Friedrich Christian Ludwig Tripplin

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Friedrich Christian Ludwig Tripplin
Data i miejsce urodzenia 18 stycznia 1774
Weimar, Księstwo Saksonii-Weimar
Data i miejsce śmierci 26 sierpnia 1840
Tomaszów Mazowiecki, Królestwo Polskie
Miejsce spoczynku Cmentarz ewangelicko-augsburski w Tomaszowie Mazowieckim
Zawód, zajęcie filolog klasyczny
Nagrobek Friedricha Tripplina na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Tomaszowie Mazowieckim
Epitafium łacińskie na tablicy funeralnej Friedricha Tripplina

Friedrich Christian Ludwig Tripplin (ur. 18 stycznia 1774 w Weimarze, zm. 26 sierpnia 1840 w Tomaszowie Mazowieckim) – filolog klasyczny, profesor szkół średnich, bibliotekarz, oficer wojsk napoleońskich.

Pochodzenie, rodzina[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w szlacheckiej rodzinie hugenockiej, która po zniesieniu edyktu nantejskiego (1685) opuściła tereny Francji (okolice Besançon) i osiedliła się w Saksonii. Był synem Friedricha Christiana Tripplina (1714-1780), sekretarza dworu weimarskiego, bibliotekarza, archiwisty, i Karoliny z Neubertów. Był kalwinem z przekonania. Poślubił arystokratkę szwedzką Fryderykę Juliannę Wilhelminę baronównę Horn (1787-1862). Pozostawił dwóch synów Teodora Teuttolda Stilichona (1812-1881), Ludwika Tasillona (1814-1864) i córkę Klotyldę Tusneldę (ur. 1819 w Kaliszu).

Edukacja[edytuj | edytuj kod]

Nauki pobierał w rodzinnym Weimarze. W latach 1793-1796 odbył studia w Jenie na tamtejszym uniwersytecie. Otrzymał tytuł doktora filozofii. Był uczniem wybitnych uczonych i myślicieli Fichtego i Schillera. W okresie studiów zaprzyjaźnił się z Schillerem i Wolfgangiem Goethem. Zachowała się korespondencja Tripplina z Goethem.

Praca nauczycielska[edytuj | edytuj kod]

Od 1797 był nauczycielem w pruskiej Szkole Kadetów w Kaliszu. Podczas wojen napoleońskich był powołany do armii pruskiej. Po bitwie pod Jeną wstąpił do wojsk napoleońskich w stopniu oficera. Po utworzeniu Księstwa Warszawskiego (1815) został zdemobilizowany. Pracował w Szkole Wojewódzkiej Kaliskiej, w której uczył greki i łaciny, a także wykonywał obowiązki bibliotekarza. Sporządził katalog zbiorów jezuickich, przekazanych szkole po kasacji zakonu. W 1827 przeniósł się do Szkoły Wojewódzkiej w Pińczowie. W 1831 był desygnowany na dyrektora tej szkoły. Po przejściu na emeryturę mieszkał krótko w Żdżarach (pow. rawski), a od kwietnia 1838 w Tomaszowie Mazowieckim. Tu zmarł na "puchlinę wodną".

Publikacje naukowe[edytuj | edytuj kod]

Tripplin był członkiem Towarzystwa Warszawskiego (Królewskiego) Przyjaciół Nauk. Opublikował po łacinie szereg prac naukowych, m.in.

  • Fasciculi annotationum in Aeneida specimen, dissertationem de Penatibus et Magnis Diis Virgilii exhibens, "Program szkoły wojewódzkiej kaliskiej" 4, 1820, s. 7–45.
  • De Lare Pergameno, qui et Lar Assaraci dicitur, "Program szkoły wojewódzkiej kaliskiej" 5, 1821, s. 9–48.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • M. Kwiatkowska, Tripplin Fryderyk, [w:] Słownik pracowników książki polskiej, suplement II, red. Hanna Tadeusiewicz,Warszawa 2000, s. 165.
  • Krzysztof Tomasz Witczak, Śladami tomaszowskich filologów klasycznych: Fryderyk Chrystian Ludwik Tripplin (1774 –1840), „Meander” 62(3-4), 2007, s. 329–343.
  • Krzysztof Tomasz Witczak, Tripplin Fryderyk Chrystian Ludwik (1774-1840), TSB, zesz. 7 (2012), s. 19-22 (bibl.).