Frank Dobson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Frank Dobson
Data i miejsce urodzenia 15 marca 1940
York
Wielka Brytania Minister zdrowia
Przynależność polityczna Partia Pracy
Okres urzędowania od 2 maja 1997
do 11 października 1999
Poprzednik Stephen Dorrell
Następca Alan Milburn

Frank Gordon Dobson (ur. 15 marca 1940 w Yorku), brytyjski polityk, minister w rządzie Tony'ego Blaira, członek Partii Pracy.

Wykształcenie odebrał w London School of Economics. Następnie pracował w Central Electricity Generating Board oraz w Electricity Council. W 1964 r. bez powodzenia startował w wyborach do rady okręgu Camden. Wybory wygrał dopiero w 1971 r. Wkrótce został przewodniczącym reprezentantów Partii Pracy w radzie oraz przewodniczącym samej rady. Stało się to w 1973 r. po rezygnacji dotychczasowej przewodniczącej Millie Miller. Z członkostwa w radzie zrezygnował w 1975 r. i rozpoczął pracę jako bezpartyjny asystent sekrtarza w biurze lokalnego Rzecznika Praw Obywatelskich.

W 1979 r. został wybrany do Izby Gmin jako reprezentant okręgu Holborn and St Pancras South. Od likwidacji tego okręgu w 1983 r. Dobson reprezentuje okręg wyborczy Holborn and St Pancras. W latach 1981-1983 był opozycyjnym mówcą ds. edukacji, w latach 1983-1987 ministrem zdrowia w gabinecie cieni, w latach 1987-1989 był przewodniczącym Izby Gmin w gabinecie cieni, w latach 1989-1992 ministrem energii w gabinecie cieni, w latach 1992-1993 ministrem zatrudnienia, w latach 1993-1994 ministrem transportu, w latach 1994-1997 ministrem środowiska, a w latach 1993-1997 ministrem ds. Londynu w gabinecie cieni.

Kiedy w 1997 r. Partia Pracy wygrała wybory Dobson został ministrem zdrowia. Na tym stanowisku był jednym z pomysłodawców utworzenia sieci szpitali finansowanych z prywatnej kieszeni. Ministrem zdrowia był do 1999 r. W 2000 r. Dobson startował w wyborach na burmistrza Londynu, ale zajął dopiero trzecie miejsce. Był przeciwnikiem angażowania się Wielkiej Brytanii w wojnie w Iraku.

Hobby Dobsona to spacery, teatr, krykiet i piłka nożna. Jego żonaty, ma troje dzieci.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]