Gęstość Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Gęstość Plancka to jednostka gęstości w naturalnym systemie jednostek oznaczana jako ρP. Jest ilorazem masy Plancka przez sześcian długości Plancka:

gdzie: – masa Plancka, – długość Plancka, cprędkość światła w próżni, zredukowana stała Plancka, Gstała grawitacji.

Gęstość Plancka odpowiada gęstości 1023 mas Słońca ściśniętych do objętości jądra atomowego. Ekstrapolując wstecz historię Wszechświata można stwierdzić, że taką gęstość musiał mieć on po czasie Plancka od momentu Wielkiego Wybuchu. Obecnie gęstość taką może osiągać materia w czarnych dziurach. Przy gęstości Plancka właściwości materii nie opisuje żadna z uznanych i potwierdzonych teorii fizycznych – zawodzi tu zarówno ogólna teoria względności jak i mechanika kwantowa. Fizycy przypuszczają, że przy tej gęstości wszystkie oddziaływania ulegają unifikacji w jedną podstawową siłę, która kształtuje podstawowe własności naszego Wszechświata. Do tej pory nie powstała jednak żadna taka teoria, którą można by zweryfikować doświadczalnie.