Franciszek Ignacy Wysocki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Franciszek Ignacy Wysocki
biskup tytularny-nominat Hippos
Kraj działania Polska
Data i miejsce urodzenia 27 grudnia 1678
Żukowo
Data i miejsce śmierci 14 lipca 1728
Toruń
biskup pomocniczy-nominat chełmiński
Okres sprawowania 1728
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 15 kwietnia 1702
Nominacja biskupia 14 czerwca 1728

Franciszek Ignacy Wysocki (ur. 27 grudnia 1678 w Żukowie [1], zm. 14 lipca 1728 w Toruniu) – ksiądz katolicki, doktor obojga praw, kanonik warszawski, wrocławski i chełmiński, biskup pomocniczy-nominat diecezji chełmińskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził z rodziny szlacheckiej herbu Leliwa [2]. W 1702 wyświęcony na kapłana diecezji warszawskiej [1]. Pełnił funkcje kanonika warszawskiego, wrocławskiego, a następnie chełmińskigo. W 1728 prekonizowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej. Nie otrzymał jednak sakry biskupiej, zmarł 14 lipca 1728 miesiąc po nominacji w Toruniu w klasztorze oo. Jezuitów [2]. Pochowany w katedrze św. Trójcy w Chełmży. Jego postać upamiętnia tam owalne epitafium ze złoconym napisem na czarnej marmurowej tablicy [3].


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Franciszek Ignacy Wysocki w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
  2. a b Sufragani chełmińscy. Gazeta toruńska z 7 listopada 1905. Kujawsko-Pomorska Biblioteka Cyfrowa. [dostęp 2012-01-25].
  3. Marian Dorawa: Chełmżyńska Katedra Świętej Trójcy. Kraków: Wydawnictwo Fides, 2003, s. 111. ISBN 83-89016-20-6.