Ivo Karlović

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ivo Karlović
Ivo Karlović
Państwo  Chorwacja
Miejsce zamieszkania Zagrzeb
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1979
Zagrzeb
Wzrost 211 cm
Masa ciała 104 kg
Gra praworęczna, jednoręczny backhand
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywny
Trener Petar Popovic
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 6
Najwyżej w rankingu 14 (18 sierpnia 2008)
Australian Open 4R (2010)
Roland Garros 3R (2014)
Wimbledon QF (2009)
US Open 3R (2003, 2008, 2011)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 44 (10 kwietnia 2006)
Australian Open SF (2010)
Roland Garros 2R (2004, 2011)
Wimbledon 3R (2005)
US Open 2R (2004, 2007, 2011)

Ivo Karlović (ur. 28 lutego 1979 w Zagrzebiu) – chorwacki tenisista, zwycięzca turniejów rangi ATP World Tour w singlu i deblu, reprezentant w Pucharze Davisa, olimpijczyk z Aten.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku rozpoczął karierę tenisową.

Początkowo grywał w turniejach z serii ITF Futures oraz ATP Challenger Tour.

W 2004 roku zagrał na igrzyskach olimpijskich w Atenach w konkurencji gry pojedynczej. Awansował w zawodach do 3 rundy, po wcześniejszych zwycięstwach z Andreim Pavelem i Arnaudem Clémentem. Odpadł po porażce z Carlosem Moyą.

Pierwszy finał zawodów ATP World Tour osiągnął w roku 2005 na trawiastych kortach w Londynie (Queen's), eliminując m.in. Lleytona Hewiitta i Thomasa Johanssona. Spotkanie finałowe przegrał z Andym Roddickiem. Na początku 2006 roku Karlović odniósł swoje pierwsze zwycięstwo w turnieju ATP World Tour, podczas rywalizacji deblowej w Memphis. W rundzie finałowej pokonał razem z Chrisem Haggardem Amerykanów Jamesa Blake'a i Mardy'ego Fisha.

W lutym 2007 roku Chorwat doszedł do finału w San José. Mecz o tytuł przegrał z Andym Murrayem. W kwietniu Karlović wygrał swój pierwszy turniej z cyklu ATP World Tour w singlu, podczas rywalizacji na ziemnych kortach w Houston. Po drodze wyeliminował Tommy'ego Haasa, a w finale wynikiem 6:4, 6:1 Mariano Zabaletę. Latem Chorwat triumfował w Nottingham, na nawierzchni trawiastej. W drodze po tytuł pokonał m.in. Dmitrija Tursunowa, a w rundzie finałowej Arnauda Clémenta. W październiku Karlović zwyciężył w halowych rozgrywkach w Sztokholmie, po wygranej w finale nad Thomasem Johanssonem. Tegoż samego roku osiągnął ponadto finał gry podwójnej w Indianapolis, partnerując Tejmurazowi Gabaszwilemu.

Czwarty singlowy tytuł Karlović wywalczył w czerwcu 2008 roku w Nottingham, broniąc tym samym zwycięstwa z 2007 roku. Chorwat po drodze pokonał m.in. w półfinale Gaëla Monfilsa, a w finale Fernando Verdasco. Rok później Karlović osiągnął po raz pierwszy w karierze ćwierćfinał turnieju wielkoszlemowego, podczas Wimbledonu. Wyeliminował wcześniej dwóch zawodników z czołowej "dziesiątki" rankingu, Jo-Wilfrieda Tsongę i Fernando Verdasco; przegrał z Rogerem Federerem. W połowie sierpnia 2008 roku osiągnął najwyższą pozycję rankingową – nr 14.

W styczniu 2010 roku wraz z Dušanem Vemiciem doszedł do półfinału wielkoszlemowego Australian Open. Chorwacko-serbska para pokonała po drodze m.in. debel Łukasz Kubot-Oliver Marach oraz parę Lukáš Dlouhý-Leander Paes. W tego samego roku Karlović doszedł do finału singla w Delray Beach. Spotkanie finałowe przegrał z Ernestsem Gulbisem.

Piąty singlowy tytuł tenisista chorwacki wywalczył po pięciu latach, w lipcu 2013 roku w Bogocie. W finale pokonał Alejandro Fallę.

W lutym 2014 roku Karlović doszedł do finału turnieju w Memphis, w którym uległ Keiemu Nishikoriemu. W maju przegrał w meczu mistrzowskim zawodów w Düsseldorfie wynikiem 2:6, 6:7(4) z Philippem Kohlschreiberem. W lipcu zanotował kolejny finał singlowy – w Newport przegrał 3:6, 7:6(4), 6:7(3) z Lleytonem Hewittem. W tym samym miesiącu Karlović był uczestnikiem finału w Bogocie, w którym uległ Bernardowi Tomiciowi.

Kolejne singlowe zwycięstwo Chorwat osiągnął w lutym 2015, po wygranej w Delray Beach z Donaldem Youngiem 6:3, 6:3. W czerwcu Karlović został mistrzem gry podwójnej w ’s-Hertogenbosch wspólnie z Łukaszem Kubotem. Debel ten pokonał w finale Pierra-Huguesa Herberta i Nicolasa Mahuta. W lipcu ponownie osiągnął finał w Newport, lecz tym razem uległ w nim 6:7(5), 7:5, 6:7(2) Rajeevowi Ramowi.

Od roku 2000 Karlović jest reprezentantem Chorwacji w Pucharze Davisa. Do końca 2012 rozegrał dla zespołu 25 meczów (singiel i debel), z których w 13 wygrywał.

Karlović jest najwyższym zawodnikiem w gronie stu najlepszych tenisistów od wprowadzenia rankingu światowego w 1973 – mierzy 211 cm. Potężnemu wzrostowi zawdzięcza nieprzeciętne możliwości serwisowe. Jest w czołówce klasyfikacji graczy w liczbie zaserwowanych asów. Był też rekordzistą w prędkości serwisu.

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Legenda
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
Tennis Masters Cup /
ATP World Tour Finals
ATP Masters Series /
ATP World Tour Masters 1000
ATP International Series Gold /
ATP World Tour 500
ATP International Series /
ATP World Tour 250

Gra pojedyncza (6–8)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Przeciwnik Wynik finału
Finalista 1. 12 czerwca 2005 Londyn (Queen's) Trawiasta Stany Zjednoczone Andy Roddick 6:7(7), 6:7(4)
Finalista 2. 18 lutego 2007 San José Twarda (hala) Wielka Brytania Andy Murray 7:6(3), 4:6, 6:7(2)
Zwycięzca 1. 15 kwietnia 2007 Houston Ceglana Argentyna Mariano Zabaleta 6:4, 6:1
Zwycięzca 2. 23 czerwca 2007 Nottingham Trawiasta Francja Arnaud Clément 3:6, 6:4, 6:4
Zwycięzca 3. 12 października 2007 Sztokholm Twarda (hala) Szwecja Thomas Johansson 6:3, 3:6, 6:1
Zwycięzca 4. 22 czerwca 2008 Nottingham Trawiasta Hiszpania Fernando Verdasco 7:5, 6:7(4), 7:6(8)
Finalista 3. 28 lutego 2010 Delray Beach Twarda Łotwa Ernests Gulbis 2:6, 3:6
Zwycięzca 5. 21 lipca 2013 Bogota Twarda Kolumbia Alejandro Falla 6:3, 7:6(4)
Finalista 4. 16 lutego 2014 Memphis Twarda (hala) Japonia Kei Nishikori 4:6, 6:7(0)
Finalista 5. 24 maja 2014 Düsseldorf Ceglana Niemcy Philipp Kohlschreiber 2:6, 6:7(4)
Finalista 6. 13 lipca 2014 Newport Trawiasta Australia Lleyton Hewitt 3:6, 7:6(4), 6:7(3)
Finalista 7. 20 lipca 2014 Bogota Twarda Australia Bernard Tomic 6:7(5), 6:3, 6:7(4)
Zwycięzca 6. 22 lutego 2015 Delray Beach Twarda Stany Zjednoczone Donald Young 6:3, 6:3
Finalista 8. 19 lipca 2015 Newport Trawiasta Stany Zjednoczone Rajeev Ram 6:7(5), 7:5, 6:7(2)

Gra podwójna (2–1)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 26 lutego 2006 Memphis Twarda (hala) Republika Południowej Afryki Chris Haggard Stany Zjednoczone James Blake
Stany Zjednoczone Mardy Fish
0:6, 7:5, 10–5
Finalista 1. 29 lipca 2007 Indianapolis Twarda Rosja Tejmuraz Gabaszwili Argentyna Juan Martín del Potro
Stany Zjednoczone Travis Parrott
6:3, 2:6, 6–10
Zwycięzca 2. 13 czerwca 2015 ’s-Hertogenbosch Trawiasta Polska Łukasz Kubot Francja Pierre-Hugues Herbert
Francja Nicolas Mahut
6:2, 7:6(9)

Starty wielkoszlemowe (gra pojedyncza)[edytuj | edytuj kod]

Turniej 2003 2004 2005 2006 2007 2008 2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 Wygrane turnieje Bilans w turnieju
Australia Australian Open 2R 1R 1R 1R 3R 2R 4R 1R 3R 1R 1R 2R 0 / 12 10–12
Francja French Open 1R 1R 2R 2R 1R 1R 1R 1R 3R 1R 0 / 10 4–10
Wielka Brytania Wimbledon 3R 4R 1R 1R 1R 1R QF 2R 2R 1R 4R 0 / 11 14–11
Stany Zjednoczone US Open 3R 1R 2R 1R 1R 3R 1R 3R 1R 2R 2R 0 / 11 9–11
Bilans spotkań 4–2 4–4 1–4 1–4 1–4 4–4 5–4 3–1 3–4 3–4 1–2 3–4 4–3 N/A 37–44
  • W latach 2000–2002 nie zakwalifikował się do turnieju wielkoszlemowego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]