Galiarda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Galiarda (wł. gagliardo) – renesansowy taniec dworski oraz forma muzyczna stosowana w muzyce późnego renesansu i baroku.

Galiarda pochodzi z Włoch lub Francji. Zazwyczaj posiada metrum trójdzielne, szybkie tempo, jest tańcem żywym i skocznym. Ma również budowę trzyczęściową (rzadziej dwu-), prostą fakturę akordową i nieskomplikowany rytm.

Zgodnie z praktyką łączenia tańców, wywodzącą się jeszcze z muzyki ludowej, galiarda następowała po tańcach w parzystym metrum (takich jak pavana, passamezzo czy basse danse) i pełniła funkcje podobną jak saltarello.

W twórczości m. in. J. H. Scheina czy P. Peuerla para złożona z pavany i galiardy (pokrewnych melodycznie), stała się zaczątkiem suity wariacyjnej. Od połowy XVI wieku galiarda była stosowana również jako forma samodzielna (m. in. William Byrd, Orlando Gibbons, Giovanni Battista Vitali, Maurizio Cazzati).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała encyklopedia muzyki. Stefan Śledziński (red. naczelny). Warszawa: PWN, 1981. ISBN 8301009586.