace (ang.). atpworldtour.com, 2015-09-12. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2015-09-30)].
  3. ATP Staff: Aussie Groth Hits Speedy Serves (ang.). atpworldtour.com, 2012-05-12. [dostęp 2015-11-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-15)].

Bibliografia[edytuj]