Ferber

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb
Portret Maurycego Ferbera, z jego herbem biskupim w lewym górnym rogu. Pole I tego herbu zawiera rodowy herb Ferberów

Ferberpolski herb szlachecki z nobilitacji oraz ród mieszczański w Gdańsku.

Opis herbu[edytuj]

W polu złotym[1] trzy głowy dzika czarne (dwie nad jedną), z karkami czerwonymi.

Klejnot: między dwoma skrzydłami złotymi, czarna głowa dzika[2].

Najwcześniejsze wzmianki[edytuj]

Nadany Eberhardowi Ferberowi, rajcy gdańskiemu i jego dzieciom: Janowi, Tydemanowi, Jerzemu i Barbarze 18 maja 1515[3].

Herbowni[edytuj]

Chodorowicz, Chodorowski, Fedorowicz, Ferber, Fiedorowicz, Filemonowicz, Karasiewicz, Karsunowski.

Znani herbowni[edytuj]

Ciekawostki[edytuj]

Herb rodowy Ferberów w Gdańsku

Herb słynnej gdańskiej rodziny Ferberów, znanej z legendy (Ferber-Cerber ma trzy głowy); widnieje w Gdańsku na ulicy Plebania przy kościele NMP, nad drzwiami do Plebanii Mariackiej.

Przypisy

  1. Juliusz Karol Ostrowski podaje alternatywnie pole błękitne. Jest to wynik błędnego tłumaczenia słowa glauco, oznaczającego żółty czyli złoto. Szymański podaje, że pole jest ozdobione damaskinażem
  2. Tak Gajl. Szymański pisze: dzik, jakby wyskakujący, Ostrowski pisze o pawim ogonie, na jakim spoczywa głowa
  3. Józef Szymański: Herbarz rycerstwa polskiego z XVI wieku. Warszawa: DiG, 2001, s. 69. ISBN 83-7181-217-5.

Bibliografia[edytuj]

Linki zewnętrzne[edytuj]