Artem Sitak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Artem Sitak
Ilustracja
Państwo  Nowa Zelandia
Data i miejsce urodzenia 8 lutego 1986
Orenburg
Wzrost 185 cm
Masa ciała 83 kg
Gra praworęczny, oburęczny bekhend
Status profesjonalny 2001
Zakończenie kariery aktywny
Trener Mason Fuller
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 0
Najwyżej w rankingu 299 (11 sierpnia 2008)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 32 (10 września 2018)
Australian Open 3R (2015)
Roland Garros 3R (2018)
Wimbledon QF (2018)
US Open 2R (2014, 2016, 2018)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Rosja
Uniwersjada
Złoto Izmir 2005 gra pojedyncza
Złoto Izmir 2005 gra podwójna

Artem Sitak (ur. 8 lutego 1986 w Orenburgu) – nowozelandzki tenisista pochodzenia rosyjskiego, reprezentant w Pucharze Davisa.

Kariera tenisowa[edytuj | edytuj kod]

Będąc już w gronie zawodowców Sitak wielokrotnie wygrywał zawody z serii ITF Men's Circuit w grze pojedynczej.

W grze podwójnej jest zwycięzcą czterech turniejów o randze ATP World TourStuttgartu (2014) i (2016), gdy grał wspólnie z Mateuszem Kowalczykiem i Marcusem Daniellem, Montpellier (2015), kiedy partnerował mu Marcus Daniell, Newport (2018) z Jonatanem Erlichem. Oprócz tego Sitak jest także finalistą siedmiu przegranych finałów rozgrywek deblowych.

Od 2011 roku jest regularnym reprezentantem Nowej Zelandii w Pucharze Davisa.

W 2005 roku zdobył dwa złote medale podczas uniwersjady w Izmirze, w grze pojedynczej i grze podwójnej.

W rankingu gry pojedynczej Sitak najwyżej był na 299. miejscu (11 sierpnia 2008), a w klasyfikacji gry podwójnej na 32. pozycji (10 września 2018).

Finały w turniejach ATP World Tour[edytuj | edytuj kod]

Nazwa
Wielki Szlem
Igrzyska olimpijskie
ATP World Tour Finals
ATP World Tour Masters 1000
ATP World Tour 500
ATP World Tour 250

Gra podwójna (4–7)[edytuj | edytuj kod]

Końcowy wynik Nr Data Turniej Nawierzchnia Partner Przeciwnicy Wynik finału
Zwycięzca 1. 13 lipca 2014 Stuttgart Ceglana Polska Mateusz Kowalczyk Hiszpania Guillermo García-López
Austria Philipp Oswald
2:6, 6:1, 10–7
Zwycięzca 2. 8 lutego 2015 Montpellier Twarda (hala) Nowa Zelandia Marcus Daniell Wielka Brytania Dominic Inglot
Rumunia Florin Mergea
3:6, 6:4, 16–14
Finalista 1. 15 lutego 2015 Memphis Twarda (hala) Stany Zjednoczone Donald Young Polska Mariusz Fyrstenberg
Meksyk Santiago González
7:5, 6:7(1), 8–10
Finalista 2. 26 kwietnia 2015 Bukareszt Ceglana Stany Zjednoczone Nicholas Monroe Rumunia Marius Copil
Rumunia Adrian Ungur
6:3, 5:7, 15–17
Zwycięzca 3. 12 czerwca 2016 Stuttgart Trawiasta Nowa Zelandia Marcus Daniell Austria Oliver Marach
Francja Fabrice Martin
6:7(4), 6:4, 10–8
Finalista 3. 30 lipca 2017 Atlanta Twarda Holandia Wesley Koolhof Stany Zjednoczone Bob Bryan
Stany Zjednoczone Mike Bryan
3:6, 4:6
Finalista 4. 24 września 2017 Metz Twarda (hala) Holandia Wesley Koolhof Francja Julien Benneteau
Francja Édouard Roger-Vasselin
5:7, 3:6
Finalista 5. 18 lutego 2018 Nowy Jork Twarda (hala) Holandia Wesley Koolhof Białoruś Maks Mirny
Austria Philipp Oswald
4:6, 6:4, 6–10
Finalista 6. 4 marca 2018 São Paulo Ceglana Holandia Wesley Koolhof Argentyna Federico Delbonis
Argentyna Máximo González
4:6, 2:6
Finalista 7. 6 maja 2018 Estoril Ceglana Holandia Wesley Koolhof Wielka Brytania Kyle Edmund
Wielka Brytania Cameron Norrie
4:6, 2:6
Zwycięzca 4. 21 lipca 2018 Newport Trawiasta Izrael Jonatan Erlich Salwador Marcelo Arévalo
Meksyk Miguel Ángel Reyes-Varela
6:1, 6:2

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]