Fuyumi Ono

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Fuyumi Ono
Data i miejsce urodzenia 24 grudnia 1960
Japonia Nakatsu, prefektura Ōita, Japonia
Narodowość Japonia japońska
Język japoński
Okres od 1988
Gatunki powieść, powieść detektywistyczna, fantasy
Ważne dzieła Ghost Hunt, Jūni kokuki, Shiki

Fuyumi Ono (jap. 小野不由美 Ono Fuyumi?, ur. 24 grudnia 1960 w Nakatsu)japońska powieściopisarka, znana głównie z serii Jūni kokuki, na podstawie której stworzono anime. Po ślubie zmieniła nazwisko na Fuyumi Uchida (jap. 内田 不由美 Uchida Fuyumi?), ale powieści nadal wydawane są pod jej panieńskim nazwiskiem – Ono. Jej mężem jest Naoyuki Uchida, znany szerzej pod pseudonimem „Yukito Ayatsuji”, twórca powieści pt. Another[1].

Twórczość[edytuj]

Seria Jūni kokuki (jap. 十二国記?)[edytuj]

  • Mashō no ko (jap. 魔性の子?), Kōdansha 1991.
  • Tsuki no kage, kage no umi (jap. 月の影 影の海?), Kōdansha 1992.
  • Kaze no umi, meikyū no kishi (jap. 風の海 迷宮の岸?), Kōdansha 1993.
  • Higashi no wadatsumi, nishi no sōkai (jap. 東の海神 西の滄海?), Kōdansha 1994.
  • Kaze no banri, reimei no sora (jap. 風の万里 黎明の空?), Kōdansha 1994.
  • Tonan no tsubasa (jap. 図南の翼?), Kōdansha 1996.
  • Tasogare no kishi, akatsuki no sora (jap. 黄昏の岸 暁の天?), Kōdansha 2001.
  • Kasho no yume (jap. 華胥の幽夢?), Kōdansha 2001. Zawiera opowiadania: Tōei (冬栄), Jōgetsu (乗月), Shokan (書簡), Kasho (華胥), Kizan (帰山).
  • Hisho no tori (jap. 丕緒の鳥?), Shinchosha 2013. Zawiera opowiadania: Hisho no tori (丕緒の鳥), Rakushō no goku (落照の獄), Seijō no ran (青条の蘭) oraz Fūshin (風信).

opowiadania:

  • Hyōhaku (jap. 漂舶?), dołączone do audiobooka Higashi no watatsumi, nishi no sōkai[2], 1997.

Seria Akuryō (jap. 悪霊シリーズ Akuryō series?)[edytuj]

Wszystkie tomy serii zostały wydane przez Kōdansha.

  1. Akuryō ga ippai!? (jap. 悪霊がいっぱい!??), 1989.
  2. Akuryō ga honto ni ippai! (jap. 悪霊がホントにいっぱい!?), 1989.
  3. Akuryō ga ippai de nemurenai (jap. 悪霊がいっぱいで眠れない?), 1990.
  4. Akuryō wa hitori botchi (jap. 悪霊はひとりぼっち?), 1990.
  5. Akuryō ni naritakunai! (jap. 悪霊になりたくない!?), 1991.
  6. Akuryō to yobanaide (jap. 悪霊とよばないで?), 1991.
  7. Akuryō datte heiki! (jap. 悪霊だってヘイキ!?), 1992 (dwa tomy).

Seria ta została później zaadaptowana przez autorkę na potrzeby później wydanych tomów z serii Ghost Hunt, dzięki czemu stanowią całość historii pod szyldem Ghost Hunt. Zostały wydane przez Media factory.

  1. Kyū kōsha kaidan (jap. 旧校舎怪談?), 2010.
  2. Ningyō no ori (jap. 人形の檻?), 2011.
  3. Otome no inori (jap. 乙女ノ祈リ?), 2011.
  4. Shiryō yūgi (jap. 死霊遊戯?), 2011.
  5. Senketsu no meikyū (jap. 鮮血の迷宮?), 2011.
  6. Umikarakurumono (jap. 海からくるもの?), 2011.
  7. Tobira wo akete (jap. 扉を開けて?), 2011 (jako jeden tom).

Ghost Hunt (ゴースト・ハントシリーズ), kontynuacja serii Akuryō.

  • Akumu no sumu ie 1 (jap. 悪夢の棲む家(上)?), Kōdansha 1994.
  • Akumu no sumu ie 2 (jap. 悪夢の棲む家(下)?), Kōdansha 1994.

Inne[edytuj]

  • Birthday Eve wa nemurenai (jap. バースデー・イブは眠れない Bāsudē ibu wa nemurenai?), Kōdansha 1988.
  • Mephisto to Waltz! (jap. メフィストとワルツ! Mefisuto to warutsu!?), Kōdansha 1988. Kontynuacja Can't Sleep on Birthday Eve.
  • Akuryō nanka kowakunai (jap. 悪霊なんかこわくない?), Kōdansha 1989.
  • Norowareta 17-sai (jap. 呪われた17歳?) 1990.
    • Sugiru jū nana no haru (jap. 過ぎる十七の春?) Kōdansha 1995. Adaptacja Norowareta 17-sai.
  • Green Home no bōrei-tachi (jap. グリーンホームの亡霊たち Gurīnhōmu no bōrei-tachi?), 1990.
    • Midori no wagaya Home, Green Home (jap. 緑の我が家 Home、Green Home?), Kōdansha 1997. Adaptacja Green Home no bōrei-tachi.
  • London, 1888 (jap. 倫敦、1888?), 1993.
  • Tōkei ibun (jap. 東亰異聞?), Shinchosha 1994. Zdobywca drugiego miejsca w 1993 na Japan Fantasy Novel Award.
  • Shiki (jap. 屍鬼?) Shodensha 1998.
  • Kokushi no shima (jap. 黒祠の島?) Shodensha 2001.
  • Kura no kami (jap. くらのかみ?) Kōdansha 2003.
  • Oni-dan sōshi (jap. 鬼談草紙?), Media Factory 2012.
  • Zan E (jap. 残穢?, również: Zang E[3]), Shodensha 2012.

Przypisy

Bibliografia[edytuj]