Franciszek Leśniak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Franciszek Leśniak
Franciszek Leśniak
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 2 kwietnia 1953
Stronie
Profesor nauk humanistycznych
Specjalność: historia
Alma Mater Wyższa Szkoła Pedagogiczna
Nauczyciel akademicki
Uczelnia Uniwersytet Pedagogiczny im. KEN w Krakowie

Franciszek Leśniak (ur. 2 kwietnia 1953 w Stroniu k. Limanowej) – polski profesor zw. dr hab

Absolwent Technikum Chemicznego w Starym Sączu i Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie, specjalizuje się w historii gospodarczej i społecznej Polski nowożytnej oraz biografistyce. Od 1977 do 1984 pracował w Zakładzie Historii w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie, a następnie w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Krakowie – prodziekan Wydziału Humanistycznego, kierownik Katedry Historii Nowożytnej w Instytucie Historii. Autor książek m.in.: "Krosno w czasach Odrodzenia", "Studia nad społeczeństwem miasta" (1992), "Wielkorządcy krakowscy XVI-XVIII w. Gospodarze zamku wawelskiego i majątku wielkorządowego" (1996). Współautor pracy "Skupiska żydowskie w miastach małopolskich do końca XVI wieku" (1991).

Publikuje również opracowania popularnonaukowe, m.in. podręcznikowe ujęcie dziejów Polski za czasów władców elekcyjnych, które zostało opublikowane w serii Wielka historia Polski (t. 3-5), oraz opracowanie, dla wspomnianej serii, ponad 300 biogramów najważniejszych postaci historycznych (t. 11-13). Długoletni członek Polskiego Towarzystwa Historycznego, Komisji Historycznej PAN w Krakowie, Ludowego Towarzystwa Naukowo-Kulturalnego oraz Towarzystwa Miłośników Ziemi Limanowskiej. Współpracownik i członek komitetu redakcyjnego „Rocznika Sądeckiego”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Leksykon Profesorów Akademii Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej 1946–2006 (pod redakcją Józefa Hampla, Feliksa Kiryka, Iwony Pietrzkiewicz), Kraków 2006, s. 305 (z fotografią)